× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Στον Αγιο Δημήτριο στα Σέλινα του Μοσχονησιού

Το ονομαστό μοναστήρι που ερήμωσε για να μετατραπεί σε.... χώρο αναψυχής

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 26/10/2023

Στον Αγιο Δημήτριο στα Σέλινα του Μοσχονησιού
Το Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου στα Σέλινα του Μοσχονησιού σε κάρτ ποστάλ στις αρχές του 20ου αιώνα

Οκτώβρης μήνας, «τ’ Αγιού Δημητριού», και πάμε μια βόλτα καρσί. Στο Μοσχονήσι, στα αριστερά στο Ταλιάνι, τη στενή λωρίδα της θάλασσας που σε πάει στο Αϊβαλί. Στην αρχαία Νάσο, το μεγάλο Μοσχονήσι, το μεγαλύτερο των αρχαίων Εκατονήσων, που τα βαφτίσαν λέει τα νησιά έτσι γιατί ήταν 100! Μα και νησιά της Εκάτης τα είπανε, και στην αρχαιότητα έμβλημα πάνω στα νομίσματα τους είχαν το μισοφέγγαρο, το σημάδι της αρχαίας σκοτεινής θεάς...

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Σας μπέρδεψα...

Σαν φτάσει κανείς στο Αϊβαλί και τραβήξει για το Μοσχονήσι, ας επιλέξει να πάει στην Πατερίτσα. Την όμορφη χερσόνησο στα βόρεια του νησιού, που στην βόρεια ακτή της στήθηκε λένε στα μέσα του 17ου αιώνα από Αγιορείτες καλογέρους, το Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου. Μετόχι πρώτα του Αγίου Όρους κι ύστερα παραχωρημένο στην Επισκοπή του νησιού, πριν γίνει στα χρόνια των Ελλήνων, το 1919 Μητρόπολη χωριστή. Στην πόρτα της Εκκλησιάς σωζόταν λαξευμένες οι χρονολογίες 1771 κι 1795. Μα στην εικόνα του Μυροβλήτη Αγίου είχε την ημερομηνία 1321!

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το Μοναστήρι και οι καλόγεροι του το 1911. Από το περιοδικό «Αιολικός Αστήρ»

Άλλοι πάλι λένε πως χτίστηκε από κουρσάρους που σκέπασαν με θρησκευτικό πέπλο το καταφύγιο τους. Κουρσάροι πάει να πει ντυμένοι με ράσο οι πρώτοι καλογέροι.

Για το προσωνύμιο τώρα του Μοναστηριού ‘στα σέλινα’, ο Ευστράτιος Δράκος που το περιγράφει στα 1891, λέει πως «προσηγορεύθη η Μονή αύτη του Αγίου Δημητρίου ‘εις τα σέλινα’ διότι επί των κάτω χρόνων εφύοντο επί της θέσης ταύτης αγριοσέλινα ως και νυν αμάραντα». Ο Ιωάννης Κοντής έναν αιώνα κοντά μετά, στα 1978 λέει πως το προσωνύμιο «στα σέλινα» δεν είχε καμία σχέση με τα σέλινα μα με τη σελήνη το σύμβολο της Εκάτης και της χαμένης αρχαίας νησιώτικης πολιτείας της Πορδοσελήνης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Όπως και να ‘χει, το Μοναστήρι χτίστηκε σε ένα τόπο μαγικό. «Ευρίσκετο εις τους αποκρήμνους πρόποδας του καλιδένδρου λοφοπεδίου Μαριγέλι, ορώσα μετά ποιητικού ενδιαφέροντος τας κορυφάς της πολυπτύχου, ηληέσσης και υψηλής Ίδης και την εκτενή θάλασσαν του Αδραμυττηνού» σημειώνει ο Ευστράτιος Δράκος. Και συνεχίζει: «Η τοιαύτη τοποθεσία καθιστά το μεν κλίμα υγιεινόν, την δε διαμονήν ζηλωτήν και επιθυμητή, μάλιστα δ’ ότε ένθεν μεν τα κύματα της πολυφλοίσβου κτυπώσιν προ των κρασπέδων της μονής κακείθεν δε η μηνοειδής εύιχθης αγκάλη ‘Μαΐου αηδόνι’ να χορηγεί άφθονα αγαθά της θαλάσσης, τα εύοσμα δένδρα των εσπερίδωνοπωσούν διακοσμούσι το έσω και αένναος πηγή ύδατος διαφανούς και υγιεινού διερχόμενος υπό την Αγίας Τράπεζαν διαπηλίνων σωλήνων καθηστώσι την Μονήν ταύτην λίαν ποθητόν θερινόν ενδιαίτημα εις τους Μοσχονησίους και Κυδωνιάτας από το 1865».

Το μοναστήρι κατεστραμμένο στις αρχές της δεκαετίας του 2000

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Στα 1865 και μετά την καταστροφή και την ερήμωση του στα γεγονότα της Επανάστασης του 1821, το Μοναστήρι ξαναφτιάχνεται. Ο ναός ξαναχτίζεται σε βυζαντινό ρυθμός, επισκευάζονται τα κελιά και όλοι οι άλλοι χώροι. «Έθιμον υπάρχει ίνα κρούωσιν οι εντός τους κώδωνας ερχομένων ή αναχωρούντων των προσκυνητών και ότε διέρχονται τα πλοία ιδία τα εμπορικά, άτινα ανυψώσι σημαίαν και προς τιμήν του μοναστηριού πυροβολούσι. Χάριν των ναυτιλομένων νύκτωρ ανάπτεται εν τη μονή ταύτη φνός ως εκ καλοκαγαθίας του νυν ηγουμένου» περιγράφει στα 1891 ο Ευστράτιος Δράκος τα συμβαίνοντα στο Μοναστήρι που γιόρταζε δυο φορές το χρόνο! Μια του Αγίου Δημητρίου και μια... του Αγίου Γεωργίου, του έτερου καβαλάρη Αγίου.

Ο Άγιος Δημήτριος μετά την επισκευή του και τη μετατροπή του σε χώρο αναψυχής της οικογένειας Σαμπαντζή

Μέχρι το 1922 ηγούμενος στο Μοναστήρι παρέμενε υπέργηρος ο Γαβριήλ, ηγούμενος από το 1878! Για την τύχη του κανείς δεν ξέρει τίποτα, ούτε καμιά ιστορική πηγή αναφέρεται σε αυτόν.

Με την καταστροφή το Μοναστήρι ερήμωσε και σιγά σιγά ερημοποιήθηκε.

Τα τελευταία χρόνια, άγνωστο πώς, πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Σαμπαντζή, μιας ζάμπλουτης οικογένειας στην γείτονα χώρα, που προχώρησε στην επισκευή του συγκροτήματος που χρησιμοποιείται ως χώρος διακοπών των μελών της οικογένειας και των καλεσμένων τους. Η πρόσβαση στο Αγισιρί Μοναστιρί, το Μοναστήρι του φεγγαρόφωτος όπως το αποκαλούν οι Τούρκοι, είναι αδύνατη!

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο stonisi.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Γενοκτονίες

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΛΑΔΙΤΗΣ, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Λέσβου
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ο «προαγωγός» υγείας και οι «εκδιδόμενοι» εργαστηριακοί ιατροί

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Ταξίαρχος σε αποστρατεία-Συγγραφέας
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Τι γυρεύεις εσύ, μια Μανιάτισσα, στο Βόρειο Αιγαίο;

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΠΡΟΜΠΟΝΑΣ, εκπαιδευτικός μέλος Ν. Ε ΣΥΡΙΖΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ελλείμματα εκπροσώπησης στην Αυτοδιοίκηση

Γράφει ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΡΛΑΣ, Γιατρός-πρώην αιρετός Νομάρχης Σάμου
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Δυναμώνουμε το Σωματείο, ενισχύουμε την «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών»

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ, από την εκπομπή ΠΕΚ-τες
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Εθνική Πράσινη Συμφωνία για την ευημερία

Γράφει ο Γραμματέας του ΚΟΣΜΟΥ και υποψήφιος ευρωβουλευτής Πέτρος Κόκκαλης
ΑΧΙΝΟΣ

Πάτησε τον Αχινό, 15/5/2024

Το καυστικό σχόλιο της ημέρας
ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ

Ο Γιάννης Συκάς μιλά για την εκπαίδευση στην εκπομπή ΠΕΚ‑τες

Την Τετάρτη στις 5 το απόγευμα στο «Ν» 99 fm
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η ορατή ομόφυλη ελληνική οικογένεια

Γράφει η ΜΑΡΙΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗ, Διδακτόρισσα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Είδαμε Eurovision… εγώ, η Στρατής και το Παναγιωτελ’. Non binary by Lesvos

Γράφει ο Ταξίαρχος ε.α, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, συγγραφέας
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

ΕΔΩ ΛΗΜΝΟΣ : Κάσπακας, ο δρόμος για τον Αγιο Γιάννη

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΛΑΔΙΤΗΣ*
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

Η «Συνύπαρξη» προβάλλει το ντοκιμαντέρ «142 χρόνια»

Για την ταινία, την αυτοψία στη Βάστρια, αλλά και τις χρόνιες προσπάθειες για την έλευση Τούρκων επισκεπτών μιλήσαμε με τον Πάρη Βουνατσή και τον Γιάννη Παυλή
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ