Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και φτάσαμε ήδη στο μέσο των πνευματικών αγώνων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Αγία μας εκκλησία προβάλλει το πολυτιμότερο κόσμημά της και το ακαταμάχητο όπλο της. Τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου. Αυτός ο Τίμιος Σταυρός, προβάλλεται ενώπιόν μας, όχι μόνο για να τον προσκυνήσουμε αλλά και για να αναλογιστούμε το δικό μας χρέος. Να εντείνουμε τον αγώνα και να παραμερίσουμε την χλιαρότητα και τις δικαιολογίες υπέρ της πνευματικής μας αμέλειας και τεμπελιάς.

Όταν ο Χριστός που ήταν Θεός κατέβηκε και σταυρώθηκε και πέθανε, τότε ποια δικαιολογία και πνευματική ακηδία είναι ικανή να σταθεί μπροστά στο Θείο Πάθος; ''Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν, και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.'' Όποιος θέλει να με ακολουθήσει ως μαθητής μου ας διακόψει κάθε σχέση με τον κακό και διεφθαρμένο εαυτό του με μόνη απόφαση να σηκώσει σταυρό και να υποστεί κάθε δοκιμασία και τότε να με ακολουθήσει.

Ποιος είναι όμως ο σταυρός του καθενός από εμάς; Θα ρωτήσει κανείς.

Η νέκρωση των παθών και των σαρκικών φρονημάτων είναι ένας σταυρός που καλείται να σηκώσει ο κάθε πιστός, ειδικά στις μέρες μας, που η φιληδονία η γαστριμαργία η κενοδοξία ή έπαρση και ο εγωισμός έχουν κατακλύσει τις ψυχές της δύστυχης γενιάς μας. Αγώνας σκληρός και δύσκολος μα και σωτήριος.

Πόσα πάθη μας ταλαιπωρούν εκτός των προαναφερομένων όπως η ζήλια το ψέμα ο φθόνος η κατάκριση η φιλαργυρία και πολλά άλλα που διατηρούν μέσα μας τον παλαιό άνθρωπο όπως έλεγε και ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης και αφήνουν να κυριαρχεί το δικό μας τεράστιο ΕΓΩ του σαρκικού μας εαυτού;

Εκτός όμως της σταύρωσης των παθών που είναι εκούσιος σταυρός για τον αγωνιζόμενο πιστό, υπάρχει και ο ακούσιος που καλείται να σηκώσει. Είναι οι δοκιμασίες και οι θλίψεις της ζωής μας. Μια αποτυχία σε κάποια προσπάθεια ένα ανεπίλυτο πρόβλημα ίσως και ένα αβάσταχτο πένθος. Πώς; Με εμπιστοσύνη σε Αυτόν που δίνει το σταυρό στον καθένα από εμάς.

Σε Αυτόν ο οποίος πρώτος σήκωσε Σταυρό και μάλιστα Σταυρό τέτοιας οδύνης που κανείς άνθρωπος δεν έχει σηκώσει ούτε πρόκειται ποτέ να σηκώσει. Ας έχουμε υπ' όψιν πως στον αγώνα της άρσεως του σταυρού μας, έχουμε βοηθούς τόσους Αγίους και Μάρτυρες που σήκωσαν πολύ μεγαλύτερους σταυρούς από αυτούς που καλούμαστε εμείς να σηκώσουμε.

Έχουμε βοηθό την Κυρία Θεοτόκο που στεκόταν κοντά στο Σταυρό του Κυρίου και έτσι και τώρα, στέκεται κοντά στον σταυρό και τον αγώνα κάθε δοκιμαζόμενου και πονεμένου πιστού ενισχύοντας την προσπάθεια του. Πρωτίστως όμως ας μην ξεχνάμε πως έχουμε δίπλα μας Τον ίδιο Τον Εσταυρωμένο Κύριο να μας ενισχύει με τη Χάρη Του και να μας οδηγεί στη σωτηρία.

Καλόν, γόνιμον πνευματικόν αγώνα.