Με τη συμμετοχή κατοίκων και επισκεπτών, αλλά και με εικόνες που διατηρούν ζωντανό το τοπικό στοιχείο και τη μνήμη του τόπου, ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις για το πανηγύρι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Θερμή, σύμφωνα με ανακοίνωση του Δημοτικού Σχολείου Λουτρόπολης Θερμής.

Παρά τον άστατο καιρό και τη βροχή που σημειώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης, πλήθος κόσμου βρέθηκε στο χωριό για να παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις, ενώ ξεχωριστό στοιχείο αποτέλεσε η περιφορά της εικόνας των Αγίων με τη συνοδεία αλόγων, μια παράδοση που διατηρείται εδώ και δεκαετίες.

Η πομπή διέσχισε τους δρόμους της Θερμής και κατέληξε στο ξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στον δρόμο προς την παραλία.

Η σημαντικότερη γιορτή του χωριού

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ιστορία και την ταυτότητα της Θερμής και το πανηγύρι τους θεωρείται η σημαντικότερη γιορτή του χωριού.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, μέχρι και τη δεκαετία του 1950 η 21η Μαΐου αποτελούσε ημέρα αργίας για τη Θερμή, ενώ τη θεία λειτουργία τελούσε ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης με τη συμμετοχή πολλών ιερέων.

Το πανηγύρι ξεκινούσε από την παραμονή της γιορτής, με παραδοσιακή μουσική στα καφενεία του χωριού και συγκροτήματα που έφταναν από την Αγιάσο και άλλα χωριά της Λέσβου. Ο χορός διαρκούσε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ η περιφορά της εικόνας γινόταν με άλογα, όπως συμβαίνει και σήμερα.

Η «παράξενη» λατρεία μέσα στα θερμά λουτρά

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ιστορική αναφορά που συνοδεύει τη γιορτή, καθώς η λατρεία των δύο Αγίων φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τα περίφημα θερμά λουτρά της περιοχής.

Σύμφωνα με την παράδοση, αρχικά ο χώρος λατρείας των Αγίων δεν ήταν ναός αλλά δύο κολώνες μέσα στις εγκαταστάσεις των θερμών λουτρών. Οι κάτοικοι είχαν δώσει στις κολώνες τα ονόματα των Αγίων και τις είχαν μετατρέψει σε προσκυνητάρια, ανάβοντας εκεί κεριά και αφήνοντας τάματα.

Η παράδοση συνδέει την παρουσία αυτή με την πεποίθηση ότι ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Ελένη επισκέπτονταν τα λουτρά για θεραπευτικούς λόγους και, σύμφωνα με τη λαϊκή αφήγηση, «έβρισκαν γιατρειά» και επέστρεφαν κάθε χρόνο.

Ο Λευτέρης Μάρτης θυμάται χαρακτηριστικά:

«Υπήρχε μια εικόνα των Αγίων στη βάση της κολώνας. Οι γυναίκες που έμπαιναν να κάνουν το μπάνιο τους πρώτα την προσκυνούσαν και ύστερα συνέχιζαν. Το θυμάμαι πολύ καλά, γιατί πήγαινα μικρός με τη γιαγιά μου».

Παράλληλα, σύμφωνα με μαρτυρίες που διασώζονται, τα τόξα που στηρίζουν την οροφή των δεξαμενών θεωρείται ότι αποκαλύπτουν τεχνικές κατασκευής που συναντώνταν στην Κωνσταντινούπολη της εποχής, ενισχύοντας την άποψη ότι οι θερμές πηγές ήταν γνωστές στους Βυζαντινούς αυτοκράτορες.

Έτσι, το πανηγύρι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Θερμή δεν αποτελεί μόνο μια θρησκευτική γιορτή, αλλά και ένα κομμάτι της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής.