Με αιχμηρό λόγο για την κατάσταση των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, τις περικοπές στις συντάξεις, την ακρίβεια, την υγειονομική περίθαλψη αλλά και τις εξελίξεις στο δημόσιο σχολείο, μίλησε στον δημοσιογράφο Θράσο Αβραάμ και στον ραδιοφωνικό σταθμό «ΣΤΟ ΝΗΣΙ» 99 fm ο Παύλος Αντωνόπουλος από την Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών. Ο κ. Αντωνόπουλος βρέθηκε στη Μυτιλήνη για τη Γενική Συνέλευση και τις εκλογές του Παραρτήματος Λέσβου της Ένωσης.

Η σύνταξη που τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας

Ο ίδιος περιέγραψε με μελανά χρώματα την καθημερινότητα των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, σημειώνοντας ότι οι περικοπές που έγιναν από τα μνημονιακά χρόνια μέχρι σήμερα έχουν πλήξει δραματικά το εισόδημά τους. «Όταν φτάνουν οι 20 με 22 του μήνα, έχει τελειώσει η σύνταξη», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως η ακρίβεια σε τρόφιμα, ρεύμα και φάρμακα έχει κάνει την επιβίωση ακόμη δυσκολότερη.

Η περίθαλψη γίνεται ακριβή υπόθεση

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην υγειονομική περίθαλψη, υπογραμμίζοντας ότι οι συνταξιούχοι, λόγω ηλικίας, έχουν αυξημένες ανάγκες ιατρικής φροντίδας, όμως συχνά αναγκάζονται να στραφούν στον ιδιωτικό τομέα. Όπως είπε, όταν κάποιος καλείται να περιμένει 8 μήνες για νοσοκομειακή αντιμετώπιση, η κατάσταση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη, ειδικά για ανθρώπους μεγάλης ηλικίας.

Επιστροφή στη δουλειά μετά από 35 και 40 χρόνια εργασίας

Ο κ. Αντωνόπουλος στάθηκε και στο γεγονός ότι πολλοί συνταξιούχοι αναγκάζονται να επιστρέψουν στην εργασία. Χαρακτήρισε «κατάντια» το ότι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι εργάζονται, λέγοντας πως άνθρωποι που δούλεψαν 35 και 40 χρόνια θα έπρεπε να μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, να ξεκουραστούν και να χαρούν τις οικογένειές τους.

Αυξήσεις που χάνονται στην ακρίβεια

Απαντώντας στο ερώτημα για τις αυξήσεις στις συντάξεις, έκανε λόγο για «ανέκδοτο», σημειώνοντας ότι οι όποιες αυξήσεις είναι ελάχιστες και εξανεμίζονται πριν καν φανούν στην τσέπη των συνταξιούχων. Όπως είπε, για πολλούς η προσωπική διαφορά λειτουργεί ως μηχανισμός που απορροφά τις αυξήσεις, ενώ για όσους τις λαμβάνουν, το ποσό αντιστοιχεί σε λίγα ευρώ τον μήνα. «Τέσσερις, 5 καφέδες τον μήνα», είπε χαρακτηριστικά.

Οι εισφορές μιας ζωής και οι απώλειες των ταμείων

Ο εκπρόσωπος της ΠΕΣΕΚ αναφέρθηκε αναλυτικά στις εισφορές που κατέβαλαν οι εκπαιδευτικοί κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου, υποστηρίζοντας ότι τα χρήματα αυτά δεν επιστρέφουν σήμερα με δίκαιο τρόπο στις συντάξεις και στα μερίσματα. Μίλησε για μεγάλες απώλειες στα ταμεία, για περιουσιακά στοιχεία που χάθηκαν και για περικοπές που έπληξαν και το εφάπαξ.

Η διεκδίκηση για 13η και 14η σύνταξη

Κεντρικό αίτημα της Ένωσης παραμένει η επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης. Ο κ. Αντωνόπουλος τόνισε ότι δεν πρόκειται για «επίδομα» ή για «χάρη» προς τους συνταξιούχους, αλλά για δικαίωμα που χάθηκε μέσα στα χρόνια των περικοπών. «Δεν είμαστε ζητιάνοι», είπε, ασκώντας κριτική στην επιδοματική πολιτική και υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζει την ακρίβεια ούτε αποκαθιστά την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων.

Στο στόχαστρο το δημόσιο σχολείο

Σημαντικό μέρος της συνέντευξης αφορούσε και την κατάσταση στην εκπαίδευση. Ο Παύλος Αντωνόπουλος υποστήριξε ότι τα τελευταία χρόνια επιχειρείται η ιδιωτικοποίηση και η κατηγοριοποίηση του δημόσιου σχολείου, με εργαλεία όπως η αξιολόγηση, τα πρότυπα και τα Ωνάσεια σχολεία. Όπως είπε, στόχος δεν είναι η βελτίωση της παιδείας, αλλά ο έλεγχος των εκπαιδευτικών και η προσαρμογή του σχολείου στις εκάστοτε πολιτικές επιλογές.

Η αξιολόγηση ως μηχανισμός ελέγχου

Για την αξιολόγηση σημείωσε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν την αρνούνται επειδή θέλουν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, αλλά επειδή, όπως υποστήριξε, ιστορικά χρησιμοποιήθηκε ως μηχανισμός πίεσης και χειραγώγησης. Θύμισε τους αγώνες των εκπαιδευτικών από τη δεκαετία του 1980 και του 1990 και υπογράμμισε ότι το εκπαιδευτικό έργο δεν μπορεί να μπει σε στενά καλούπια, καθώς κάθε τάξη και κάθε μαθητής έχουν διαφορετικές ανάγκες.

Η σχέση με την παιδεία δεν τελειώνει στη συνταξιοδότηση

Ο κ. Αντωνόπουλος στάθηκε και στην ανάγκη οι εκπαιδευτικοί να συνεχίσουν να υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο. «Ο εκπαιδευτικός παύει να είναι εκπαιδευτικός με τον θάνατό του», είπε, θέλοντας να δείξει ότι η σχέση με την παιδεία δεν τελειώνει με τη συνταξιοδότηση.

Μήνυμα στους νέους που σκέφτονται την εκπαίδευση

Απευθυνόμενος τέλος στους νέους που σκέφτονται να ακολουθήσουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, τους κάλεσε να το κάνουν, παρά τις δυσκολίες. Όπως είπε, η εκπαίδευση είναι ένας χώρος προσφοράς, επαφής με τους νέους ανθρώπους και διαμόρφωσης συνειδήσεων. «Αν ξαναζούσα, πάλι εκπαιδευτικός θα γινόμουν», ανέφερε, δίνοντας έναν προσωπικό τόνο στη συνέντευξη.