«Ομολογία των πολεμικών συνεπειών σε βάρος των λαών συνολικά, τόσο στις χώρες όπου σκάνε οι βόμβες, όσο και στις χώρες όπου κατασκευάζονται και από όπου εκτοξεύονται», αποτελεί το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, όπως τόνισε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα, μιλώντας στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας για το νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με το οποίο ενσωματώνεται το Σύμφωνο στην ελληνική νομοθεσία. 

Όπως είπε, πιο συγκεκριμένα, με το Σύμφωνο η ΕΕ «παίρνει τα μέτρα της μπροστά στην προσφυγιά» που προκαλεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Υπενθύμισε ότι το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή, τόσο στη Βουλή, όσο και στην Ευρωβουλή το έχει καταγγείλει ως μία νέα τομή στην αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και ως «το νέο άγριο πλαίσιο καταστολής, διαλογής και εκμετάλλευσης σε βάρος των κατατρεγμένων» του καπιταλιστικού συστήματος και «των θυμάτων των πολέμων της ληστρικής ιμπεριαλιστικής δράσης». Σημείωσε πως η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, ουσιαστικά θρυμματίζει «κάθε ίχνος προστασίας που είχε απομείνει για τα θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου». Πυρά έριξε και στην «αμαρτωλή» σοσιαλδημοκρατία, καταδεικνύοντας την άσφαιρη κριτική της που επικεντρώνεται μόνο στο γεγονός ότι η κυβέρνηση εφαρμόζει «τις πιο αυστηρές εκδοχές του Συμφώνου», αποκρύπτοντας, έτσι, τον βάρβαρο και ρατσιστικό χαρακτήρα του Συμφώνου, καλλιεργώντας αυταπάτες για δήθεν «προστατευτικό περιεχόμενο που θα μπορούσε να έχει» αυτό και ξεπλένοντας, τελικά, την ΕΕ. Πρόσθεσε πως η ψήφιση του Συμφώνου από κάθε πολιτικής απόχρωσης κυβερνήσεις κρατών-μελών αποδεικνύει πως είναι «ενιαία κεντρική στρατηγική επιλογή» της ΕΕ η εφαρμογή μιας αντιλαϊκής, αντιμεταναστευτικής και ρατσιστικής πολιτικής, την οποία έχουν στηρίξει διαχρονικά κυβερνήσεις και κόμματα του συστήματος, στοχεύοντας στη μετατροπή της Ελλάδας «σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών στο όνομα της φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων» και στο ανοιγοκλείσιμο της στρόφιγγας διαλογής ανάλογα και με τις ανάγκες του κεφαλαίου για φθηνό εργατικό δυναμικό. 

Ανέδειξε πως το νέο Σύμφωνο ουσιαστικά ενταφιάζει οριστικά τη Συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, αντιδραστικοποιώντας τόσο την απάνθρωπη «διαλογή» (screening) με «το πρώτο ξεσκαρτάρισμα» των ξεριζωμένων μεταναστών και προσφύγων να γίνεται σε συνθήκες κράτησης στα σύνορα, όσο και το καθεστώς αιτήσεων Ασύλου με fast-track διαδικασίες και με βάση τα ποσοστά αναγνώρισης, τη χώρα καταγωγής, τις απαράδεκτες λίστες «ασφαλών χωρών» και χωρίς εξατομικευμένη εξέταση, οδηγώντας στην κατάργηση του δικαιώματος σε Άσυλο και σε μαζικές απορρίψεις αιτήσεων, φυλακίσεις και απελάσεις. Στηλίτευσε και μια σειρά ακόμα προβλέψεις του Συμφώνου που επιβεβαιώνουν ότι πλέον οι κατατρεγμένοι, είτε θα είναι έρμαια των ΜΚΟ, είτε θα μένουν «στον αέρα» και εντελώς απροστάτευτοι μπροστά σε γραφειοκρατικές διαδικασίες χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη για την αναγκαία παροχή υπηρεσιών διερμηνείας και νομικής συνδρομής με ευθύνη του κράτους, οι οποίες υποβαθμίζονται όλο και περισσότερο. Σε αυτό το πλαίσιο έφερε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα, όπως να μη θεωρείται υποχρεωτικός λόγος αναβολής συνέντευξης η απουσία νομικής εκπροσώπησης και σε ό,τι αφορά τις αιτήσεις ασύλου και τις περιπτώσεις μη συνεργασίας, να λαμβάνεται υπόψη το τεκμήριο σιωπηρής ανάκλησης, το οποίο προειδοποίησε πως «θα ερμηνεύεται κατά το δοκούν». 

Χαρακτήρισε «λάστιχο» την έννοια της Εθνικής Ασφάλειας, ακριβώς γιατί «διαμορφώνει ένα μόνιμο καθεστώς έκτακτης κατάστασης», ώστε να αναστέλλονται μια σειρά στοιχειώδεις εγγυήσεις, όπως η πρόσβαση των αιτούντων Άσυλο και των δικηγόρων τους σε πληροφορίες του φακέλου τους με πρόσχημα ότι μπορεί αυτές να αφορούν την ασφάλεια οργανισμών ή να θίγουν έρευνες σχετικά με την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας από τις αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΕ. Ειδική αναφορά έκανε και στα κατασταλτικά μέτρα που περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο και στρέφονται σε βάρος ανήλικων παιδιών με πρόσχημα πάλι την Εθνική Ασφάλεια, όπως το φακέλωμα αιτούντων Άσυλο μέσω λήψης βιομετρικών δεδομένων ακόμα και σε 6χρονα παιδιά, η ανάθεση της προστασίας τους σε «προσωρινό επίτροπο» και σε ΜΚΟ με το κράτος να παίζει διεκπεραιωτικό ρόλο στη διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων με ημερομηνία λήξης, «αφήνοντας τελικά τα παιδιά απροστάτευτα και τους εργαζόμενους στις διάφορες ΜΚΟ σε διαρκή εργασιακή ομηρία». 

Δεδομένων των παραπάνω ξεκαθάρισε πως ενισχύεται περισσότερο ο εγκλωβισμός ξεριζωμένων στην Ελλάδα, καταγγέλλοντας παράλληλα το στήσιμο κλειστών δομών-φυλακών, στις οποίες, όπως είπε, θα απαγορεύεται η πρόσβαση στα σωματεία και σε φορείς του εργατικού - λαϊκού κινήματος, αλλά θα είναι ορθάνοιχτες για την εργοδοσία, συμβάλλοντας στην αναζήτησή της για φθηνά εργατικά χέρια. Κατήγγειλε, ακόμα, και την επιστροφή των προσφύγων σε εμπόλεμες, στην πραγματικότητα, χώρες, δεδομένου ότι στον κατάπτυστο κατάλογο «ασφαλών χωρών» κυβέρνησης - ΕΕ περιλαμβάνονται κράτη, όπου επικρατούν σκοταδιστικά καθεστώτα, όπως η Συρία των τζιχαντιστών και το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν. Υπογράμμισε, δε, πως ο προτεινόμενος κανονισμός για τις επιστροφές είναι «το αποκορύφωμα του κυνισμού και της απανθρωπιάς», καθώς εξορίζει αιτούντες άσυλο σε τρίτες χώρες που δεν έχουν καμία σχέση: «Η εξορία τους, κύριοι. Αυτό νομοθετείτε. Την εξορία τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αφρική. Είναι το απαύγασμα της βαρβαρότητάς σας».

Σημειώνοντας πως η εγκληματική δράση των κυκλωμάτων διακινητών και δουλεμπόρων διαμορφώνεται πάνω στο έδαφος της άγριας καταστολής, της ρατσιστικής, αντιμεταναστευτικής και αντιδραστικής πολιτικής σε βάρος των ξεριζωμένων, προειδοποίησε πως αυτή η κατάσταση θα οδηγήσει σε «νέα αθλιότητα» και σε «στρατόπεδα συγκέντρωσης». Ωστόσο, κλείνοντας, ξεκαθάρισε πως απέναντι σε όλα αυτά «οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Η πάλη ενάντια στον πόλεμο, η αλληλεγγύη και ο προλεταριακός διεθνισμός είναι τα δικά τους όπλα».