Μέρα με τη μέρα πληθαίνουν όσοι υποστηρίζουν πως απέτυχε η προσπάθεια του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης να αντιμετωπίσει τον αφθώδη πυρετό στη Λέσβο και είναι η ώρα να αλλάξει στρατηγική. Καθηγητές Κτηνιατρικής, κτηνίατροι που ζουν το πρόβλημα στο πεδίο, γενετιστές, αλλά και συλλογικά όργανα όπως ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος και το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου λένε το αυτονόητο. Τα μέτρα που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού είναι πολύ πιο επώδυνα από την ίδια τη νόσο.

Παρ’ όλα αυτά το υπουργείο αρνείται να αποδεχθεί τα όσα του υποδεικνύουν οι επιστήμονες και συνεχίζει να προχωρά με έναν καταστροφικό και αποτυχημένο σχεδιασμό.

Η στάση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης προδίδει εμμονή σε έναν καταστροφικό σχεδιασμό που δεν υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως θα καταστεί ποτέ λειτουργικός. Ενώ όσο οι μέρες περνούν τόσο η διασπορά της νόσου γίνεται μεγαλύτερη, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος της άμεσης εκρίζωσης γίνεται άπιαστος στόχος.

«Σφάζει» το ΥΠΑΑΤ ο Αρσένος

Σε πρόσφατο άρθρο του στην ιστοσελίδα Agronews.gr, αναφερόμενος στη διαχείριση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, σημειώνει: «Η εφαρµοζόµενη διαχείριση της επιζωοτίας του αφθώδη στη Λέσβο απέτυχε να τιθασεύσει τη νόσο. Το χρονικό διάστηµα που παρήλθε από το πρώτο κρούσµα είναι πολύ µεγάλο. Η απουσία πλήρους ιχνηλασιµότητας, η αδυναµία άµεσης χαρτογράφησης επαφών και οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναµικό είτε στο πεδίο για λήψη δειγµάτων (δεν έχει καθοριστεί ποιες είναι οι πραγµατικές ανάγκες σε συνεργεία) αλλά και στο Εργαστήριο για άµεσα αποτελέσµατα (δεν γνωρίζουµε πόσα δείγµατα µπορούν να εξεταστούν σε ηµερήσια βάση) δηµιουργούν συνθήκες που οδηγούν με ταχύτητα στην καταστροφή του κτηνοτροφικού οικοσυστήματος του νησιού. Η εκρίζωση για να πετύχει πρέπει να εξασφαλιστεί ταχύτατη ολοκλήρωση ιχνηλάτησης σε μέρες και όχι εβδομάδες ή μήνες όπως εξελίσσεται η κατάσταση στη Λέσβο. Στο κρίσιμο ερώτημα «εμβόλιο ή όχι», η επιλογή πλέον δεν είναι θεωρητική, είναι άμεσα επιχειρησιακή. Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πρόβατα ανήκουν σε μια σημαντική εγχώρια φυλή που είναι η μόνη με τόσο μεγάλο πληθυσμό, τα περιθώρια των επιλογών είναι στενά. Είναι παράδοξο ότι δεν έχει κοινοποιηθεί κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης με λεπτομερή σενάρια και αυστηρά χρονοδιαγράμματα δράσης από την πλευρά του ΥΠΑΑΤ. Ο εμβολιασμός αποτελεί εργαλείο διαχείρισης μιας νόσου και μπορεί να περιορίσει ταχύτατα τη μετάδοση όταν η διασπορά έχει ξεφύγει από τον έλεγχο και έχει ξεπεράσει την ικανότητα ταχείας εκρίζωσης μόνο με θανατώσεις και περιορισμούς (το παράδειγμα της Κύπρου είναι χαρακτηριστικό). Εντούτοις, η εφαρμογή εμβολιασμού συνοδεύεται από σημαντικές επιπτώσεις στο εμπόριο των προϊόντων και απαιτεί αυστηρή διαχείριση δεδομένων ιχνηλασιμότητας για να διαχωρίζονται τα εμβολιασμένα ζώα και τα προϊόντα τους».

Το πλήρες κείμενο του κ. Αρσένου (μπορείτε να διαβάσετε εδώ) περιγράφει τη Χρόνια Ανεπάρκεια Οργανωµένης Στρατηγικής (ΧΑΟΣ) για τον κτηνοτροφικό τομέα σε αντιδιαστολή με την Τεκµηριωµένη Αποτελεσµατική Ξεκάθαρη Ιχνηλάτηση Συµβάντων (ΤΑΞΙΣ) που θα έπρεπε να λειτουργεί. Και αναλύει πώς λειτούργησαν οι κρατικές δομές στην περίπτωση των επιζωοτιών της ευλογιάς και του αφθώδους πυρετού.

Κράζει ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος

Στις 29 του περασμένου Μαρτίου ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος, με απόφαση της γενικής συνέλευσης, καταγγέλλει την κυβέρνηση και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τη διαχείριση της ευλογιάς των προβάτων, σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως «εμμονικά αρνείται να μπει σε διαδικασία ενεργητικής επιδημιολογικής επιτήρησης του νοσήματος που θα επιτρέψει τον ασφαλή ορισμό εμβολιαστικών ζωνών καθώς και την πιθανή ανάπτυξη εμβολίου κατάλληλου και αποτελεσματικού για τα ιικά κυκλοφορούντα στελέχη στη χώρα μας. Το μοναδικό κριτήριο είναι να μη διακινδυνεύσουν ούτε στο ελάχιστο τα εξαγωγικά πιστοποιητικά των 4-5 μεγάλων ομίλων που εμπορεύονται τη φέτα θησαυρίζοντας από τις εξαγωγές».

Στο ίδιο πνεύμα για την επιζωοτία του αφθώδους πυρετού σημειώνει: «Την ίδια στιγμή κάνει και την εμφάνισή του ο ιός του αφθώδους πυρετού στο νησί της Λέσβου, φέρνοντας ακόμη ένα εξωτικό νόσημα στο εσωτερικό της χώρας καθώς δεν λήφθηκαν έγκαιρα μέτρα πρόληψης ενώ είχαν υπάρξει οι σχετικές προειδοποιήσεις από τους κτηνοτρόφους του νησιού. Για ακόμη μια φορά τα μέτρα ελέγχου κατά της διασποράς του ιού πλήττουν ανεπανόρθωτα τους κτηνοτρόφους του νησιού καθώς εκτός από την άμεση θανάτωση όλων των ζώων στις μολυσμένες εκτροφές, την καραντίνα και την απαγόρευση μετακίνησης των ζώων εφαρμόστηκε καθολική απαγόρευση της διακίνησης του γάλακτος και του κρέατος. Οι οικονομικές απώλειες για τους κτηνοτρόφους του νησιού είναι τεράστιες χωρίς καμία πρόβλεψη από το κράτος για αποζημιώσεις των αδιάθετων ποσοτήτων γάλακτος και κρέατος».

Ανάμεσα στα μέτρα που προτείνει ο Σύλλογος για τον αφθώδη πυρετό στη Λέσβο είναι:

• Στελέχωση Τώρα: Η παραδοχή του Υφυπουργού ότι υπάρχουν μόνο 9 κτηνίατροι για όλη τη Λέσβο είναι ομολογία εγκλήματος. Απαιτούμε άμεσες μόνιμες προσλήψεις και όχι εμβαλωματικές λύσεις «δανεικού» προσωπικού.

• Επιστημονικός Εμβολιασμός: Εφαρμογή κρατικού σχεδίου εμβολιασμού με επιστημονικά κριτήρια με πλήρη κάλυψη των όποιων παρενεργειών ή επιπτώσεων.

• Οικονομική Ανακούφιση: Άμεσο «πάγωμα» οφειλών σε Τράπεζες, Εφορία και προμηθευτές ζωοτροφών. Πλήρης κάλυψη των εισφορών ΕΦΚΑ από το κράτος για όσο διαρκεί η καραντίνα».

Κι η ανακοίνωση καταλήγει με τη φράση «Ο αφθώδης πυρετός είναι μια σοβαρή απειλή, αλλά η κυβερνητική πολιτική είναι ακόμα πιο επικίνδυνη».

SOS για το πρόβατο της Λέσβου από τους γενετιστές

Ήταν 24 Απριλίου όταν δόθηκε στη δημοσιότητα το υπόμνημα που ζητά την προστασία του προβάτου της Λέσβου και φέρει τις υπογραφές του καθηγητή Γενετικής Βελτίωσης Αγροτικών Ζώων Α. Κομινάκη, του αναπληρωτή καθηγητή Εκτροφής, Ηθολογίας και Ευζωίας Αγροτικών Ζώων Π. Σιμιτζή, της αναπληρώτριας καθηγήτριας Γονιδιακής Τεχνολογίας Α. Χάγερ και του καθηγητή Υγιεινής Αγροτικών Ζώων Γ. Χριστοδουλόπουλου από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και του αναπληρωτή καθηγητή Βιοστατιστικής Ν. Δεμίρη από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ουσιαστικά αυτό που ζήτησαν με την παρέμβασή τους οι παραπάνω καθηγητές ήταν να σταματήσουν οι άφρονες θανατώσεις ζώων και να γίνουν εμβολιασμοί για να διασωθεί η φυλή της Λέσβου.

Αλλαγή στρατηγικής ζητά ο Τσακίρης

Τέλος χθες, 4 Μάη, ο πρώην πρόεδρος του Παραρτήματος Αιγαίου του ΓΕΩΤΕΕ Γιάννης Τσακίρης και κτηνίατρος, σε δημόσια τοποθέτησή του σημειώνει ότι ήρθε η ώρα για «μετάβαση από πολιτική σφαγών σε εμβολιασμό κατά ζώνες».

Ο ίδιος αιτιολογεί τη θέση αυτή τονίζοντας: «Η επιδημιολογική έρευνα δεν προχωρά με τους επιθυμητούς ρυθμούς λόγω αριθμητικής ανεπάρκειας κτηνιατρικού προσωπικού και μεγάλης καθυστέρησης στην ενίσχυσή του από την κεντρική κυβέρνηση. Παρ’ όλα αυτά δειγματοληπτικές αιμοληψίες από περιοχές μακράν της αρχικής εστίας δείχνουν παρουσία αντισωμάτων έναντι της νόσου που υποδηλώνει εξάπλωση σε όλο το νησί, πράγμα που μας επιτρέπει την εκτίμηση ότι η προσβολή προς το παρόν δυνατόν να αφορά το 50% του πληθυσμού των προβάτων».

Ιδιαιτερότητες της κατάστασης στη Λέσβο που συνηγορούν υπέρ της εφαρμογής προγράμματος εμβολιασμού αντί της μαζικής σφαγής:

Μεγάλος αριθμός μικρών εκτροφών.

Συνεχής κίνδυνος επαναμόλυνσης από γειτονικές ενδημικές περιοχές (η γεωγραφική εγγύτητα με ενδημικές περιοχές, Τουρκία, συνεπάγεται υψηλή πιθανότητα επανεισαγωγής).

Ανάγκη δημιουργίας ανοσολογικού φραγμού μέσω εμβολιασμού.

Δυνατότητα περιορισμού της νόσου λόγω νησιωτικού χαρακτήρα της προσβεβλημένης περιοχής όπου μπορεί να χτιστεί με τον εμβολιασμό τείχος προστασίας (προστασία της υπόλοιπης χώρας και της Ευρώπης).

Το ψήφισμα του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Τέλος, στις 24 Απριλίου το Τμήμα Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου με ψήφισμά του υπογραμμίζει: «Η προστασία της παραγωγικής δραστηριότητας, του φυσικού περιβάλλοντος και της κοινωνικής συνοχής στη Λέσβο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, περιφερειακής συνοχής και βιώσιμης ανάπτυξης».

Κοντολογίς, το ψήφισμα περιγράφει τον ορατό κίνδυνο ερημοποίησης των χωριών της Λέσβου που στηρίζονται στην κτηνοτροφία. Αλλά και τον τεράστιο περιβαλλοντικό κίνδυνο που συνεπάγεται ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι ταφές των θανατωμένων προβάτων.