× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Ο καφές, η Δημοκρατία κι ο Σούλης που χθες τον ξανασυνέλαβαν....

Με αφορμή τη σύλληψη για μια ακόμα φορά χθες στη Σμύρνη του δημοσιογράφου Σουλειμάν Γιεντσέλ επειδή επιμένει να γράφει και... το Σουλτανάτο ενοχλήθηκε

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 24/9/2021

Ο καφές, η Δημοκρατία κι ο Σούλης που χθες τον ξανασυνέλαβαν....
' χρόνος ανάγνωσης

Προσθέστε το Νησί στις αναζητήσεις σας

Add stonisi.gr on Google ↗

Στη Χίο, Γενάρης 1997, πρώτη επέτειος από την κρίση των Ιμίων. Συνέδριο της Κίνησης «Δημοσιογράφοι στο Αιγαίο και στη Θράκη για την ειρήνη» με θέμα «ΜΜΕ και ελληνοτουρκικές σχέσεις». Καθήμενοι από αριστερά Στρατής Μπαλάσκας, Σουλεϊμάν Γεντσελ κι ο Κώστας Τζίχας από τη Σάμο...  

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Χθες το βράδυ έμαθα πως για μια ακόμα φορά συνέλαβαν το Σουλεϊμάν. Είχε γράψει, ότι έγραψε - η δουλειά του είναι να γράφει - και το καθεστώς του Σουλτανάτου της Άγκυρας δια των εκπροσώπων του στη Σμύρνη φρόντισαν να τον τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και να τον στείλουν στο κρατητήριο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ


Το Σουλεϊμάν Γιεντσέλ, Sulo για τους Τούρκους, Σούλης για τους Έλληνες τον γνώρισα λίγο μετά την κρίση των Ιμίων στην εφημερίδα Γενί Ασίρ της Σμύρνης όπου εργαζόταν. Ήταν τότε που μια χούφτα δημοσιογράφοι από τα νησιά, τη Θράκη και τη Σμύρνη είχαμε θυμώσει για τα καμώματα του σιναφιού μας, που το είχαν εργαλιοποιήσει ένθεν κακείθεν κύκλοι που παριστάνοντας τους πατριώτες ζούσαν και ζουν, έκαναν και κάνουν καριέρα από την ένταση στη γειτονιά.


Συστήσαμε την Κίνηση «Δημοσιογράφοι στο Αιγαίο και στη Θράκη για την ειρήνη» κι αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Κουβεντιάζοντας γνωριστήκαμε με φίλους ο ένας του άλλου, Αυτοδιοικητικούς, πολιτικούς, επαγγελματίες, ανθρώπους του πολιτισμού, σημαδεμένους από μια κρίση έναν αιώνα τώρα, μια κρίση που ερχόταν και έφευγε, έρχεται και φεύγει.

Γνωριστήκαμε, γνώρισε η μια πλευρά την άλλη. Μαλώσαμε, γκρινιάξαμε, φιλιώσαμε, φωνάξαμε, τραγουδήσαμε, αγαπήσαμε. Συκοφαντηθήκαμε εμείς εδώ κι αυτοί εκεί, καθυβριστήκαμε εμείς εδώ κι αυτοί εκεί, άλλοι λιγότερο κι άλλοι πολύ, περάσαμε δύσκολα. Αλλά τα καταφέραμε. Εκτός από μια στέρεα φιλία που χτίσαμε, αλλάξαμε την ατζέντα, στα νησιά κυρίως και στα Μικρασιατικά παράλια. Οι σχέσεις που χτίστηκαν τότε 20 - 25 χρόνια πριν ήταν και παραμένουν ζηλευτές.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ


Ο Σούλης σε εκείνη την παρέα ξεχώρισε και ξεχωρίζει. Γουρσούζης και πεισματάρης Αϊβαλιώτης με παππούδες από την Κρήτη, σπουδές στην Ελλάδα πέρα από αυτές στην Τουρκία, γνώστης της Ελληνικής γλώσσας από το σπίτι του αλλά και χάρη στις σπουδές του είχε ένα χόμπι. Τις γροθιές στο μαχαίρι. Εκεί στο μπαλκόνι της πολυκατοικίας όπου έμενε στα αψηλά της Σμύρνης ανάμεσα σε ρακί και μεζέδες επέμενε πάντα πως η Τουρκία για να προχωρήσει θέλει ρήξεις. Για τούτο και χαμογελούσε με εμάς που παραπαίαμε με συζητήσεις περί θεσμών, μεταξύ λίγο και πολύ κεντροαριστεράς. Κάπως έτσι καταλήγαμε γιατί έπρεπε κάπου να καταλήξουμε, πώς η μεγαλύτερη ελληνοτουρκική διαφορά είναι αυτή των επιπέδων δημοκρατίας στις δυο χώρες.


Με το Σούλη μείναμε φίλοι και μετά από το τέλος της Κίνησης που κάποιοι στη Ελλάδα και στην Τουρκία αποπειράθηκαν να εργαλειοποιήσουν και πάλι για δικούς τους σκοπούς.

«Εμάς δε μας χρησιμοποιεί κανείς Γιώργος και κανείς Ισμαήλ» είπαμε και... «κατεβάσαμε καπάντζες».Αλλά ο σπόρος είχε πέσει. Κι η φιλία μας είχε θεριέψει.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Εμείς μείναμε άλλος λίγο κι άλλος πολύ εκεί γύρω στα κεντροαριστερά κι αυτός έμεινε μαχητής της δημοσιογραφίας γιατί με δαύτη άνοιγε δρόμο στη Δημοκρατία εκεί καρσί. Από δουλειά σε δουλειά, από δημοσίευμα σε δημοσίευμα, από κελί σε κελί, από αίθουσα δικαστηρίου σε αίθουσα δικαστηρίου...

Αργά χθες το βράδυ έμαθα πως τον άφησαν ελεύθερο και όρισαν τακτική δικάσιμο γιατί λέει συκοφάντησε άνθρωπο του καθεστώτος.

Του τηλεφώνησα. «Έλα βρε μη φοβάσαι, καλά είμαι» άκουσα να μου λέει μόλις σήκωσε το τηλέφωνο. Ο αιώνιος Σούλης. Φοβόμουνα εγώ στην Ελλάδα κι αυτός χάζευε από το μπαλκόνι του τη θάλασσα της Σμύρνης παρέα με συντρόφους, με ρακί και με μεζέ...

Στη βιβλιοθήκη μου έψαξα και βρήκα μια παλιά, πολυκαιρισμένη και πολυδιαβασμένη έκδοση του βιβλίου «ο καφές και η δημοκρατία» του Αζίζ Νεσίν, δώρο 40 κοντά χρόνια πριν φίλης ακριβής.
Εκεί στις πρώτες σελίδες σαν ανταριάζει στο Αιγαίο χρόνια τώρα βρίσκω αποκούμπι.

Διάβασα τις υπογραμμισμένες φράσεις.
«Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δύο μας έρχονται από το εξωτερικό.
Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου αυτού.

Όσο για τη Δημοκρατία… Η αλήθεια είναι πως ό,τι περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της. Αν κοιτάξετε την ιστορία μας, πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω ρίχτηκε στη χώρα μας ο σπόρος της Δημοκρατίας. Είναι εκατό χρόνια που όλο λέμε:
‘Αμάν η Δημοκρατία μας μπουμπούκιασε!…’
‘Η νεαρή Δημοκρατία μας!…’
‘Αμάν η νεαρή Δημοκρατία μας!…’
Να είναι δοξασμένος αυτός που τη μεγάλωσε, μόλις καταφέραμε τόσα χρόνια να φέρουμε σ’ αυτό το ανάστημα τη Δημοκρατία, έγινε ένα φιντάνι η Δημοκρατία.
Αν ξοδεύαμε αυτό τον κόπο των εκατό χρόνων που αφιερώσαμε στη Δημοκρατία, για την ανάπτυξη του καφέ, σήμερα η χώρα μας θα γινόταν δάσος από καφέ, που δεν τ’ άγγιξε ο μπαλτάς του ξυλοκόπου.

Στο παρελθόν κρίθηκε απαραίτητο, δεν το είχαμε καταλάβει. Αντί να φυτέψουμε σπόρο καφέ, φυτέψαμε το σπόρο της Δημοκρατίας. ‘Δόξα τω Θεώ’, αν και δεν έχουμε καμιά στενοχώρια απ’ τη μεριά της Δημοκρατίας, εμείς ξέρουμε το τι τραβάμε από την έλλειψη του καφέ.

Καφές είναι αυτός!… Δε μοιάζει σε τίποτε. Έτσι είναι η Δημοκρατία; Και να είναι και να μην είναι το ίδιο κάνει…

Αν δεν υπάρχει καφές, του ανθρώπου το κεφάλι γυρίζει, αν δεν υπάρχει Δημοκρατία, του ανθρώπου το κεφάλι δεν γυρίζει. Ο καφές μοσκοβολάει, η Δημοκρατία ούτε καν έχει μυρουδιά. Τον καφέ τον βάζεις στο φλιτζάνι, τον πίνεις.

Η Δημοκρατία ούτε τρώγεται, ούτε πίνεται. Σε τι χρειάζεται αυτή η Δημοκρατία, μπορείτε να μου πείτε;

Στη χώρα μας έρχεται από το εξωτερικό μπόλικη μπόλικη Δημοκρατία, αλλά καφές δεν έρχεται. Τον καφέ τον πουλάνε, τη Δημοκρατία τη δίνουν. Ο καφές είναι με λεφτά, η Δημοκρατία τζάμπα…

Για τον καφέ χρειάζεται συνάλλαγμα, για τη Δημοκρατία τίποτα δεν χρειάζεται. Για κοιτάξτε το τι τραβάμε απ’ τον καφέ. Σάμπως δεν έχουμε συνηθίσει στον καλό καφέ; Αμέσως καταλαβαίνουμε τον καλό καφέ απ’ τον άσκημο, το μπαγιάτικο απ’ το φρέσκο, το νοθεμένο απ’ το σκέτο.

Ζωή να ‘χουνε, μερικοί πατριώτες μας έκαναν ψεύτικο καφέ. Στην αρχή βγήκε ο κριθαρένιος καφές, δεν έπιασε. Ύστερα βγήκε καφές από φασόλια, δεν το κατάπιαμε.

Εμείς σαν έθνος είμαστε θεριακλήδες του καφέ. αν και καταπίνουμε όλες τις απομιμήσεις, του καφέ την απομίμηση δεν την καταπίνουμε.».

Α ρε Σούλη. Πόσο δίκιο έχεις αλλά που να το βρεις με μας τους θεσμολάτρες στην Ελλαδίτσα που πήγες κι έμπλεξες...

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add stonisi.gr on Google ↗
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η χούντα, ο φόβος και οι χιλιάδες που αντιστάθηκαν

Ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής μιλά στον Θράσο Αβραάμ για τις 237 αντιστασιακές οργανώσεις, τους χιλιάδες εξόριστους και φυλακισμένους, την αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου και τις μαρτυρίες
Η χούντα, ο φόβος και οι χιλιάδες που αντιστάθηκαν
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

«53 χρόνια δεν μιλούσα για το Πολυτεχνείο. Δεν ήθελα να θυμάμαι...»

Ο Βασίλης Τεντόμας μετάφέρει για πρώτη φορά την μαρτυρία του στο «Ν» με βαθιά συγκίνηση για όσα έζησε τη νύχτα της εισβολής στο Πολυτεχνείο και τα όσα προηγήθηκαν -Η γνωριμία του με τη Μαρία Ζερβού που έγινε σύντροφος της ζωής του
«53 χρόνια δεν μιλούσα για το Πολυτεχνείο. Δεν ήθελα να θυμάμαι...»
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το ιστορικό της προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη

Στις 17 Νοεμβρίου 1982, η προτομή του Μιχάλη Μυρογιάννη αποκαλύφθηκε στο Πάρκο Αγίας Ειρήνης, με την οικογένειά του παρούσα και τον Δήμαρχο Απόστολο Αποστόλου δακρυσμένο!
Το ιστορικό της προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μιχάλης Μυρογιάννης, ετών 20!

«Διαμπερές τραύμα στο κεφάλι, βληθείς δια πυροβόλου όπλου, έξοδος εγκεφαλικής ουσίας» -Η ιστορία της εν ψυχρώ δολοφονίας του 20χρονου από τη Μυτιλήνη και η μαρτυρία που αποκάλυψε το έγκλημα της χούντας
Μιχάλης Μυρογιάννης, ετών 20!
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δέκα ζωές από τη Λέσβο στη σκιά της χούντας

Δολοφονίες και ύποπτοι θάνατοι συντοπιτών μας στο βιβλίο του Δημήτρη Βεριώνη – Αφιέρωμα των Φίλων Ιστορικής Μνήμης & Πολιτιστικής Δημιουργίας για την επέτειο του Πολυτεχνείου
Δέκα ζωές από τη Λέσβο στη σκιά της χούντας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η μέρα που η Μυτιλήνη αντίκρισε τη λευτεριά

Η 8η Νοεμβρίου 1912 μέσα από τη ματιά του Ασημάκη Πανσέληνου – Τα καράβια στο φως της αυγής, οι πλημμυρισμένοι δρόμοι και η ανθρωπιά μέσα στην ανατροπή του παλιού κόσμου
Η μέρα που η Μυτιλήνη αντίκρισε τη λευτεριά
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Λέσβος των Βαλκανικών Πολέμων βρίσκει τη φωνή της

Πώς τα τραγούδια της χαράς και της ελπίδας αποτύπωσαν τον ενθουσιασμό της απελευθέρωσης μέσα από γερμανικές μελωδίες, προσωμιακά και τα περίφημα Επίστρατα
Η Λέσβος των Βαλκανικών Πολέμων βρίσκει τη φωνή της
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ για την Απελευθέρωση της Μυτιλήνης

Ο Ιστορικός Στρατής Αναγνώστου εξιστορεί τα γεγονότα της 8ης Νοεμβρίου 1912
Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ για την Απελευθέρωση της Μυτιλήνης
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πολεμικές ανταποκρίσεις 1940‑1941

Σατυρικές επιστολές Αγιασωτών από το μέτωπο του πολέμου στην Ήπειρο, που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τρίβολος» -Επιμέλεια: Φίλοι ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Πολεμικές ανταποκρίσεις 1940‑1941
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η 28η Οκτώβρη 1945, στις πολιτικές φυλακές Μυτιλήνης

Γράφει ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΛΑΡΓΑΛΗΣ
Η 28η Οκτώβρη 1945, στις πολιτικές φυλακές Μυτιλήνης
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι 296 σημαίες της Λέσβου

Τα ονόματα όλων των νεκρών Λέσβιων στα μέτωπα της Αλβανίας και της Μακεδονίας από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 22 Απριλίου 1941
Οι 296 σημαίες της Λέσβου
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

10 Σεπτέμβρη 1944: Η Λέσβος ελευθέρα!

82 χρόνια από την απελευθέρωση της Λέσβου από τις Ναζιστικές δυνάμεις κατοχής
10 Σεπτέμβρη 1944: Η Λέσβος ελευθέρα!