Όλο το νησί είναι στο πόδι για τα προβλήματα των κτηνοτρόφων από τον αφθώδη πυρετό που παρουσιάστηκε πριν ένα μήνα σε ένα ζώο στην Πελόπη και από τότε εφαρμόστηκε εμπάργκο για την  εξαγωγή των τυροκομικών προϊόντων, ακόμα και εάν είχαν παραχθεί πριν το περιστατικό.

«Συναγερμός» σήμανε στις υπηρεσίες της Περιφέρειας, η όποια παρόλο που ήξερε από πέρσι ότι είχε εμφανιστεί κρούσμα αφθώδους πυρετού στα Μικρασιατικά παραλία, δεν έγινε τίποτα  για την προετοιμασία και περιφρούρηση των νησιού από της αρμόδιες υπηρεσίας της κτηνιατρικής. 

Ούτε υγειονομικές τάφρους έγιναν στο λιμάνι, ούτε προσλήψεις κτηνιάτρων στο νησί. Όταν έσκασε το περιστατικό έλεγε η αρμόδια αντιπεριφέρειάρχης  ότι μπορεί τον αφθώδη να τον έφεραν  τα ……πουλιά. Να το δούμε και αυτό, να βγάλουν συνεργεία για να σκοτώνουν τα πουλιά που έρχονται από την Τουρκία. Αυτό θα τους ήταν πιο εύκολο…

Το νησί κηρύχτηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (που δεν θυμάμαι πότε βγήκε) κατάσταση που δεν έχει καμία άλλη σημασία παρά μόνο την επιτάχυνση των γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Τις πρώτες ημέρες έγιναν μια συσκέψεις σε Περιφέρεια και Υπουργείο Αιγαίου, δόθηκαν λίγες ημέρες παράταση, ήρθαν εκτάκτως κάποια κτηνίατροι για να πάρουν δείγματα από τα ζώα αλλά δεν έφταναν. Από 5 έγινα ν 15 και δεν ξέρω πόσοι είναι ακόμα στο νησί και κάνουν ελέγχους, νομίζω ότι δεν είναι περισσότεροι από 10. Η παραλαβή γάλακτος ξεκίνησε και πάλι από τα τυροκομεία, αλλά αφού δεν μπορούσαν τα τυροκομεία να διαθέσουν το προϊόν εκτός νήσου οδηγηθήκαμε και πάλι σε αδιέξοδο και τα τυροκομεία σταμάτησαν να παραλαμβάνουν γάλα.

Η Λέσβος στηρίζεται στην κτηνοτροφία. Έχει 350-400 χιλιάδες αμνοερίφια (πραγματικά όχι όπως της Κρήτης όπως  φάνηκε από το σκάνδαλο στου ΟΠΕΚΕΠΕ), έχει 9000 κτηνοτροφικές μονάδες που παράγουν 60-70 τόνους γάλακτος την ημέρα. Πού θα πάει αυτό το γάλα; Η λύση από τις αρμόδιες υπηρεσίες ήταν να βγει ανακοίνωση από τη Δνση Περιβάλλοντος ότι απαγορεύεται η απόρριψη γάλακτος ελεύθερα και να ζητηθεί από την Κτηνιατρική από τους κτηνοτρόφους να πηγαίνουν το γάλα στον κεντρικό ΧΥΤΑ της Λέσβου στη Κλεφτόβιγλα, στο περίφημο τριεθνές, ανάμεσα σε Αγία Παρασκευή - Μανταμάδο και Θερμή. Με αυτή τη λογική είχε γίνει η επιλογή του σημείου και για αυτό το λόγο έβαλαν δίπλα και το ΚΥΤ της Βάστριας, στη μέση του πουθενά, που κανείς δεν ξέρει πού είναι και μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε καν ασφάλτινος δρόμος που να οδηγεί εκεί.

Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία …               

Έχουμε ασχοληθεί και παλιότερα με το θέμα των αποβλήτων των τυροκομικών μονάδων για όσους θυμούνται. Η απόρριψη μεγάλων ποσοτήτων γάλακτος, δεκάδων τόνων  στη συγκεκριμένη περίπτωση, σε Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) αποτελεί μια σοβαρή περιβαλλοντική πρόκληση. Αν και το γάλα θεωρείται "φυσικό" προϊόν, που περιέχει 90% νερό, η διαχείρισή του ως απόβλητο είναι εξαιρετικά προβληματική λόγω της χημικής του σύστασης. Το γάλα έχει εξαιρετικά υψηλό Βιοχημικά Απαιτούμενο Οξυγόνο (BOD). Αυτό σημαίνει ότι για να διασπαστεί, καταναλώνει τεράστιες ποσότητες οξυγόνου, ενώ εάν οδηγηθεί στο ΧΥΤΑ και αναμιγνύεται με τα υπόλοιπα απορρίμματα, αυξάνει τον όγκο και την τοξικότητα των στραγγισμάτων του ΧΥΤΑ. Οι δε βιολογικοί καθαρισμοί των ΧΥΤΑ δεν είναι προετοιμασμένοι να  διαχειριστούν το απότομο "σοκ" του οργανικού φορτίου από το γάλα, με αποτέλεσμα την κατάρρευση του συστήματος καθαρισμού.

Ποιος κτηνοτρόφος όμως θα ξεκινήσει από τα Χίδηρα ή την Άντισσα για να πάει στην Κλεφτοβιλα για να παραδώσει το γάλα του στον ΧΥΤΑ; Θα οδηγηθεί να πετάξει ελεύθερα το γάλα του σε κάθε ρυάκι και δεν θα τον κάκιζα για αυτό. Δέκα τόνοι γάλακτος έχουν το ρυπαντικό αποτύπωμα που αντιστοιχεί στα λύματα μιας μικρής πόλης για αρκετές ημέρες. Καταλαβαίνει κανείς τι πρόβλημα είναι αυτό? Για κάθε κλάδο της οικονομίας , την αγροτική παραγωγή ή ακόμα και τον τουρισμό.

Δυστυχώς φοβάμαι δεν υπάρχει τεχνική και ρεαλιστική λύση για τη διάθεση αυτής της ποσότητας γάλακτος.

Έμαθα δε ότι υπεύθυνος υπηρεσιακός   παράγοντας της Περιφέρειας, που είναι μάλιστα και επιστήμονας, απαντώντας σε ερώτηση για τις επιπτώσεις από τη διάθεση τόσων τόνων γάλακτος στο περιβάλλον είπε… «Τι κάνετε έτσι; Το γάλα είναι φυσικό προϊόν, με 90 % νερό»

Ουφφφφ….  

Η κυβέρνηση εν μέσω αυτής της κρίσης ξεκίνησε με το κ. Τσιάρα αρμόδιο υπουργό και  μετά τον ανασχηματισμό ανέλαβε ο κ Μακάριος Λαζαρίδης, την ημέρα μάλιστα που όπως είχε ανακοινωθεί θα ερχόταν στη Μυτιλήνη  για σύσκεψη για το θέμα έδινε συνέντευξη σε κανάλια της Αθήνας για τα δικά του θέματα με τα πτυχία κλπ… Στη συνέχεια ανακοίνωσε ότι μίλησε με κάποιους κτηνοτρόφους με παρέμβαση του τοπικού Βουλευτή κ Αθάνασιου και τους προσέβαλε για τα αιτήματα τους. Ο κ Λαζαρίδης θα λύσει το ζήτημα; Ας ελπίσουμε να τον αλλάξουν το ταχύτερο δυνατό. Στη χθεσινή ημέρα των κινητοποιήσεων μάθαμε ότι αντιπροσωπεία των κτηνοτρόφων θα υποδεχτεί στην Αθήνα ο νέος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ Μαργαρίτης Σχοινάς, ένας άνθρωπος γραφειοκράτης, που θήτευσε πολλά χρόνια στην Ευρωπαϊκή επιτροπή, ως εκπρόσωπος τύπου και επίτροπος της Ελλάδας. Ένας άνθρωπος που το πιο πιθανό είναι να μην μπορεί να ξεχωρίσει την κατσίκα από το πρόβατο. Μπορεί να δώσει λύση, να καταλάβει την αγωνία των κτηνοτρόφων; Ελπίζω να βγω ψεύτης…

Οι κτηνοτρόφοι με το δίκιο τους έχουν ξεσηκωθεί. Η λύση για να δοθεί είναι πολιτική από το κράτος των Αθηνών και την Περιφέρεια, που το μόνο που έκανε είναι να βγάλει μια ιστορική απόφαση που να ζητά από το Λιμεναρχείο, χωρίς να έχει καμία τέτοια αρμοδιότητα, να επιτρέπει την εξαγωγή των τυροκομικών προϊόντων από το νησί.  Φυσικά αυτή η απόφαση δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ας κοιτάξει τις δικές της ευθύνες η Περιφέρεια για τη διαχείριση της κρίσης. Η διακυβέρνηση μια περιφέρειας δεν κρίνεται με βόλτες και ούζα στα καφενεία των χωρίων και μεγάλα λόγια στα Λονδίνα και τις διεθνείς εκθέσεις.

Στα δύσκολα κρίθηκε η περιφερειακή αρχή, μετρήθηκε και δυστυχώς φάνηκε ανεπαρκής  

Η κυβέρνηση προτείνει αποζημιώσεις, που ούτως ή άλλως δεν ξέρουν οι κτηνοτρόφοι αν και πότε θα δοθούν, τις αποζημιώσεις της φωτιάς των Βατερών ακόμα τις περιμένουν οι άνθρωποι.

Οι κτηνοτρόφοι δεν θέλουν αποζημιώσεις, θέλουν να σώσουν τα ζώα τους και την παραγωγή τους, τα πονάνε τα ζώα τους και δεν θέλουν να οδηγούνται σε σφαγή. Τα ξέρουν ένα προς ένα, τους δίνουν ονόματα. Το θυμάμαι από τον παππού μου, η Χιονούλα, η Βασούλα, το Άντερο κλπ…

Ποια είναι η λύση και από πού μπορούμε να βρούμε ελπίδα;

ΑΜΕΣΗ εφαρμογή των υγειονομικών πρωτοκόλλων που προβλέπεται από την ΕΕ για την επίλυση του ζητήματος. ΑΠΟΣΤΟΛΗ στο νησί όσων κτηνιάτρων απαιτούνται για την εφαρμογή τους με στο στόχο το ταχύτερο ΑΝΟΙΓΜΑ των τυροκομείων για να δέχονται το γάλα και στη συνέχεια τη ΠΡΟΩΘΗΣΗ του στις αγορές εκτός νησιού.

Για την εφαρμογή αυτών των μέτρων χρειάζεται θέληση, ικανότητα και συνεργασία των 3 επιπέδων της εξουσίας, Κυβέρνηση, Περιφέρειας και το λιγότερο των δυο Δήμων.

Μακάρι να βγω ψεύτης αλλά δεν το βλέπω με τα παραδείγματα αυτών που μας έχουν δείξει στο παρελθόν…