Δεν έχω καμιά διάθεση να πάρω τα κομμάτια της κυβέρνησης. Το αντίθετο μάλιστα. Είμαι αγανακτισμένος τουλάχιστον τόσο, όσο ο περισσότερος κόσμος.
Αγανακτισμένος, γιατί χωρίς να φταίω με ξαναβάζουν φυλακή για τρεις βδομάδες.
Αγανακτισμένος γιατί θα πρέπει να πληρώσω εγώ, κι ένας κόσμος ολόκληρος ακόμα, τη δική τους ανικανότητα.

Λάθος, όχι ανικανότητα.
Με βάζουν να πληρώσω τον δικό τους ωχαδερφισμό, τον δικό τους γραψαρχιδισμό όλου του κόσμου, όλου του "κοσμάκη".
Όταν τέλειωσε τον Μάη ο πρώτος γύρος με τον κορωνοϊό, όλοι, ειδικοί και μη, φώναζαν: "¨το νου σας, το Φθινόπωρο έρχεται ο δεύτερος γύρος", "το νου σας, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά".

Κι αυτοί τι έκαναν;
Πάστωναν τον κόσμο μέσα στα αεροπλάνα γιατί έτσι ήθελαν οι αεροπορικές εταιρείες.
Πάστωναν τον κόσμο μέσα στα βαπόρια γιατί έτσι ήθελαν οι ναυτιλιακές εταιρείες.
Φώναζαν στο εξωτερικό "ανοίξαμε και σας περιμένουμε" χωρίς να παίρνουν, ούτε καν, τα στοιχειώδη μέσα προφύλαξης στα σύνορα.
Δημιούργησαν, με τη στάση τους και την συμπεριφορά τους, την εντύπωση στον κόσμο ότι:'' αυτό ήταν, πάει τέλειωσε".

Και τώρα; Αλλά να' ταν μόνο αυτά...
Τον χρόνο που κερδίσαμε, που κερδίσαμε εμείς ο πολύς κόσμος με επικεφαλής τους "εργάτες με τ' άσπρα" του δημόσιου συστήματος υγείας τι τον έκαναν; Τον εκμεταλλεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο.
Τον έκαναν "ευκαιρία" για να περάσουν στη βουλή, για να κάνουν νόμους και να επιβάλουν στον κόσμο, ό,τι το πιο αντιλαϊκό, το πιο αντεργατικό, το πιο αντεκπαιδευτικό, το πιο αντι... είχε σκαρφιστεί ο νους τους.

Και για την "ταμπακιέρα", κουβέντα.
Για το πώς θα καλύψουν τα κενά, σε προσωπικό και εξοπλισμό, του δημόσιου συστήματος υγείας, κενά που ήταν ορατά δια γυμνού οφθαλμού, κενά που είτε φώναζαν από μόνα τους, είτε τους τα φώναζαν οι ίδιοι οι "εργάτες με τα λευκά", έκαναν πως δεν καταλάβαιναν.

Αντίθετα, φρόντιζαν να μοιράζουν λεφτά στα "σκόιλ ελικίκου", στα δικά τους παιδιά των ιδιωτικών εργαστηρίων και να πετσοταΐζούν τα ΜΜΕ.
Κι ύστερα, φταίγανε οι νέοι και η έλλειψη ατομικής ευθύνης...

Και τώρα;
Εικοσιτρείς μέρες φυλακή, τουλάχιστον, και για προαυλισμό στο 13033.
Αλλά, φυλακή εμείς, όχι αυτοί.
Έχω λοιπόν, όλη τη διάθεση, όχι να μην κάνω τίποτα απ' ότι λένε, αλλά να κάνω ακριβώς τα αντίθετα.

Όμως, εμείς πρέπει να ζήσουμε.
Και για να ζήσουμε θα πρέπει πρώτα να επιβιώσουμε. Να επιβιώσουμε, πρώτα από τη λαίλαπα του κορωνοϊού κι ύστερα από τη δικιά τους λαίλαπα.

Ναι, θα φοράμε τη μάσκα γιατί δεν γίνεται αλλιώς.
Ναι, θα κρατάμε τις αποστάσεις μεταξύ μας γιατί θα πρέπει να φυλάξει ο ένας τον άλλον.
Ναι, δε θα μαζευόμαστε πολλοί μαζί γιατί είναι επικίνδυνο για όλους μας. Και γι' αυτούς που είμαστε μαζεμένοι και γι' αυτούς που θ' ανταμώσουμε αργότερα.
Και στη φυλάκα θα μείνουμε για να μη τους κάνουμε την χάρη να μας ρίξουν πρόστιμα.

Όμως, όλα αυτά θα τα κάνουμε για μας, όχι επειδή μας το λένε αυτοί.
Θα τα κάνουμε γιατί πρέπει να επιβιώσουμε πρώτα από τον κορωνοϊό και μετά να αρχίσουμε την πάλη για να επιβιώσουμε κι απ' αυτούς.