Το οτι τα συστήματα υγείας ακόμη και των πιο προηγμένων τεχνολογικά και των ισχυρών οικονομικά χωρών ήταν απροετοίμαστα στο να ανταποκριθούν άμεσα και με επάρκεια στην πανδημία δεν χρειάζεται επιχειρήματα . Η πραγματικότητα μιλά από μόνη της.

Απροετοίμαστα ήταν. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε ότι δεν ήταν απροειδοποίητα.

Οι πανδημία του 2018 ήταν ένα "καλό μάθημα" που το πληρώσαμε με κοντά 50.000.000 ανθρώπινες ζωές.

Από τότε ακολούθησαν μικρότερες σε απώλειες και διάρκεια επιδημίες με τελευταία αυτή του 'Εμπολα πριν την πανδημία του Κοροναϊού.

Μετα το τέλος της κάθε επιδημίας, η αναγκαιότητα της ενίσχυσης της βελτίωσης και της επέκτασης των Δημόσιων συστημάτων υγείας και όλων των φορέων που εμπλέκονται στην άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση επιδημιών τονίσθηκε σχεδόν από όλο το πολιτικό φάσμα με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Μόνο που οι διαπιστώσεις δεν έγιναν πράξη . Εμβαλωματικές παρεμβάσεις στην καλύτερη περίπτωση και άτολμες μικροβελτιώσεις .Τώρα που το πολιτικό φάσμα και η κοινωνία διαπιστώνουν την αξία ενός Δημόσιου συστήματος υγείας με γερά θεμέλια και στροφή στην πρόληψη, τώρα που γίνεται αντιληπτό ότι τα ζητήματα δημόσιας υγείας αντιμετωπίζονται καλύτερα με συνεργασία και συντονισμό και άλλων φορέων πλην του συστήματος υγείας , τώρα που η υγεία ως εμπόρευμα χάνει την αξία της στο νεοφιλελεύθερο χρηματιστήριο αξιών και κερδίζει σε αξία ως κοινωνικό αγαθό, είναι μια μεγάλη ευκαιρία για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση του δικού μας ΕΣΥ.

Αν ακολουθήσει μια δεύτερη επιδημία από λοιμώδη παράγοντα πράγμα που δεν μπορεί να αποκλεισθεί, τότε δεν θα χωρούν δικαιολογίες και συγνώμες !