Σ’ ένα άρθρο μου, δημοσιευμένο στις 14 Σεπτεμβρίου 2018 στο «Εμπρός», πρόβλεπα ότι από τις εκλογές που θα γινόντουσαν το 2019, υπήρχε κίνδυνος να δούμε ακροδεξιό βουλευτή στο νησί και ενισχυμένες πολύ ομάδες ακροδεξιών στα αυτοδιοικητικά όργανα.

Και στο μεν πρώτο σκέλος διαψεύσθηκα, στο δεύτερο όμως δυστυχώς επαληθεύθηκα, με αποτέλεσμα σήμερα στους περισσότερους Δήμους να μας εκπροσωπεί η σκληρή δεξιά, που λίγο διαφέρει από την ακροδεξιά στην δε περιφέρεια να κυριαρχεί πολλές φορές ο ακροδεξιός λόγος, που γίνεται ολοένα πιο σφοδρός και επομένως επικίνδυνος.

Τώρα με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης και τις κινήσεις του στρατηγού Στεφανή, που ήρθε να επιβάλει στρατιωτικές μεθόδους, τα δημοτικά και το περιφερειακό συμβούλιο, συσπειρώνονται σε μια αρνητική θέση-αντίθετη μ’ αυτή που εξέφραζαν νωρίτερα πιστεύοντας αφρόνως πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε την μαγική δυνατότητα να λύνει όλα τα προβλήματα μ’ ένα αποφασίζομεν και διατάσσομεν- εναντίον των σχεδιαζόμενων μέτρων.

Τι λοιπόν προκρίνουν και προτείνουν;

Ν’ αδειάσουν και να καταργηθούν τα ΚΥΤ Μόριας και των άλλων νησιών, με την μεταφορά των ενοίκων τους, στην ενδοχώρα. Έλα όμως που η μέχρι τώρα η ρητορική του κυβερνώντος κόμματος ήταν να φύγουν όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες, ει δυνατόν να εξαφανιστούν, δημιουργεί τώρα τα Βρασνά, τα Γιαννιτσά και όλες τις άλλες επαίσχυντες , βίαιες αντιπροσφυγικές κινητοποιήσεις.

Να μη δημιουργηθούν κλειστές δομές, δηλαδή φυλακές, όπου θα στοιβάζονται και πάλι όσοι κατατρεγμένοι αποβιβάζονται στις ελληνικές ακτές, χωρίς να τους βαρύνει υπόνοια τέλεσης ποινικού αδικήματος. Απορρίπτουν δηλαδή, και πολύ σωστά, την κατασκευή κλειστών κολαστηρίων, που θα έχουν την ίδια κατάληξη με τα ΚΥΤ, αφού η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού τους θα είναι σίγουρη, σε συνδυασμό με την ανικανότητα αυτής της κυβέρνησης να αντιληφθεί την ουσία του προβλήματος.
Να υπάρξει αυστηρή φύλαξη των συνόρων μας, ώστε να αποτρέπονται οι αποβιβάσεις .

Κι εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Κατ’ αρχάς τα σύνορά μας είναι θαλάσσια και δεν είναι καθόλου εύκολο να φυλαχθούν, όπως γίνεται σε μια χερσαία συνοριογραμμή. Ο μόνος τρόπος αποτροπής και ανάσχεσης είναι η δια των πυροβόλων όπλων- το υποστηρίζουν πολλοί άφρονες και αδυνατούντες να σκεφθούν οπαδοί της δεξιάς- καταβύθιση των πλωτών, με τα οποία έρχονται οι ικέτες, με τον άμεσο κίνδυνο- αποδεκτό από τους θιασώτες αυτών των λύσεων- πνιγμών ή δολοφονιών ανθρώπων. Εξ άλλου ο νέος διοικητής του νοσκομομείου Λέρου, τους αποκαλούσε «λαθροπίθηκους».

Τα υποστηρίζουν όμως αυτά οι δικοί μας υπάνθρωποι, μη αναλογιζόμενοι ότι σε τέτοια –απόλυτα απαράδεκτη και εγκληματική-ενέργεια θα ήταν δυνατόν να παρέμβουν οι τουρκικές δυνάμεις έρευνας και διάσωσης, για να περισυλλέξουν από την θάλασσα, όλους όσους κινδυνεύουν, με άμεσο αποτέλεσμα να δράσουν ενδεχομένως και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, χωρίς να μπορούμε να πούμε και τίποτα, αφού θα εκτελούν ανθρωπιστικό καθήκον.

Οπότε θα ανατραπούν αυτόματα οι προσπάθειες και οι αγώνες μας, να διατηρήσουμε το απόλυτο δικαίωμα έρευνας και διάσωσης στα όρια της δικής μας επικράτειας. Θέλω να πω δηλαδή πως οι άνθρωποι, εκτός από αμετανόητα εχθροί κάθε είδους ανθρώπινης ευαισθησίας και αγάπης, είναι και εθνικά επικίνδυνοι, παρόλο που ως εθνικιστές, προβάλουν με κάθε μέσον την λατρεία της πατρίδας, χαρίζοντας όλους τους άλλους στην πλευρά της προδοσίας.

Και τι έχουν επιδείξει ως τώρα; Την διόγκωση του προβλήματος σ’ όλα τα νησιά της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, τις αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις στο θέμα, την ανυπαρξία συγκεκριμένης πολιτικής και σχεδίου , την υπαναχώρηση σ’ όλα τα θέματα την λύση των οποίων είχαν υποσχεθεί και στην πλήρη αδράνεια.

Είναι αργά βέβαια, αλλά ίσως είναι καιρός να σκεφθούν όσοι τους έφεραν στην εξουσία, ποιο παραμύθι τους πούλησαν και πόσα παραμύθια έχουν ακόμα να τους πουν.