Οι ευρωεκλογές έκαναν άνω-κάτω το πολιτικό σύστημα και έβαλαν σε κίνηση κομματικές διαδικασίες που αυτή τη στιγμή δεν είναι ορατό που θα καταλήξουν.

Κι αν στο ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι υπό σχετικό έλεγχο και κρατιούνται τα προσχήματα και τα όρια της σοβαρότητας, στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ το πράγμα έχει ξεφύγει και αγγίζει πάλι τα όρια του γκροτέσκου. Μια μικρή επανάληψη, που βρίσκεται σε εξέλιξη, των γεγονότων του φθινοπώρου του 2023 όταν εκλέχτηκε ο Στέφανος Κασσελάκης και αποχώρησε ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματος.

Ο Στέφανος Κασσελάκης δεν αντιλήφθηκε ότι το αποτέλεσμα των ευροεκλογών μπορεί να μην ήταν αποκαρδιωτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως έδειξε τα όρια του που δεν είναι όρια κόμματος εξουσίας. Και αυτό δημιούργησε, όπως και το αντίστοιχο αποτέλεσμα στο ΠΑΣΟΚ, αμφισβήτηση της κομματικής εύθραυστης ισορροπίας. Αυτοί που τον ανέχτηκαν ως μάγο που με τα μαγικά του θα εκδιώξει τον Μητσοτάκη δεν έχουν πλέον κανέναν μεταφυσικό λόγο να συνεχίζουν να τον ανέχονται.

Ουσιαστικά αυτό το αποτέλεσμα αφαίρεσε από τον Στέφανο Κασσελάκη την δυνατότητα να είναι ο απόλυτος ηγεμόνας μέσα στο κόμμα, να μην ρωτάει κανέναν και να αποφασίζει μόνος του, να υποβαθμίζει τα όργανα και τις διαδικασίες και να κάνει ότι γουστάρει. Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αφαίρεσαν από τον Στέφανο Κασσελάκη τη δυνατότητα να επικαλείται την αδιαμεσολάβητη σχέση του με τους πολίτες. Αυτά ευτυχώς ανήκουν στο παρελθόν τότε που ακόμα ανθούσαν οι πολιτικοί μεσσίες.

Τι αντιλήφθηκε ο Στέφανος Κασσελάκης από αυτό το αποτέλεσμα είναι ασαφές. Και πάντως η αντιμετώπιση, από τη μεριά του των γεγονότων που ακολούθησαν, στερείται αξιοπιστίας και σοβαρότητας. Από την Αμερική που χωρίς λογική βρίσκεται τον τελευταίο καιρό, κοιτάζει το κόμμα να ξαναγίνεται μπάχαλο και εκείνος με προβληματικές, επιπόλαιες αναρτήσεις προσπαθεί να καλύψει την φυσική και πολιτική απουσία του.

Η ανάρτηση του για τον Αλέξη Τσίπρα που μέσα σε λίγα λεπτά αποσύρθηκε ήταν ο ορισμός της τρικυμίας εν κρανίω. «Σταμάτα την υπονόμευση και στήριξέ με να κάνω την προσπάθειά μου». Και μετά από λίγο αφού κατέβηκε αυτή η ανάρτηση ανέβηκε καινούρια. «Έλα και ανάλαβε και θα είμαι συντεταγμένος στρατιώτης στην προσπάθειά σου, χωρίς να σε υπονομεύσω ούτε στιγμή. Αν όμως δεν το επιθυμείς, στήριξέ με να κάνω την προσπάθεια για το κόμμα μας, χωρίς παιχνίδια». Ξεκατίνιασμα σε δημόσια θέα.

Δεν μιλάς έτσι απαξιωτικά και ανεύθυνα για τον πρώην πρωθυπουργό. Που αν μη τι άλλο, παρά τα λάθη του, εξακολουθεί να είναι σημείο αναφοράς για πολύ κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα έχει μια αξιοπιστία στον προοδευτικό χώρο εντός και εκτός Ελλάδας.

Πλέον τα γεγονότα ξεφεύγουν από τον έλεγχο του Στέφανου Κσσελάκη. Τόσο στο ΣΥΡΙΖΑ όσο και στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει κινητικότητα και διεργασίες για τη ενωμένη κεντροαριστερά. Έγινε ήδη η αρχή. Το εγχείρημα αυτό, που βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα, θέλει προσοχή και δεν πρέπει να είναι στο στυλ ενωνόμαστε όλοι οι ηττημένοι και αποτυχημένοι για να κάνουμε μια παράταξη μπας και νικήσουμε τον Μητσοτάκη. Χρειάζεται μια ειλικρινής συμφωνία για ένα πραγματικά προοδευτικό πρόγραμμα εξουσίας απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό της ΝΔ και απέναντι στην χαώδη, οπισθοδρομική ακροδεξιά. Που διευρύνει την επιρροή της ελλείψει σοβαρής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.

Οι εχθρικές, αμυντικές στάσεις σαν απάντηση στην κινητικότητα για την κοινή κάθοδο της κεντροαριστεράς, με τους ισχυρισμούς ότι την προωθεί η διαπλοκή, δεν απαντούν στο ερώτημα οπότε τι κάνουμε; Αν η απάντηση είναι αυτόνομη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ, εδώ γελάνε.
Ο Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος είναι πολύ φιλόδοξος, οφείλει να προσαρμόσει την φιλοδοξία του στην πραγματικότητα. Αν δεν είναι πλέον αργά γι'αυτόν. Γιατί ήδη τα γεγονότα τον ξεπερνούν. Αλλιώς κινδυνεύει να μείνει με έναν μειοψηφικό κουφάρι του ΣΥΡΙΖΑ που σιγά-σιγά θα απαξιωθεί και θα εξαφανιστεί.

Ίσως η ευκολία με την οποία το 2015 έγραφε άρθρα «Γιατί θα ψήφιζα τον Κυριάκο Μητσοτάκη», να εξηγεί την ευκολία που σήμερα οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική του απαξίωση.