Γράφουν: Γιώργος Παγούδης και Ανθή Παζιάνου

Με ένταση συνεχίστηκε την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χίου, η δίκη πατέρα από τη Λέσβο, ο οποίος κατηγορείται για «κατάχρηση ανηλίκου που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη με γενετήσιες πράξεις κατ’ εξακολούθηση». Οι πράξεις φέρονται να τελέστηκαν όταν το παιδί ήταν 3,5 με 6  ετών.

Στο επίκεντρο της συνεδρίασης με τρεις μάρτυρες να καταθέτουν συνολικά, βρέθηκε η κατάθεση της ψυχολόγου που είχε παρακολουθήσει το παιδί. Η μάρτυρας μίλησε για τα συμπτώματα που παρατήρησε, τη ζωγραφιά που έκανε το παιδί και τις περιγραφές που, όπως κατέθεσε, της έδωσε αργότερα. Η μαρτυρία της, με τις συγκεκριμένες αναφορές στην ψυχική και σωματική αντίδραση του παιδιού, αναμένεται να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων από τους δικαστές και τους ενόρκους. Η υπεράσπιση, από την πλευρά της, επιχείρησε να πλήξει την αξιοπιστία της και να αμφισβητήσει τα συμπεράσματά της.

Πρώτος μάρτυρας του κατηγορητηρίου ήταν ο παιδίατρος του παιδιού, ο οποίος κατέθεσε ότι δεν έχει δώσει ποτέ οδηγία στον πατέρα να πλένει το παιδί εσωτερικά και σίγουρα όχι με εισαγωγή δαχτύλου το οποίο είναι απαγορευτικό. Ο παιδίατρος εξήγησε ότι η εισαγωγή δαχτύλου δεν σημαίνει απαραίτητα ρήξη παρθενικού υμένα και εκεί επικράτησε ένταση από την πλευρά των συνηγόρων υπεράσπισης.

«Έντονο άγχος, αγωνία και ανασφάλεια»

«Διαπίστωσα έντονο άγχος, αγωνία και ανασφάλεια στο παιδί», κατέθεσε η ψυχολόγος, αναφερόμενη στην πρώτη εξέτασή του. Όπως εξήγησε, αρχικά απέδωσε τα συμπτώματα στις αρνητικές εμπειρίες του παιδιού, το οποίο, σύμφωνα με τη μάρτυρα, είχε υπάρξει μάρτυρας σκηνών ενδοοικογενειακής βίας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι γονείς του βρίσκονταν στις τελευταίες ημέρες της κοινής τους ζωής.

«Το παιδί ήταν ξεκάθαρο ότι φοβόταν τον πατέρα», ανέφερε, εξηγώντας ότι οδηγήθηκε σε αυτό το συμπέρασμα και από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, την οποία περιέγραψε ως βίαιη.

Η ψυχολόγος είχε αρχικά αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο για όλη την οικογένεια. Όπως κατέθεσε, αποφάσισε για λόγους δεοντολογίας να διακόψει τη συνεργασία με τον πατέρα και να του συστήσει άλλον συνάδελφο.

Η ζωγραφιά που εξήγησε το ίδιο το παιδί

Σε μεταγενέστερο στάδιο, η ψυχολόγος ζήτησε από το παιδί να ζωγραφίσει κάτι συγκεκριμένο και εξήγησε ότι το παιδί ζωγράφισε την οικογένειά του: στο κέντρο μια γυναίκα και ένα παιδί, δίπλα τους ένα σκυλάκι και ένα σπίτι, ενώ στο βάθος δύο βουνά και ο πατέρας να ουρεί προς το σπίτι. Η ζωγραφιά κατατέθηκε στο δικαστήριο.

Η ψυχολόγος επέμεινε ότι η περιγραφή του σχεδίου και η ταυτοποίηση των προσώπων προήλθαν από το παιδί και δεν αποτελούσαν δική της ερμηνεία. Η ίδια, από την πλευρά της, χαρακτήρισε τη ζωγραφιά «άκρως ανησυχητική» και με φαλλικό συμβολισμό.

Σε επόμενη συνάντησή τους, σύμφωνα με την κατάθεση της ψυχολόγου, η μητέρα τής είπε ότι το παιδί είχε μιλήσει για κακοποίηση από τον πατέρα του. Η μάρτυρας ανέφερε ότι το παιδί επανέλαβε την περιγραφή μπροστά της, κλαίγοντας και τρέμοντας.

Κατά την ψυχολόγο, το παιδί μίλησε για πράξεις στην περιοχή των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια του μπάνιου. Σε σχετική ερώτηση του εισαγγελέα, η μάρτυρας είπε ότι το παιδί τής έδειξε την κίνηση που, όπως ανέφερε, έκανε ο πατέρας του με το δάχτυλό του, το οποίο ήταν καλυμμένο με αφρό σαπουνιού.

Η ψυχολόγος κατέθεσε ότι το παιδί παρουσίασε σωματική αντίδραση όσο περιέγραφε όσα φέρεται να είχε βιώσει. Πρόσθεσε ότι το παιδί τής είχε αναφέρει πως ο πατέρας επέμενε να του κάνει μπάνιο ακόμη και όταν έφτανε στο σπίτι του καθαρό, έχοντας μόλις φύγει από το σπίτι της μητέρας του. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, το παιδί τής είχε περιγράψει ότι, όταν πονούσε, γέμιζε το στόμα του με νερό από το ντους για να μην ακουστεί.

Η επίθεση της υπεράσπισης στην ψυχολόγο

Οι συνήγοροι υπεράσπισης αμφισβήτησαν ευθέως την αξιοπιστία και την επαγγελματική επάρκεια της ψυχολόγου, η οποία, όπως αναφέρθηκε στη δίκη, διαθέτει πολυετή προϋπηρεσία και μεταπτυχιακή εξειδίκευση στην υποστήριξη κακοποιημένων γυναικών και παιδιών.

Η υπεράσπιση επικαλέστηκε την ιατροδικαστική εξέταση, υποστηρίζοντας ότι δεν διαπιστώθηκε ρήξη του παρθενικού υμένα, παρά την περιγραφή εισχώρησης δαχτύλου. 

Οι συνήγοροι υποστήριξαν ότι η περιγραφή του παιδιού ήταν υποβολιμαία και ότι η μητέρα επιχειρούσε, για λόγους εκδίκησης, να αποξενώσει τον πατέρα από το παιδί. Ρώτησαν την ψυχολόγο αν είχε εμπειρία από παιδιά που έχουν υποβληθεί σε συγκεκριμένες απαντήσεις και αμφισβήτησαν τη δυνατότητά της να διακρίνει μια τέτοια περίπτωση από ένα παιδί που περιγράφει δικά του βιώματα. Αμφισβήτησαν, επίσης, την ερμηνεία της ζωγραφιάς, με την ψυχολόγο να επιμένει ότι το ίδιο το παιδί είχε εξηγήσει το περιεχόμενό της.

Απαντώντας, η ψυχολόγος κατήγγειλε απειλητικές συμπεριφορές από τον κατηγορούμενο. Όπως κατέθεσε, τον είχε δει ακόμη και έξω από το σχολείο του δικού της παιδιού, την ώρα που εκείνο σχόλαγε.

Η ένταση στην αίθουσα αυξήθηκε και η πρόεδρος διέκοψε τη συνεδρίαση. Μετά τη διακοπή οι τόνοι έπεσαν, όμως η εξέταση της μάρτυρα από την υπεράσπιση συνεχίστηκε σε υψηλούς τόνους.

Τα ασφαλιστικά μέτρα και το περιστατικό έξω από σχολείο

Η υπεράσπιση επικαλέστηκε απόφαση ασφαλιστικών μέτρων αστικού δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτό το αίτημα του πατέρα για άμεση διακοπή των συνεδριών του παιδιού με τη συγκεκριμένη ψυχολόγο. Οι συνήγοροι που υποστηρίζουν την κατηγορία απάντησαν ότι η απόφαση εντασσόταν σε προγενέστερη δικαστική εξέλιξη, στην οποία είχε τεθεί αίτημα για επανασύνδεση του παιδιού με τον πατέρα.

Στο δικαστήριο έγινε ακόμη αναφορά σε περιστατικό δημόσιου αυνανισμού έξω από σχολείο. Ορισμένες γυναίκες υποστήριξαν ότι αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που εμπλεκόταν. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη δίκη, οι γυναίκες προχώρησαν σε καταγγελία, αλλά δεν υπέβαλαν την έγκληση που απαιτούνταν για την άσκηση ποινικής δίωξης, καθώς το αδίκημα διωκόταν κατ’ έγκληση.

Η μητέρα του παιδιού, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν, υποψιάστηκε από τις περιγραφές ότι επρόκειτο για τον πρώην σύζυγό της και στη συνέχεια διερεύνησε το ενδεχόμενο κακοποίησης της κόρης της. Για το ίδιο περιστατικό, ο κατηγορούμενος είχε καταθέσει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος των γυναικών που φέρονται να τον αναγνώρισαν. Οι γυναίκες αθωώθηκαν. Επομένως το περιστατικό δεν διαψεύστηκε.

Η κατάθεση της μητέρας του κατηγορουμένου

Στο πλευρό του γιου της κατέθεσε η μητέρα του κατηγορουμένου. Υποστήριξε ότι εκείνος αγαπούσε το παιδί του και ότι οι κινητικές δυσκολίες της μητέρας συνέβαλαν στο να αναλάβει ο πατέρας αυξημένο μέρος της φροντίδας του. Τον χαρακτήρισε «χαζομπαμπά» και είπε ότι κάποια στιγμή τού συνέστησε να εγκαταλείψει τη δικαστική διεκδίκηση της συνεπιμέλειας. Όπως κατέθεσε, εκείνος δεν το δέχθηκε, επιμένοντας στην αθωότητά του.

Η μητέρα του κατηγορουμένου επικαλέστηκε φωτογραφίες και βίντεο που, όπως είπε, δείχνουν πατέρα και κόρη σε ευτυχισμένες στιγμές. Ανέφερε ακόμη ότι το παιδί ζητούσε από τον πατέρα του να το κάνει μπάνιο, καθώς το μπάνιο ήταν για εκείνο ευκαιρία για παιχνίδι με σαπουνάδες και μπουρμπουλήθρες.

Η δίκη διακόπηκε και θα συνεχιστεί στη Χίο το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου.