Σε μια Μέση Ανατολή που «φλέγεται εδώ και δεκαετίες», η σύγκρουση των τελευταίων ημερών παίρνει χαρακτηριστικά γενικευμένης ανάφλεξης, με το Ιράν να βρίσκεται στο επίκεντρο και τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί την κλιμάκωση με αυξανόμενη ανησυχία. Αυτό ήταν το βασικό πλαίσιο της ανάλυσης που παρουσίασε στο ραδιόφωνο του «Ν» 99 fm η δημοσιογράφος Μαρία Λίλα, επισημαίνοντας ότι πρόκειται πλέον για «περιφερειακό πόλεμο» με ανοιχτό τον κίνδυνο επέκτασης.

Η αφετηρία της νέας φάσης τοποθετείται χρονικά στο Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν, σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία, ξεκίνησε ευρείας κλίμακας αεροπορική εκστρατεία ΗΠΑ–Ισραήλ κατά στόχων στο Ιράν, ενώ την ίδια ημέρα σημειώθηκε και το πλέον σοκαριστικό περιστατικό με άμαχους: το πλήγμα σε σχολείο θηλέων στη Μίναμπ, στη νότια χώρα.

Νεκροί, αντίποινα και φόβος επέκτασης

Η Μαρία Λίλα μίλησε για «εκατοντάδες νεκρούς» στο Ιράν και για μια εικόνα που μεταβάλλεται ώρα με την ώρα. Διεθνή ρεπορτάζ τις τελευταίες ημέρες κάνουν λόγο για περίπου 800 νεκρούς στο Ιράν, με τις εκτιμήσεις να αναθεωρούνται καθώς συνεχίζονται τα πλήγματα και η αποτίμηση των συνεπειών.

Στην ίδια ανάλυση, ανέφερε ότι οι αμερικανικές απώλειες έχουν ανέλθει σε έξι στρατιωτικούς, αριθμό που επιβεβαιώθηκε από ανακοινώσεις της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης, όπως μεταδόθηκε από διεθνή μέσα.

Παράλληλα, σημείωσε ότι οι επιθέσεις και τα αντίποινα αγγίζουν και άλλα σημεία της περιοχής, με χτυπήματα και ένταση να καταγράφονται και στον Λίβανο, ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στη γενικότερη «έκρηξη» κινδύνου σε κράτη του Κόλπου και σε δυτικές διπλωματικές εγκαταστάσεις, καθώς και στις επιχειρήσεις απομάκρυνσης πολιτών.

Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ και η «πόλη-φάντασμα» Τεχεράνη

Κεντρικό σημείο της τοποθέτησης της δημοσιογράφου ήταν η δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, στο πλαίσιο των επιθέσεων. Διεθνή ρεπορτάζ επιβεβαιώνουν ότι ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, γεγονός που συνιστά καταλυτική εξέλιξη με τεράστιες πολιτικές συνέπειες για το Ιράν και την περιοχή.

Η Μαρία Λίλα περιέγραψε την Τεχεράνη ως «πόλη φάντασμα», με τους κατοίκους σε φόβο απέναντι σε συνεχιζόμενα, «αιματηρά» χτυπήματα, ενώ σημείωσε ότι στο εσωτερικό της χώρας καταγράφεται τάση συσπείρωσης «εν μέσω επίθεσης» και ανακατατάξεων γύρω από τη διαδοχή.

Το πλήγμα στο σχολείο στη Μίναμπ και η παρέμβαση του ΟΗΕ

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη βομβιστική επίθεση σε σχολείο θηλέων στη Μίναμπ, όπου –όπως ειπώθηκε στον αέρα– σκοτώθηκαν δεκάδες έως εκατοντάδες παιδιά. Σύμφωνα με το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και επιπλέον τοποθετήσεις ομάδας ειδικών του ΟΗΕ, ο αριθμός των νεκρών παιδιών από το πλήγμα στο συγκεκριμένο σχολείο το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 φτάνει περίπου τα 160, με τον ΟΗΕ να ζητά άμεση, αμερόληπτη και πλήρη διερεύνηση.

Στην ίδια γραμμή, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «δεν θα στόχευαν σκόπιμα σχολείο», ενώ ερευνάται το περιστατικό.

Ενέργεια, αγορές και «καταφύγιο» το δολάριο

Η δημοσιογράφος συνέδεσε τη στρατιωτική κλιμάκωση με άμεσες επιπτώσεις στις αγορές, περιγράφοντας ράλι τιμών σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Τα διαθέσιμα οικονομικά στοιχεία των τελευταίων ημερών δείχνουν άνοδο του πετρελαίου έως περίπου 13% από την έναρξη της κρίσης, ενώ καταγράφονται ισχυρές ανατιμήσεις και στα διυλισμένα προϊόντα και έντονη στροφή επενδυτών προς το δολάριο ως «ασφαλές καταφύγιο».

Καθοριστικός παράγοντας, όπως υπογράμμισε, είναι η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με το Reuters, τα στενά παραμένουν κλειστά για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα, με απειλές των ιρανικών Φρουρών της Επανάστασης κατά πλοίων που θα επιχειρούσαν διέλευση — εξέλιξη που επηρεάζει ευθέως και την ελληνική ναυτιλία.

Η «αντίφαση» Τραμπ–Ρούμπιο και οι στόχοι των επιχειρήσεων

Στην ανάλυσή της, η Μαρία Λίλα στάθηκε και σε αυτό που χαρακτήρισε «πλήρη αντίφαση» μεταξύ δηλώσεων του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για το σκεπτικό των χτυπημάτων και το εύρος των στόχων: από το πυρηνικό πρόγραμμα μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους και ναυτικές δυνατότητες.

Για το πρόσωπο του Ρούμπιο, η ιδιότητά του ως ΥΠΕΞ των ΗΠΑ από τον Ιανουάριο του 2025 είναι επίσημα καταγεγραμμένη.

Η δημοσιογράφος έφερε επίσης στο τραπέζι το προηγούμενο του Ιουνίου 2025: τότε, στη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης Ισραήλ–Ιράν, οι ΗΠΑ χτύπησαν τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις (Φορντό, Ισφαχάν, Νατάνζ). Ωστόσο, οργανισμοί και αναλύσεις σημείωναν ότι το πλήγμα δεν «εξάλειψε» οριστικά τις δυνατότητες του προγράμματος, αλλά το καθυστέρησε χρονικά.

Ευρώπη: «όχι στον πόλεμο» από Σάντσεθ – και οι επιφυλάξεις των άλλων

Στο ευρωπαϊκό πεδίο, η Μαρία Λίλα ξεχώρισε τη στάση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος καταδίκασε ανοιχτά τις επιχειρήσεις ΗΠΑ–Ισραήλ, προειδοποιώντας ότι κανείς δεν μπορεί να «παίζει ρώσικη ρουλέτα με τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων». Σύμφωνα με Reuters και AP, η Ισπανία δεν επέτρεψε τη χρήση ισπανικών βάσεων για επιχειρήσεις κατά του Ιράν, προκαλώντας και δημόσια αντιπαράθεση με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η ίδια υπογράμμισε ότι και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει εκφράσει επιφυλάξεις/κριτική, ενώ αναφέρθηκε στη «μασημένη» –όπως την περιέγραψε– στάση άλλων ευρωπαϊκών ηγεσιών.

Ελλάδα και Κύπρος: «δεν συμμετέχουμε» – ανησυχία για την ασφάλεια

Στο ελληνικό σκέλος, η Μαρία Λίλα ανέφερε ότι το ΥΠΕΞ υπογραμμίζει πως η Ελλάδα δεν συμμετέχει στην επιχείρηση κατά του Ιράν και ότι η κυβέρνηση ενημερώνει πολιτικούς αρχηγούς για τις εξελίξεις. Η θέση «η Ελλάδα δεν συμμετέχει ούτε εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο» έχει διατυπωθεί δημόσια από την εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, ενώ σχετική ανακοίνωση έχει εκδώσει και το υπουργείο.

Για την Κύπρο, διεθνή ρεπορτάζ καταγράφουν ότι η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι δέχθηκε επίθεση με drone και ότι Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Ελλάδα κινητοποιούνται με μέσα αεράμυνας/αντι-drone για την προστασία εγκαταστάσεων.

«Δικαιώματα» και πόλεμος: το δύσκολο όριο

Στο τελευταίο μέρος της συζήτησης, η δημοσιογράφος έθεσε καθαρά το ζήτημα της εργαλειοποίησης των δικαιωμάτων — ειδικά των δικαιωμάτων των γυναικών στο Ιράν — ως αφήγημα νομιμοποίησης πολεμικών επιχειρήσεων. Αναγνώρισε την καταπίεση, τις διώξεις και τις φυλακίσεις γυναικών, αλλά τόνισε ότι «δεν είναι λύση να δολοφονείς παιδιά» και να πλήττεις αμάχους «στο όνομα κάποιας δημοκρατίας», ιδιαίτερα όταν δεν παρουσιάζεται σαφές σχέδιο επόμενης ημέρας.