Θα μπορούσε να είναι σκηνή από ένα σήριαλ ή μια σελίδα μυθιστορήματος. Δεν είναι όμως παρά μια από τις άγνωστες στιγμές μικρών – μεγάλων θαυμάτων που εξελίσσονται στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Όπου γιατροί και νοσηλευτές μαζί με άλλους επιστήμονες και απλό προσωπικό δίνουν μικρές - μεγάλες μάχες για τη ζωή. Ακόμα και αν κάποιες από αυτές φαίνονται απέλπιδες.

Σαν αυτήν που δόθηκε τον Αύγουστο και τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου του 2022 για τον 17χρονο τότε, Ταξιάρχη Κάϊτατζη από τη Μήθυμνα. Δύσκολες επεμβάσεις για να κρατηθεί στη ζωή ο νεαρός σοβαρά τραυματισμένος στο κεφάλι Ταξιάρχης.

Και εκεί που οι επιστήμονες είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά κι μητέρα του Ταξιάρχη είχε αποδεχθεί το επερχόμενο μοιραίο συζητώντας την προοπτική να δοθούν τα όργανα του μικρού για να σωθούν ένα σωρό άλλοι άνθρωποι που δοκιμάζονται, έγινε το θαύμα. 

Πραγματικό θαύμα. Ιατρικό θαύμα από τον νευροχειρούργο Πέτρο Σουρτζή και την ομάδα του, από τον ίδιο τον Αρχάγγελο που το όνομα του φέρει ο τραυματίας, κι από τους δυο μαζί δεν έχει πολύ σημασία. Ο Ταξιάρχης επέστρεψε στη ζωή. Τέσσερις μήνες μετά ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Μυτιλήνη από κέντρο αποκατάστασης στο Λουτράκι για να συνεχίσει εδώ φυσικοθεραπείες που θα του επιτρέψουν να ζήσει την υπόλοιπη του ζωή κανονικά.

Όλα ξεκίνησαν στο βράδυ της 28ης του περασμένου Αυγούστου στο πανηγύρι για τα Νιάμερα της Παναγιάς στη Στύψη. Ο Ταξιάρχης έχοντας καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ ξεκινά να επιστρέψει με το δίκυκλο του στο χωριό του, στο Μόλυβο. Κάποιοι κάτοικοι της περιοχής προλαβαίνουν να σταματήσουν την παρέα του που επίσης είχε καταναλώσει αλκοόλ. Αλλά όχι τον Ταξιάρχη. Λίγα λεπτά αργότερα τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι. Μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης σε κρίσιμη κατάσταση με πολύ σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μπαίνει στο χειρουργείο όπου ο νευροχειρούργος Πέτρος Σουρτζής δίνει με την ομάδα του μάχη να τον κρατήσει στη ζωή. Οδηγείται στη ΜΕΘ όπου διασωληνώνεται. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα κρίσιμη. Λίγες μέρες μετά ακολουθεί δεύτερη επέμβαση όπου του αφαιρούνται τμήματα του κρανίου του προκειμένου να μειωθεί η εγκεφαλική πίεση. Όλα δείχνουν ότι η μάχη οδηγείται σε ήττα.

Σοβαρά πλέον συζητιέται εφόσον το παιδί καταλήξει να δοθούν τα όργανα του για μεταμόσχευση. Να δοθούν τα όργανα του Ταξιάρχη για μεταμοσχεύσεις σε συνανθρώπους που κινδυνεύουν.

Λίγες ώρες μετά κι ενώ όλοι προσεύχονται για το διαφαινόμενο επερχόμενο τέλος ενός 17χρονου παιδιού, ο εγκέφαλος το Ταξιάρχη αρχίζει να αντιδρά. Όλοι μιλάνε για θαύμα. Στις 8 Νοεμβρίου ανήμερα της γιορτής του και της γιορτής του προστάτη του Αρχαγγέλου που όλοι, με πρώτους τον ίδιο τον Ταξιάρχη και τη μητέρα του, λένε πως οφείλει τη ζωή του, μεταφέρεται, μετά από ενάμιση μήνα στην Εντατική, σε κανονικό θάλαμο στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Σήμερα εγκεφαλικά ο Ταξιάρχης έχει επανέλθει πλήρως. Βρίσκεται σε Κέντρο Αποκατάστασης στο Λουτράκι της Κορινθίας για να αντιμετωπίσει τα κινητικά του προβλήματα. «Κινείται με πατερίτσες, αλλά και αυτό θα ξεπεραστεί» λέει η μητέρα του Αφροδίτη Γκάγκα.

Σε λίγο καιρό θα επιστρέψει στη Μυτιλήνη, θα ακολουθήσει μια ακόμα επέμβαση αποκατάστασης του κρανίου του με μοσχεύματα και η πλήρης αποθεραπεία του.
«Θέλω από την καρδιά μου να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν το παιδί μου στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Το νευροχειρούργο Πέτρο Σουρτζή και όλη την ομάδα του. Γιατρούς, νοσηλευτές όλους και όλες. Τους γιατρούς και το Προσωπικό της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου μας. Τους φυσικοθεραπευτές Πάρη Ταρατόρη και Χριστόδουλο Προβέτζα.

Όλοι τους όλον αυτόν τον καιρό στάθηκαν άνθρωποι πάνω από όλα πάνω από τον Ταξιάρχη. Και με τις γνώσεις τους αλλά και το επίπεδο της δουλειάς τους με τη βοήθεια του θεού έκαναν το θαύμα» λέει η Αφροδίτη Γκάγκα. Και συμπληρώνει: «Πρώτον και πάνω απ’ όλους θέλω να ευχαριστήσω τον Ταξιάρχη του οποίου το όνομα έδωσα στο παιδί μου. Στάθηκε πάνω του και τον προστάτεψε. Ένιωθα τη χάρη του ακόμα και όταν όλα νόμισα πως είχαν τελειώσει. Ο ίδιος ο μικρός ένιωθε λέει τις φτερούγες το Αρχαγγέλου». Σε λίγο καιρό ο Ταξιάρχης Καϊταζης, 18 χρονών πια θα επιστρέψει όρθιος και γερός στη Μυτιλήνη. Για να συνεχίζει τη ζωή του.

Λίγο ήθελε να είναι ένα ακόμα όνομα στη μακριά λίστα των νέων παιδιών που φεύγουν από τη ζωή χωρίς λόγο, βουλιάζουν τις οικογένειες τους στη θλίψη, κι όλα αυτά επειδή πιστεύουν ότι τίποτα δεν θα συμβεί σε αυτούς. Κι όμως συμβαίνει. Και δυστυχώς μήδε οι επιστήμονες και όλο το άλλο προσωπικό του Νοσοκομείου αλλά και ούτε ο Ταξιάρχης αυτοπροσώπως μπορούν να τα κάνουν όλα. Μερικές φορές χρειάζεται και λίγο μυαλό που δεν είναι απαραίτητο να ανοίξει το κεφάλι σου στα δυο για να «βάλεις μυαλό».