Χτες δύο διαφορετικοί τύποι γυναικών προβλήθηκαν την ίδια ώρα στην Ελληνική Τηλεόραση.Η Ευτυχία, τραχιά και ανεπιτήδευτη, με σκληρή ματιά, χαρακτηριστική φωνή. Τα ελαττώματα της όλα γυμνά σε πλήρη παράταξη.

Ποζάρουν και προκαλούν βγάζοντας αυθάδικα τη γλώσσα στα ξένα βλέμματά. Μια γυναικεία περηφάνεια άλλης εποχής ζυμωμένη στην Τραγωδία που αναζητά την Κάθαρση. "Χεστηκα αν σ'αρέσω και αν δεν σ'αρέσω. Αυτή είμαι ή θα με δεχτείς ή θα φύγεις".Αυτό φωνάζει όλο της το είναι μέσα από ντουμάνια καπνού μέσα στα υπόγεια. "Αυτή είμαι, μέινε ή φύγε"και εμείς μείναμε.

Αυτό δήλωσαν οι αριθμοί την επόμενη μέρα γιατί διψάσαμε για αλήθεια, αγοραία και πρόστυχη, για τον πόνο του ανθρώπου που δε καταδέχεται να μασκαρευτεί αλλά γίνεται τραγούδι. Διψάσαμε για τη Γυναίκα που δε συνωστίζεται, φτιάχνει μόνη τη μοίρα της και δε καταδέχεται τερτίπια.

Από την άλλη τα κορίτσια του χαρεμιού. Οι οδαλίσκες του 2020 που ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα κάνει τα γούστα του αφέντη ο οποίος τρέφει αισθήματα.Κορίτσια που τσακώνονται, υπονομεύει η μία την άλλη, νιαουρίζουν συνεχώς για ένα πουκάμισο αδειανό, για έναν Παναγιώτη.

Χθες ο κόσμος αποφάσισε. Η Ευτυχία επέβαλλε την παρουσία της στα σπίτια μας με το " έτσι γούσταρα και το έζησα και πλήρωσα τοις μετρητοίς."
Γυναίκα Δύναμη που δε θα έμπαινε ποτέ στο παιχνιδάκι του "σήκω-σήκω, κατσε-κάτσε, αν δεν με πάρεις θα φαρμακωθώ".

Οι γυναίκες που μυρίζουν αξιοπρέπεια είτε καπνίζουν είτε όχι, είτε χαρτοπαίζουν είτε όχι, όμως δεν δέχονται ποτέ να παζαρευτούν για τον όποιο Παναγιώτη. Αυτές νίκησαν χθες. Αυτές ονειρεύονται οι άντρες, σ'αυτες ονειρεύονται οι μπαμπάδες να μοιάσουν οι κόρες τους, σε μια αληθινή Ευτυχία.

Η Ευτυχία παλεύει μόνη της, δεν συμβιβάζεται και στον έρωτα δίνεται σαν κάρβουνο αναμμένο. Για αυτή την Γυναίκα σου μιλώ, θα την καταλάβεις μόλις την συναντήσεις, τώρα αν αντέξεις να την κρατήσεις είναι άλλο θέμα.