Μια λύση θέρμανσης που αξιοποιεί τα υπολείμματα της ελαιοπαραγωγής και παράγεται στη Λέσβο στρέφει το ενδιαφέρον κατοίκων του νησιού, καθώς το κόστος του πετρελαίου παραμένει υψηλό. Η τοπική μονάδα ΕΠΙΠΕΛ επεξεργάζεται υπολείμματα ελαιοτριβείων και παράγει καθαρό κουκούτσι ελιάς και πυρηνόξυλο, δύο καύσιμα που χρησιμοποιούνται σε καυστήρες βιομάζας.

Όπως ανέφερε ο υπεύθυνος της μονάδας, Νεοκλής Δεσποτέλλης, οι τιμές έχουν αυξηθεί φέτος, ακολουθώντας τις γενικότερες ανατιμήσεις. Αυτή την περίοδο, το κουκούτσι ελιάς διατίθεται περίπου στα 300 ευρώ ο τόνος, ενώ το πυρηνόξυλο στα 150 ευρώ ο τόνος, με το ενδεχόμενο νέας αύξησης να παραμένει ανοιχτό.

Η διαφορά γίνεται πιο καθαρή σε μια ενδεικτική σύγκριση με το πετρέλαιο. Με βάση την εκτίμηση ότι δύο τόνοι βιομάζας αποδίδουν θερμικά όσο ένας τόνος πετρελαίου, και με τον φθηνότερο τόνο πετρελαίου στη Λέσβο να υπολογίζεται αυτή την περίοδο στα 1.600 ευρώ, το κόστος για δύο τόνους κουκουτσιού φτάνει περίπου τα 600 ευρώ. Πρόκειται για εξοικονόμηση 1.000 ευρώ ή 62,5% σε σχέση με το πετρέλαιο.

Αντίστοιχα, δύο τόνοι πυρηνόξυλου, με τιμή 150 ευρώ ο τόνος, κοστίζουν περίπου 300 ευρώ. Με την ίδια ενδεικτική θερμική αναλογία, η διαφορά φτάνει τα 1.300 ευρώ ή περίπου 81,25% χαμηλότερο κόστος από έναν τόνο πετρελαίου. Η τελική κατανάλωση και απόδοση εξαρτώνται, βέβαια, από το είδος του καυσίμου, τον καυστήρα και τις ανάγκες κάθε κατοικίας.

Σύμφωνα με τον κ. Δεσποτέλλη, στη Λέσβο λειτουργούν περίπου 2.000 καυστήρες βιομάζας, ενώ αρκετοί κάτοικοι προχωρούν και φέτος σε αλλαγή συστήματος. Η μετατροπή ενός υφιστάμενου καυστήρα πετρελαίου υπολογίζεται περίπου στα 2.000 ευρώ, ενώ μια εγκατάσταση από την αρχή μπορεί να κοστίσει γύρω στις 5.000 ευρώ. Το πόσο γρήγορα θα γίνει η απόσβεση εξαρτάται από την κατανάλωση και τις συνθήκες θέρμανσης κάθε νοικοκυριού.

Ένα ακόμη πλεονέκτημα, όπως επισημαίνει ο υπεύθυνος της μονάδας, είναι ότι πρόκειται για τοπικά παραγόμενα προϊόντα, χωρίς εισαγωγή πρώτης ύλης από το εξωτερικό. Η διάθεσή τους γίνεται μέσω συνεργαζόμενων εμπόρων σε διάφορες περιοχές του νησιού, δίνοντας στους καταναλωτές μια επιλογή που συνδέει την αξιοποίηση των υπολειμμάτων της ελιάς με την κάλυψη των αναγκών θέρμανσης.