Την ώρα που το Φοινικόδασος της Παναγιούδας εκπέμπει πλέον σήμα κινδύνου αφανισμού, στον απόηχο της 33ης/30-12-2025 Ειδικής Συνεδρίασης της Δημοτικής Αρχής Μυτιλήνης, κατόπιν δραματικής παρέμβασης μας, (ευτυχώς) υπήρξαν Δεσμεύσεις Δημάρχου για άμεσες παρεμβάσεις διάσωσης, στον δημόσιο λόγο κυριάρχησαν δηλώσεις «ικανοποίησης» και «ανακούφισης» εκ μέρους της Κοινότητας Παναγιούδας για τις προεξαγγελθείσες άμεσες παρεμβάσεις του Δήμου Μυτιλήνης.

Η πραγματικότητα, για άλλη μια φορά όμως απογοητεύει….

Οι δηλώσεις αυτές αποδεικνύονται εκ των πραγμάτων αμιγώς επικοινωνιακές, κενές ουσιαστικού περιεχομένου και, τελικά, επικίνδυνες, διότι συγκαλύπτουν μια συνεχιζόμενη διοικητική αδράνεια που οδηγεί το φοινικόδασος στην καταστροφή.

Τα γεγονότα είναι αμείλικτα

Μεγάλο μέρος του φοινικόδασους έχει ήδη χαθεί.

1 στους 3 υπεραιωνόβιους φοίνικες έχουν κοπεί.

Η εικόνα που παρουσιάζει το φοινικοδάσος είναι θλιβερή και δεν είναι ποτέ πια το ίδιο που γνωρίσαμε σαν παιδιά.

Η προσβολή από το κόκκινο σκαθάρι εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα.

Κι όμως ως σήμερα:

• Δεν υπάρχει καμία απόφασηΔημοτικού Συμβουλίου για κατεπείγον σχέδιο διάσωσης.
• Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα συνδυαστικής εφαρμογής μικροέγχυσης και ψεκασμών.
• Δεν υπάρχει νέα προγραμματική σύμβαση με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, παρότι η προηγούμενη έσωσε αποδεδειγμένα το φοινικόδασος για πάνω από 15 μήνες.
• Δεν υπάρχει καθεστώς αυξημένης προστασίας, ώστε να μην επαναληφθεί η ίδια αδράνεια.
• Πέρα από το ανθρώπινο ενδιαφέρον του Δημάρχου, στο σύνολο του το Δημοτικό Συμβούλιο και τα μέλη της δημοτικής αντιπολίτευσης δεν έδειξε ενδιαφέρον, με ελάχιστες και αξιοσημείωτες εξαιρέσεις που αφήνου περιθώρια ελπίδας.

Αντί αυτών, επικρατεί κυρίως μια διαχείριση εντυπώσεων.

Στη Συνεδρίαση Λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου (30-12-2025) όλοι καταδίκασαν ως απαράδεκτο το φαινόμενο της εγκατάλειψης προσβεβλημένων κλαδιών, κορμών και φύλλων φοινικόδενδρων και δήλωσαν ότι «δεν πρέπει να ξανασυμβεί».

Κι όμως, συνέβη ξανά. Μετά τα Θεοφάνεια του νέου έτους.Με τον ίδιο τρόπο.

Οι πρόσφατες σημερινές φωτογραφίες από το φοινικόδασος είναι αδιάψευστοι μάρτυρες:

Κομμένοι κορμοί και κλαδιά, διάτρητα από το σκαθάρι, παραμένουν επί ημέρες στο έδαφος.
Υπεραινόβιοι φοίνικες κόβονται και εγκαταλείπονται επιτόπου, χωρίς καύση, χωρίς φυτοϋγειονομική ταφή, χωρίς στοιχειώδη πρωτόκολλα προστασίας.

Σε περιβάλλον με ισχυρούς ανέμους, αυτές οι πρακτικές ευνοούν τη διασπορά του εντόμου και επιταχύνουν την καταστροφή.

Αυτό δεν είναι διάσωση. Είναι εγκατάλειψη.

Ποιος τελικά ευθύνεται;

Οι ευθύνες μετακυλίονται από Αντιδήμαρχο σε υπηρεσίες και από υπηρεσίες σε εργολάβους.Αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει την πολιτική και διοικητική ευθύνη.

Και εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται το μεγάλο κενό των δηλώσεων «ικανοποίησης» της Κοινότητας Παναγιούδας:

Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τόσο ωμά τις εξαγγελίες, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα – είναι συνενοχή.

Ώρα για πράξεις, φτάνουν οι ανακοινώσεις:

Η κοινωνία έχει μιλήσει.

Πάνω από 200 δημότες Παναγιούδας έχουν εκφράσει εγγράφως τη διαμαρτυρία τους.

Τα γεγονότα είναι μπροστά μας.

Οι εικόνες είναι αμείλικτες.

Αυτό που απομένει είναι να αναλάβουν οι αρμόδιες δημοτικές αρχές συγκεκριμένες και μετρήσιμες δεσμεύσεις:

• άμεση εφαρμογή νέου κύκλου μικροέγχυσης,
• σαφές χρονοδιάγραμμα ενεργειών,
• νέα προγραμματική σύμβαση με την Περιφέρεια, εάν ο Δήμος δεν δύναται ή δεν προαιρείται.
• καθεστώς αυξημένης προστασίας του φοινικόδασους,
• και επιτέλους φρένο στην επικοινωνιακή διαχείριση ενός οικολογικού εγκλήματος σε εξέλιξη.

Γιατί το Φοινικόδασος της Παναγιούδαςδεν σώζεται με δηλώσεις ικανοποίησης.
Σώζεται μόνο με ευθύνη, γνώση και άμεση δράση.