Έχει περάσει ένας μήνας από τότε που βρέθηκε το πρώτο κρούσμα του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, όμως, λες και δεν πέρασε μια μέρα. Δεν πέρασε μια μέρα για το κράτος. Λες και δεν πέρασε ούτε μια μέρα για τα μέτρα που θα έπρεπε να πάρει για την αντιμετώπιση της αρρώστιας, για τη βοήθεια προς τους κτηνοτρόφους, για τη στήριξη της κτηνοτροφίας του νησιού μας.

Γιατί, για τους βιοπαλαιστές κτηνοτρόφους, λες και πέρασε ένας αιώνας. Το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί και, αν την πρώτη μέρα ήταν επαπειλούμενος κίνδυνος, σήμερα είναι καταστροφή που ήδη έχει επέλθει.

Το γάλα, το υπ’ αριθμ. ένα διατροφικό προϊόν, η πιο πολύτιμη τροφή για μικρούς και μεγάλους, αυτό που γίνεται γιαούρτι, τυρί και τόσα άλλα, σήμερα, για το κράτος, είναι… ρύπος. Είναι ρύπος που οι κτηνοτρόφοι θα πρέπει, με «ατομική τους ευθύνη», να βρουν πού θα το θάψουν. Να το θάψουν «ασφαλώς», για να μη μολύνει τον τόπο!

Τα κοπάδια τους, δε, η πηγή αυτού του πλούτου, χαρακτηρίζονται «δυνητικοί φορείς και μέσο εξάπλωσης του ιού» και σφάζονται και θάβονται. Τα σφάζουν είτε είναι άρρωστα είτε όχι. Τα σφάζουν γιατί «μπορεί» να είναι άρρωστα ή να αρρωστήσουν. Για εμβολιασμούς, βέβαια, ούτε να το συζητάς. Δεν αφήνουν οι μεγάλοι…

Και το κράτος; Αυτή η πολυπλόκαμη και εκατοντακέφαλη Λερναία Ύδρα, με τα λογής-λογής ονόματα — Πολιτεία, Κυβέρνηση, Υπουργεία, Γενικές Γραμματείες, Περιφέρειες, Τοπικές Διοικήσεις, Οργανισμοί, Υπηρεσίες και ό,τι άλλο — τι κάνει; Βάζει αυτά ακριβώς τα κεφάλια να παίζουν τον παπά για το ποιος έχει την ευθύνη να βάλει πλάτη, να βοηθήσει, να δώσει λύσεις.

Όμως στο χωριό μου λένε πως «τη στραβιά… οι τρίχες τη μποδίζουνε». Και αυτό το κράτος, που άλλες φορές — βρείτε ποιες… — δρα με αστραπιαία ταχύτητα, εδώ και έναν μήνα βρίσκεται στο ΘΑ, ψάχνει να δει πώς θα ενεργήσει και καταδικάζει ένα ολόκληρο νησί σε βέβαιο θάνατο.

(Παρένθεση: Αυτό το ανεκδιήγητο «φρούτο» που βάλαν για υφυπουργό αγροτικής «υπανάπτυξης» είπε πως δεν επιτρέπεται να πωληθούν - μεταφερθούν τα παλαιάς ωρίμανσης γαλακτοκομικά προϊόντα γιατί, λέει, «δεν τηρούνται μέτρα βιοασφάλειας», λες και τα μέτρα θα βρεθούν, θα εφαρμοστούν και θα τηρηθούν από μόνα τους. Λες και αυτή η «επιτροπή προάσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου» που λέγεται κράτος δεν παίζει κανέναν ρόλο… Κλείνει η παρένθεση και συνεχίζω.)

Όμως, αν πραγματικά θέλουν να δώσουν λύση, εγώ τους την έχω έτοιμη. Να κάνουν ό,τι έκανε και η Κύπρος, που είχε το ίδιο πρόβλημα. Αλλά εδώ μπαίνει ένα τεράστιο ερωτηματικό. ΘΕΛΟΥΝ; Ή μήπως αυτό που θέλουν είναι να ξεμπερδεύουν με την κτηνοτροφία; Μήπως αυτό που θέλουν είναι εκεί που βόσκουν — ή μήπως έβοσκαν… — κατσικοπρόβατα και γελάδια να «βόσκουν» πάνελ φωτοβολταϊκών και να γυρνάνε οι μύλοι των ανεμογεννητριών; Μήπως, τελικά, τα συμφέροντα του όποιου Ρόκα, Μυτιληναίου, Περιστέρη και «λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων» είναι πιο ισχυρά απ’ αυτά των κτηνοτρόφων και τυροκόμων της Λέσβου και των όπου γης καταναλωτών;

Μια συμβουλή: Να φοβούνται την οργή των υπομονετικών ανθρώπων. Αν, τελικά, το μόνο που θα μείνει σ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι οι αλυσίδες τους — δάνεια τραπεζών, χρέη σε προμηθευτές ζωοτροφών, στάβλοι ερημωμένοι και θύμησες πώς ήταν και πώς έγιναν και ποιοι φταίνε γι’ αυτό —, τότε…