Γαβαλάς vs Κωστόπουλος.
Ας μιλήσουμε σήμερα λίγο για γνήσια αρσενικά, για παντελονάτους (πσσσςςς ανατρίχιασα) και μαγκιά στην κοινωνία μας που θέλει να διατηρεί τα στερεότυπα made in USA και ξέχασε την αξία του λόγου.

Ο Γαβαλάς είναι ό Γαβαλάς. Μάλιστα είχα την χαρά να τον εξυπηρετήσω ως καλεσμένο σε μία βάφτιση που άφησε εποχή στο νησί. Απλός διακριτικός με τζιν και λευκό μπλουζάκι, πραγματικά ευγενής. Αυτή ήταν η εικόνα που αποκόμισα.
Επένδυσε ,δημιούργησε, εσφαλε σε εκτιμήσεις και πλήρωσε. Κανονικά και με τον νόμο. Ακίνητα δεσμεύτηκαν, ο ίδιος έκτισε την ποινή του απίστευτη δύναμη και αξιοπρέπεια. Ποιός να το περίμενε από αυτόν που η εικόνα του θυμίζει πολύχρωμο πουλί στους τροπικούς; Που ο λόγος και ο τρόπος που κινείται ξεφεύγουν πολύ από τα πρότυπα του masculine, της αποτριχωμένης βαρβατίλας που μας δίδαξε ο one and only Kostopoulos?

Αδιαφορώ για την σύντροφο, για τον τρόπο ζωής, για τα κόμπλεξ που δημιούργησε σε μια ολόκληρη γενιά ανδρών που εμαθε οτι trend είναι το φαίνεσθαι και όχι το είναι. Αυτό που εστιάζω είναι η ταμπακιέρα, λέξη αλλης εποχής. Τα είπαμε είμαι ρετρό.

Όταν χρωστάς σε όσους μιλούν Ελληνικά (φήμες θέλουν) και προκαλείς τη στιγμή που εξαιτίας σου οικογένειες έμειναν κυριολεκτικά ταπί, το ψύχραιμοι ας το σκεφτεί ο καθένας, είσαι φάουλ. Είσαι φουλ και οff και όχι trendy, δεν ξέρω άλλες μουράτες λέξεις σχωράτε με.

Το θέμα είναι ότι κάπου μπερδεψαμε την συμπεριφορά με το κρεββάτι που και αυτό μετά από κάποια χρόνια χάνει τις επιδόσεις του. Κολλήσαμε στην εικόνα και κρεμάσαμε Ετικέτες και λιβανίσαμε για χρόνια το απόλυτο τίποτα.

Πλέον ζούμε στο εικοσιένα. Το δήθεν και η υπερβολή θεωρούνται δεύτερα. Η ομορφιά είναι το ζητούμενο, πάντα ήταν. Η ομορφιά όμως που την συνοδεύει η συμπεριφορά, η μαγκιά του πληρώνω τα λάθη μου. Καιρός να γυρίσουμε την πλατη μας στα αδεια καλοραμμένα πουκάμισα και κοστούμια, τί λέτε; Η Νέα γενιά έχει πραγματικά διαμαντάκια που λάμπουν στο σκοτάδι. Τα γυαλιά οράσεως βοηθούν να τα διακρίνουμε αντίθετα με τα γυαλιά καθρέφτες που κουράσαν, πολύ όμως.