Η μητέρα της 24χρονης Ερατώς που βρήκε φριχτό θάνατο από τον εν διαστάσει σύζυγό της με καραμπίνα, η κ. Ελένη βρέθηκε σε γυναικεία διαμαρτυρία στην Ηλιούπολη ενάντια στη βία κατά των γυναικών.

Η δράση διαμαρτυρίας με τίτλο «Η Πατριαρχία Σκοτώνει» η οποία διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της ιδρύτριας της ομάδας «Οι Ηλιουπολίτισσες» Γωγώς Τσακογιάννη και της συντονίστριας Χρύσας Δουζένη, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών γυναικών που συμμετείχαν ενεργά, φορώντας μαύρα ρούχα και εκφράζοντας την αντίθεση τους στην βία και τις διακρίσεις κατά των γυναικών.

Στα μαύρα και η μητέρα της Ερατώς, κρατούσε τη φωτογραφία της κόρης της και δίπλα το άρθρο του «Ν» για την ιστορία της κόρης της.

Τα αιτήματα της διαμαρτυρίας:

«Nα αλλάξει ο νόμος για τη συνεπιμέλεια που επιτρέπει σε κακοποιητές και εν δυνάμει δολοφόνους να έχουν την επιμέλεια των παιδιών τους.

Όχι στο 10ωρο και το νέο εργασιακό μεσαίωνα που αποξενώνει τη γυναίκα από την οικογένεια και τα παιδιά της αλλά επίσης εξαφανίζει τον ελεύθερο χρόνο της.

Να θεσπιστεί η γυναικοκτονία σαν διακριτή μορφή εγκλήματος στον Ποινικό Κώδικα.

Να λειτουργήσουν υποστηρικτικές δομές σε κάθε δήμο, ώστε κάθε κακοποιημένη γυναίκα να μπορεί να προσφύγει εκεί με ασφάλεια.

Να μπορούμε να περπατάμε ελεύθερες, να ζούμε ελεύθερες.»

Η κ. Δουζένη ανέφερε σχετικά: «Την μητέρα της Ερατώς, που στα 24 της χρόνια ένας ακόμα γυναικοκτόνος, της στέρησε τη ζωή πυροβολώντας την, ενώ στο διπλανό δωμάτιο κοιμόταν η δύο ετών κόρη τους. Σήμερα η μητέρα της, μας είπε όλη την ιστορία.  Ανείπωτος πόνος και πως να συνηθίσεις την απουσία... Επίσης παιδεύτηκαν να πάρουν το παιδί που πλέον το μεγαλώνουν αποκλειστικά χωρίς καμία επαφή με την άλλη οικογένεια.  Φοβάται η μάνα μήπως στο Εφετείο που είναι σ'ένα χρόνο σπάσουν τα ισόβια.  Τη διαβεβαιώσαμε όλες, πως θα είμαστε δίπλα της, δεν θα αφήσουμε το γυναικοκτόνο να πέσει στα μαλακά.  Το χρωστάμε στην Ερατώ και σε κάθε δολοφονημένη αδελφή μας.

Κι αυτά τα παιχνίδια της μοίρας...  Το κερί που μοιραστήκαμε στα δυο και έκαψε σήμερα όπως πολλά ακόμα, ήταν απο τη λαμπάδα του δικού μου παιδιού που μεγαλώνει δίπλα μου.  Η Ελένη είπε, πως όσο έμεινε από το κερί θα το κρατήσει κι αυτό φυλαχτό για να της θυμίζει τη σημερινή μέρα και τον αγώνα ολονών μας μέχρι την οριστική δικαίωση.  Για την κόρη που δολοφονήθηκε και δεν την έχει πια κοντά της...»