Έλα μη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Την ίδια αξία είχε πάντα. Την ίδια αγνότητα κουβαλούσε και πριν τον ανακαλύψει ο Τεριάντ και γύριζε στους δρόμους που οι πιο σπλαχνικοί του έδιναν ένα πιάτο φαγητό και ύστερα σοβάντιζαν τις ζωγραφιές που άφησαν να κάνει από ελεημοσύνη.

Την ίδια αξία είχε και όταν τον περιγελούσαν στο δρόμο και μια φορά οι αχμάκηδες τράβηξαν την ψηλή σκάλα που ήταν σκαλωμένος με τα πινέλα του για να τσακιστεί να γελάσουν. Την ίδια αξία είχε και όταν τα έργα του εκτιμήθηκαν από τους ειδικούς και αυτός πέθανε από τροφική δηλητηρίαση.

Ύστερα...Τί να το κάνω το ύστερα; Ύστερα έγινε πασίγνωστος και εκτιμιταίος και αγαπημένος των εγγονιών αυτών που τον κορόιδευαν και βαπόρι και Μουσείο που τα σαββατοκύριακα είναι κλειστό. Ισχύει ακόμα αυτό;

Ευγνωμοσύνη στον Τεριάντ που του χάρισε αθανασία. Ευγνωμοσύνη στον αθώο του Θεού που δεν άφησε την χλεύη να του μαυρίσει την ψυχή και τα χρώματα του παρέμειναν χαρούμενα και ακτινοβολούν.

Οι τοιχογραφίες του σε κάποια μέρη του νησιού μας αποχαιρετούν από καιρό σε καιρό. Η κληρονομιά του μας ζεσταίνει την ψυχή.

Θεόφιλος, ο φίλος του Θεού. Ο Άγιος της αθωότητας μας. Σήμερα είναι η μέρα του και διόλου θα νοιαζόταν για αφιερώματα και τιμές. Όξω στον ήλιο θα ζωγράφιζε να προλάβει το φως του ήλιου.

Όξω ας βγούμε, στον ήλιο και εμείς και επειδή τούτο το νησί ποτέ δεν έπαψε να γεννά ψυχές του Θεού όπου τις συναντήσουμε ας προσέξουμε τα αγκάθια μας μη τις τρυπήσουν.Όλο και κάποιος Τεριαντ θα βρεθεί να τις αναγνωρίσει και εμείς ύστερα θα υποκλιθούμε με καμάρι και αγάπη πραγματική σε όσους ο Θεός φιλά...