Στα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν η λαίλαπα του κορονοϊού μαίνονταν στη Γουάν της Κίνας, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, αρκετά από τα οποία θα ονόμαζα χωρίς ενδοιασμό Μέσα Φασιστικής Καθοδήγησης, φλέγονταν από δημοκρατική ευαισθησία, καταγγέλλοντας συνεχώς τα μέτρα που έπαιρναν οι Κινέζοι, για να περιορίσουν την διασπορά του ιού.

«Τρόμος και παράνοια στην Κίνα» έγραφαν και στις 20 Φεβρουαρίου, πριν ένα μήνα δηλαδή ακριβώς, έκαναν viral, όπως επικράτησε πια και στα «ελληνικά» την εξαφάνιση του ερασιτέχνη, γιατί έτσι αυτά τον αποκαλούσαν, «δημοσιογράφου» Τσεν Κιουσί, που είχε αναλάβει εργολαβικά την δυσφήμηση της κινεζικής προσπάθειας, με συνεχείς δημοσιεύσεις όπου του άνοιγαν πόρτα. Αμέσως μετά τον ξέχασαν εντελώς.Όταν δηλαδή έπαψε να εξυπηρετεί τους σκοπούς τους.

Σήμερα, έχοντας τις επίσημες δηλώσεις σπουδαίων Ελλήνων επιστημόνων, που αναγνωρίζουν ότι στην Κίνα έγινε δουλειά, φτάνοντας στο σημείο να μην υπάρχουν πλέον νέα κρούσματα ασθενών, αλλά και να μπορεί να στέλνει βοήθεια είτε σε εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, είτε σε απαραίτητα υλικά, όπως μάσκες, γάντια και άλλα, που συντελούν στην αντιμετώπιση του ιού, αυτά τα λαλίστατα Μέσα, που δυστυχώς επηρεάζουν και καθοδηγούν μεγάλο τμήμα του λαού μας, δεν βγάζουν κιχ. Εν πάση περιπτώσει, καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες να υποτιμήσουν ή να εξαφανίσουν το θέμα.

Τώρα που η ελληνική κυβέρνηση, πολύ ορθά, απειλεί να λάβει πιο σκληρά μέτρα για να αντιμετωπίσει το απείθαρχο του Έλληνα, που επιμένει να συναθροίζεται, να συνωστίζεται, να συνδιασκεδάζει, να αγνοεί οδηγίες και παραινέσεις των ειδικών, μόνο και μόνο επειδή δεν θέλει να εγκαταλείψει τις προσφιλείς του συνήθειες, τα βρίσκουν όλα καλά και λογικά. Η «παράνοια» αφορούσε μόνο τους Κινέζους, που είναι a priori κακοί, αφού θεωρούνται κομμουνιστές.

Θα ήμουνα ο τελευταίος που θα ισχυρίζονταν ότι τα πολιτικά δεδομένα στην Κίνα διέπονται από τις αρχές της δημοκρατίας. Αλλά από το σημείο αυτό, ως το σημείο να καταγγέλλουμε την χώρα αυτή, γιατί έλαβε τα σωστά μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον «αόρατο εχθρό» όλης της ανθρωπότητας, αποτελεί ιογενή και επικίνδυνη αντίληψη, που δυστυχώς την ενστερνίζονται πολλοί συμπολίτες μας.