Έντρομοι κτηνοτρόφοι του Μανταμάδου το απόγευμα της Τετάρτης 6 Μάη επικοινωνούσαν με τους δημοσιογράφους της Λέσβου για να κάνουν μια πολύ σοβαρή καταγγελία. Η καταγγελία έλεγε πως κτηνίατροι και άλλα άτομα μετέφεραν ένα κοπάδι προβάτων από την Νάπη σε αγροτική περιοχή του Μανταμάδου για να το θανατώσουν. Η μεταφορά έγινε με φορτηγά μεταφοράς ζώων.

Όταν ρώτησαν γιατί η θανάτωση των ζώων δεν έγινε στη Νάπη, η απάντηση που έλαβαν ήταν πως ο εκσκαφέας δεν μπορούσε να βρει κάποιο σημείο με αρκετό χώμα για να φτιαχτεί λάκκος όπου θα θάβονταν τα ζώα. Κι αυτός ήταν ο λόγος της μεταφοράς.

Οι κτηνοτρόφοι ήταν ανάστατοι γιατί τα μολυσμένα ζώα με τον ιό του αφθώδους πυρετού μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή που, όπως ανέφεραν, είναι καθαρή από τη νόσο.

Το παραπάνω περιστατικό και όσα ανέφεραν οι κτηνοτρόφοι του Μανταμάδου περιγράφουν ορισμένες από τις πολλές προβληματικές πτυχές που έχει η διαχείριση του αφθώδους πυρετού στο νησί. Πάνω από το 60% των κτηνοτροφικών μονάδων του νησιού βρίσκονται σε εκτάσεις με πολύ μικρό βάθος χώματος που δεν προσφέρονται για την ταφή των θανατωμένων ζώων.

Κι αυτό σημαίνει πως άρρωστα ζώα θα συνεχίσουν μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις για να θανατωθούν. Δηλαδή η νόσος θα κάνει βόλτες σε όλη την ύπαιθρο της Λέσβου για όσο διάστημα θα συνεχίζονται οι θανατώσεις.

Η έλλειψη κατάλληλων εκτάσεων για την ταφή των ζώων καθυστερεί έως και δύο εβδομάδες τις θανατώσεις ζώων στο νησί. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως έως την 1η Μάη υπήρχε στο νησί ένας αριθμός 10.000 έως 15.000 ζώων που είτε νοσούσαν είτε είχαν αντισώματα της νόσου και ανέμεναν τη θανάτωσή τους.

Αν πιστέψουμε το κυβερνητικό αφήγημα, για την ταχύτητα εξάπλωσης της νόσου, σημαίνει πως στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένα κοπάδι του νησιού που να μη νοσεί. Πρακτικά, λοιπόν, κάθε λογική εκρίζωσης της νόσου έχει ακυρωθεί από τις αδυναμίες του σχεδιασμού που έχουν κάνει οι κτηνιατρικές υπηρεσίες, αλλά και τις αδυναμίες στην εφαρμογή.

Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έως σήμερα δεν υπάρχει καμία ανακοίνωση για τον αριθμό των ζώων που έχουν θανατωθεί και εκείνων που πρόκειται να θανατωθούν.

Αφήνουμε στην άκρη τα τεράστια περιβαλλοντικά και υγειονομικά προβλήματα που δημιουργούν αυτού του τύπου οι εξαιρετικά πρόχειρες και έκνομες ταφές ζώων.

Τι γίνεται με τα οικόσιτα ζώα

Σχεδόν δύο μήνες μετά την πιστοποίηση του πρώτου κρούσματος στη Λέσβο, ο σχεδιασμός των κτηνιατρικών αρχών παραμένει εκτός τόπου και χρόνου.

Απολύτως κανένας σχεδιασμός δεν έχει παρουσιαστεί ούτε έχει εφαρμοστεί για τη διαχείριση της νόσου στα οικόσιτα ζώα. Δηλαδή στα πρόβατα, τις κατσίκες και τα χοιρινά που εκτρέφουν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, κάτοικοι της Λέσβου για να έχουν γάλα και κρέας για το σπίτι τους.

Μια βόλτα στις παρυφές της Μυτιλήνης αλλά και σχεδόν σε όλα τα χωριά του νησιού θα αποκαλύψει έναν μικρό αλλά σημαντικό πληθυσμό ζώων, μερικές χιλιάδες, που δεν είναι καταγεγραμμένος, δεν ελέγχεται και δεν υπολογίζεται ως συντελεστής που μπορεί να συμβάλει στη μετάδοση της νόσου.Άγνωστος είναι και ο αριθμός των ανθρώπων που εκτρέφουν αυτά τα ζώα.

Αλήθεια, τι σόι πρόγραμμα εκρίζωσης της νόσου είναι αυτό που έχει σχεδιαστεί χωρίς να στηρίζεται στα πραγματικά δεδομένα που υπάρχουν στο πεδίο;