× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Στον Αι Γιάννη της αιβαλιώτικης αγοράς

Στο μεγάλο Αυγουστιάτικο πανηγύρι «στ΄ Άι-Γιαννιού το παζάρι»

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 29/8/2021

Στον Αι Γιάννη της αιβαλιώτικης αγοράς
Ο Άι Γιάννης της αγοράς, σαατλί τζαμί, με το κουτσουρεμένο καμπαναριό με το ρολόι

Τι ώρα να’ ναι; Στρέφεις το κεφάλι κατά το κουτσουρεμένο καμπαναριό στην εκκλησιά που ‘γινε τζαμί… Αυγουστιάτικια ζέστα στο Αϊβαλί…. Είναι ώρα για «τ’ Αι Γιαννιού του παναγύρ’». Στη γιορτή της εκκλησιάς της γειτονιάς των ανθρώπων της αγοράς.

Στη μοναδική Αιβαλιώτικη εκκλησιά με καμπαναριό που χε ρολόι… Αυτό το ρολόι έσωσε το καμπαναριό, σαν η εκκλησιά «τούρκεψε» μετά το 1922. Κουτσουρεύτηκε βέβαια για να μην είναι πιο αψηλό από το μιναρέ που χτίστηκε δίπλα, αλλά κάτι απέμεινε. «Σαατλί τζαμί» βαφτίστηκε χάρη σε ετούτο το ρολόι το τζαμί. Που πάει να πει «το τζαμί με το ρολόϊ».

Ο Αι Γιάννης «στο τσαρσί» είναι η δεύτερη πιο παλιά Αιβαλιώτικη εκκλησιά μετά τον Ταξιάρχη. Ήταν πάντα η εκκλησιά της Αγοράς, ο Αι Γιάννης της αγοράς. Και το παζάρι που στηνόταν κάθε Κυριακή μόλις σχολούσε η εκκλησιά, εκεί μπροστά στηνόταν για τούτο κι ήταν «τ΄ Αι Γιαννιού του παζάρι».

Ο Αι Γιάννης δεσπόζει στο κέντρο της Αιβαλιώτικιας αγοράς

Ο Δημητρός Ψαρρός λέει πως το αρχικό κτίσμα ήταν των αρχών του 17ου αιώνα. «Πρέπει να ήταν κάποιο ταπεινό μονόχωρο παρεκκλήσι. Βρισκόταν λίγο πιο πέρα από τα χαμηλότερα σπίτια του τότε οικισμού στην πλαγιά του λόφου με τις αγριοκυδωνιές, στον επίπεδο χώρο που αργότερα έγινε το κέντρο της πολιτείας. Ο χώρος αυτός εκτεινόταν ανοιχτός μέχρι την παραλία, που βρισκόταν τότε κάπου εκατό μέτρα ανατολικότερα από τη σημερινή, η οποία δημιουργήθηκε από προσχώσεις των χειμάρρων και από μπαζώματα μετά την καταστροφή του 1821. Εδώ βρισκόταν η σκάλα για τα πλεούμενα των θαλασσινών, κι από δω άρχιζε ο δρόμος των λαθρεμπόρων για το εσωτερικό της Ανατολής, που ακολουθούσε την κοίτη του ‘ποταμού’». Ετούτη το λοιπόν η μεγάλη αλάνα χρησιμοποιούτανε πάντα για τα αλισβερίσια των Αιβαλιωτών. Κάπως έτσι φτιαχτήκαν εδώ και τα μαγαζιά τους. Κάποιοι φτιάξαν και τα σπίτια τους. Ή κατοίκησαν στο πάνω πάτωμα των ισόγειων που ‘τανε μαγαζιά. Να ναι κοντά μην τύχει τίποτα… Τι να τύχαινε;

Πάντα όμως τα σπίτια ήταν λιγότερα από τα μαγαζιά. Για ετούτο κι η ενορία ήταν μικρή κι έβγαζε λιγότερους αντιπροσώπους στη δημογεροντία. Λίγους αναλογικά με τους παράδες που γεννούσαν οι κάτοικοι της.

Η ενορία του Αγίου Ιωάννη αν και δεύτερη παλιότερη εκκλησιά της πόλης μετά τον Ταξιάρχη, δημιουργήθηκε κάπου στα μέσα του 17ου αιώνα, λίγο μετά την ενορία του Αγίου Δημητρίου, η οποία αναφέρεται ως δεύτερη σε αρχαιότητα.

Γύρω στα 1750 χάρη στους παράδες που μαζευτήκαν στη γειτονιά  η παλιά εκκλησιά γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε σε ρυθμό λεσβιακής βασιλικής, σαν την εκκλησιά των Ταξιαρχών που ‘ναι του 1753.

Ετούτος ο ναός κάηκε στο «τζουλούσι» του 1821, μα επισκευάστηκε σαν επέστρεψαν οι Αιβαλιώτες 10 χρόνια κοντά μετά. Στην εκκλησιά, στις πολιτικές έριδες της δεκαετίας του 1850 είχε την έδρα της και μαζευόταν η «φατρία των Σαλταίων», η «πάνω φατρία» ή «φατρία των πλούσιων»  με επικεφαλής το Χατζημαλή Σαλτέλλη. Κι ήρθε ο σεισμός του 1867. Η εκκλησιά έπαθε μεγάλες ζημιές. Λεφτά όμως πια υπήρχαν και μάλιστα πολλά Έτσι ο Αι Γιάννης φτιάχτηκε σε νεοκλασικό ρυθμό, με βαριά διακόσμηση στο εσωτερικό του κι εικονογράφηση του μεγάλου αγιογράφου Αγραφιώτη.

Από την πέτρα από το γειτονικό νταμάρι στήθηκε και το γοτθικό καμπαναριό «Τ’ Ανδρόν(ι)κου του ρουλόγ’» το λέγαν δωρεά κάποιου άγνωστου Ανδρόνικου.

 

Φωτογραφία της δεκαετίες του 1930. Δεξιά σε πρώτο πλάνο ο Αι Γιώργης. Στο κέντρο μπροστά στη θάλασσα ο Αι Γιάννης της Αγοράς. Με το καμπαναριό πριν το κουτσουρέψουν. Αριστερά φαίνονται τα ερείπια της Μητροπολιτικής εκκλησιάς της Παναγίας.

Και στις 29 Αυγούστου, κάθε 29 Αυγούστου το καλοκαιρινό πανηγύρι. Αποβραδίς εσπερινός, λειτουργία το πρωί με κόλλυβα των εμπόρων και των σιναφιών της αγοράς και στην άκρη ένας δίσκος «τ’ Αγιού» του πολιούχου και προστάτη Αϊ Γιώργη του Χιοπολίτη που μαρτύρησε κάπου εδώ μπροστά στα μαγαζιά…

Και σαν σχολούσε η εκκλησιά στην αυλή μεγάλοι δίσκοι με καρπούζια για όλους. Μπερεκέτια Αιβαλιώτικα την εποχή της άνθησης της πολιτείας.

Και το βράδυ «φανάρια». Κλειστοί κύλινδροι ή σφαίρες που αφήνονταν στον ουρανό της Πολιτείας, να τον φωτίσουν. Και τρώγαν «ντοντουρμάδες» και καρπούζια ξανά που όπως και το πρωί δε τα κόβαν στο «κεφάλι» γιατί ήταν η μέρα της «αποτομής της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή». Και κάτω στους Αγγελή το γιαλό, στα «Ηνωμένα καφενεία» οι μερακλήδες πίναν και ρακιά.

 

Τι ψάχνει πάλι αλαφροΐσκιωτε θα ρωτήσει κανείς. Τίποτα δεν ψάχνω. Περπατώ στους δρόμους και τραγουδάω χαμηλόφωνα σκοπούς της Ανατολής.

Και του χρόνου…

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο stonisi.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αλλη μια ευκαιρία που χάθηκε (για πάντα;)

Όταν σχεδιάστηκε η ανάπλαση του κτηρίου των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Μυτιλήνης στον Άγιο Θεράποντα που ακύρωσε ένας «Τέλης» Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Όπου κλείνει ένα σχολείο... ανοίγει ένα δικαστήριο;

Το εμβληματικό κτήριο στο Κιόσκι της Μυτιλήνης που από Οθωμανικό σχολείο στα τέλη του 19ου αιώνα μετατράπηκε σε δικαστήριο
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Όταν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες πήγαν σχολείο στη Λέσβο

Γράφουν οι ΜΑΡΙΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΦΑΝΗ ΜΑΡΩΝΙΤΟΥ*
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι σχολικές ποδιές στη Λέσβο: «Μόδα» ή βραχνάς πολυτελείας;

Παλιοί μαθητές και μαθήτριες θυμούνται τον καλοσιδερωμένο άσπρο γιακά και την μπλε στολή σε μια σημαντική ιστορική και ανθρωπολογική έρευνα-Γράφει η ΠΕΡΣΑ ΚΕΧΑΓΙΑ*
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μέρες μνήμης της Μικρασίας με μια έκθεση μνήμης

Με μεγάλη συμμετοχή η μεγάλη έκθεση φωτογραφίας για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή που οργάνωσαν ο Σύλλογος Μικρασιατών Σκάλας Λουτρών «το Δελφίνι» και ο Σύλλογος κατοίκων συνοικιών Κουλμπάρας και Κιόσκι Μυτιλήνης «το Κιρκινέτσι»
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

10 Σεπτέμβρη 1944: Η Λέσβος ελευθέρα!

78 χρόνια από την απελευθέρωση της Λέσβου από τις Ναζιστικές δυνάμεις κατοχής
ΘΡΑΣΟΣ ΑΒΡΑΑΜ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ένας «πατέρας από φως»

Μια μέρα σαν τη σημερινή πριν εφτά χρόνια, σε ηλικία μόλις 57 ετών, έφυγε από τη ζωή ο παπά Στρατής Δήμου
ΘΡΑΣΟΣ ΑΒΡΑΑΜ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τα pushbacks κατά των Ελλήνων της Μικρασίας

Πριν 100 χρόνια, στις 27 Αυγούστου (9 Σεπτεμβρίου) 1922, ο Αρχηγός του ελαφρού Στόλου της Ελλάδας διέταζε τη χρήση βίας κατά των πλοίων που θα έφερναν πρόσφυγες από τη Μικρασία στην Ελλάδα
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Παραμονή της Παναγιάς στην Αγιάσο με άδεια της Χωροφυλακής

Ντοκουμέντα από τις μέρες της Χούντας και τις καθαιρέσεις αυτοδιοικητικών διότι… «δεν συνεμορφώθησαν» -Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΡΝΟΥΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι γάτες της Μυτιλήνης, πρόσφυγες… στην Καβάλα!

Μια άγνωστη ιστορία με πρωταγωνίστριες τις γάτες της Μυτιλήνης με αφορμή τη σημερινή 8η Αυγούστου, Παγκόσμια Ημέρα Γάτας
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια ζωή γεμάτη από αγώνα και θυσίες

Δεμένη με ιστορικά γεγονότα της αντίστασης, του εμφυλίου, της δικτατορίας ο βίος της Βαγγελιώς Αποστόλου-Παναγιώτου που πέθανε πρόσφατα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ο Αχιλλέας Θεοφίλου θυμάται τον Λοΐζο, τον Καζαντζίδη, τον Χατζηδάκη…

Ο θρύλος της ελληνικής δισκογραφίας μεγάλωσε στον Συνοικισμό και παραθερίζει 40 χρόνια στα Μιστεγνά- Μίλησε αποκλειστικά στο «Ν» για τις χρυσές δεκαετίες που ήταν διευθυντής στη Minos EMI
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ