Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου βρίσκει την ελληνική κοινωνία σε μια περίοδο έντονης ανησυχίας και διεθνών αναταράξεων, όπου τα διαχρονικά αιτήματα του Νοέμβρη μοιάζουν ξανά επίκαιρα. Η ΕΛΜΕ Λέσβου τιμά τα 52 χρόνια από την εξέγερση με μια εκτενή ανακοίνωση που συνδέει την ιστορική μνήμη με τις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές προκλήσεις, υπογραμμίζοντας ότι το Πολυτεχνείο παραμένει ζωντανό μέσα από τους σημερινούς αγώνες για δημοκρατία, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.

Αναλυτικά στην ανακοίνωσή της η ΕΛΜΕ Λέσβου αναφέρει: 

«Φέτος συμπληρώνονται 52 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μια κορυφαία πράξη αντίστασης της νεολαίας και του λαού απέναντι στη στρατιωτική δικτατορία, που έσπασε το κλίμα φόβου και αδράνειας και άνοιξε τον δρόμο για νέους κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες. Τα αιτήματα για ψωμί, παιδεία, ειρήνη και ελευθερία παραμένουν επίκαιρα, ίσως περισσότερο από ποτέ.

Σήμερα ο κίνδυνος ενός ευρύτερου πολέμου είναι πιο ορατός από κάθε άλλη φορά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μετρά ήδη εκατομμύρια νεκρούς, η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί μια πορεία μαζικού επανεξοπλισμού με το πρόγραμμα Rearm Europe που συνοδεύεται από μεγάλες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες. Όλα αυτά εντάσσονται στον ανταγωνισμό ισχυρών κέντρων για τον έλεγχο πόρων, διαδρομών και αγορών.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ευθυγραμμίζεται με αυτή τη στρατηγική, στηρίζοντας ενεργά τα σχέδια ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και ενισχύοντας τη συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ, συμβάλλοντας στη βίαιη πραγματικότητα που βιώνει ο παλαιστινιακός λαός. Η εμπλοκή της χώρας σε πολεμικούς σχεδιασμούς μεγαλώνει, σύροντας τη νεολαία και τον λαό σε επικίνδυνες εξελίξεις.

Την ίδια στιγμή η καθημερινότητα της κοινωνικής πλειοψηφίας επιδεινώνεται. Η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας, των πλεονασμάτων και της εξυπηρέτησης του χρέους διαμορφώνει μια πραγματικότητα όπου οι μισθοί παραμένουν εξευτελιστικοί και η ακρίβεια ανεξέλεγκτη, η φτώχεια εξαπλώνεται, η εργασιακή εκμετάλλευση εντείνεται και δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες υποχωρούν.

Παράλληλα, τα δημόσια αγαθά εμπορευματοποιούνται, από τις ακτές και τα δάση έως την υγεία, την παιδεία και την ασφάλεια. Η εκπαίδευση μετατρέπεται σε πεδίο κερδοφορίας με ιδιωτικά πανεπιστήμια, διαγραφές φοιτητών, εισβολή ιδιωτικών συμφερόντων στα σχολεία, ένα σχολείο ταξικών αποκλεισμών, ανταγωνισμού και πειθάρχησης. Η μορφωτική ισότητα υποχωρεί και η παιδαγωγική ελευθερία πιέζεται.

Η καταστολή κλιμακώνεται με περιορισμούς σε συγκεντρώσεις, διώξεις εκπαιδευτικών, αστυνομική παρουσία στο Πολυτεχνείο και ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους. Όλα αυτά συνθέτουν ένα περιβάλλον υποχώρησης δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Την ίδια ώρα τα κέρδη μεγάλων επιχειρήσεων και ομίλων εκτοξεύονται, ενώ αποκαλύψεις για σκάνδαλα σε δημόσιους φορείς ή για συγκάλυψη στην υπόθεση των Τεμπών δείχνουν το βάθος της κρίσης του συστήματος.

Παρά τις προσπάθειες να υποβαθμιστεί ή να διαγραφεί η ιστορική σημασία του, το Πολυτεχνείο παραμένει ζωντανό και συνδέεται με τους σημερινούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, αξιοπρεπείς μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, δημοκρατικά δικαιώματα, ειρήνη, αντιφασισμό και κοινωνική απελευθέρωση. Το μήνυμα του Νοέμβρη παραμένει καθαρό, καθώς η ιστορία γράφεται από τον λαό όταν αγωνίζεται συλλογικά.

Απέναντι στη σημερινή πολιτική της κυβέρνησης καθίσταται αναγκαίος ο συντονισμένος αγώνας για την εκπαίδευση, την εργασία, την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο λαός έχει τη δύναμη να αλλάξει τις εξελίξεις, όπως τότε έτσι και τώρα».