Πιστή στις αρχές της,λέει, επιμένει στην ανάπτυξη των νησιών μας η κυρία Καλογήρου, επίσημη εκπρόσωπος της κυβέρνησης των αρίστων στην νησιωτική Ελλάδα.

Κι έτσι ανάγγειλε νέα ακτοπλοϊκή σύνδεση, σπουδαίας,  ως φαίνεται, αξίας. Λήμνος- Σαμοθράκη, τρεις φορές την εβδομάδα από, σημειώστε, 26 Απριλίου μέχρι  6 Ιουνίου, που  θα σταματήσει να  λειτουργεί όλη την γόνιμη περίοδο του καλοκαιριού και θα επανέλθει  στις 6 Σεπτεμβρίου για να ξαναδιακοπεί  στις 31 Οκτωβρίου.

Φοβερό επίτευγμα της κυρίας Γενικής Γραμματέως, που φαίνεται έπεισε μα τα ισχυρά επιχειρήματά της το Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών. Κάποιος πλοιοκτήτης, μικρός ή μεγάλος δεν έχει σημασία, θα εισπράξει τις επιδοτήσεις για διαστήματα σχεδόν νεκρά και το καλοκαιράκι θα κάνει ταξίδια εκεί όπου βροντά ο παράς.

Είναι αξιοπερίεργο, πώς η κυρία Γενική Γραμματέας, που κατά το βιογραφικό της, είναι οικονομολόγος,  δεν εμβαθύνει στον όρο οικονομική ανάπτυξη και δεν λέμε βέβαια να ασπασθεί την μαρξιστική ανάλυση του όρου, αλλά απλώς να κατανοήσει ότι η οικονομική ανάπτυξη επιτυγχάνεται με το ξεδίπλωμα των οικονομικών δυνατοτήτων μιας κοινωνίας δηλ. σ’ ένα κοινωνικό φαινόμενο που διενεργείται από ανθρώπους, που παράγουν μέσα σ’ έναν κοινωνικό σχηματισμό. Ή κατά την νεοκλασική θεωρία η οικονομική ανάπτυξη συντελείται  με την  αύξηση της παραγωγής αγαθών ώστε  να αυξάνει το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν και ως εκ τούτου το κατά κεφαλήν εισόδημα των πολιτών.

Οι δύο τουλάχιστον από τις τρεις επαναλειτουργίες ακτοπλοϊκών γραμμών, αυτή της Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης και εκείνη της Λήμνου –Σαμοθράκης (ιδίως αυτή), σε  περιόδους αναστολής  κάθε οικονομικής δραστηριότητας και η διακοπή τους όταν αυτή, η όποια οικονομική δραστηριότητα ξαναρχίζει η   δεν παρέχουν κανένα εχέγγυο να βοηθήσουν την Ανάπτυξη, όπως τουλάχιστον στις περιχαρείς δηλώσεις της η κυρία Γενική Γραμματέας διακηρύσσει.

Το ζήτημα για μένα δεν είναι ότι κάνει αυτά που κάνει και επαίρεται γι αυτά,  αλλά που δεν βρίσκεται ένας να της πει πως οι ενέργειες και αποφάσεις της, δεν συμβάλουν καθόλου στην ανάπτυξη των νησιών, παρά μόνο  στην προσωπική της προβολή, κι αυτό αμφισβητήσιμο, και τίποτα άλλο.

Πως δεν βρέθηκε ούτε ένας από τους παράγοντες  των νησιών, να επαναλάβει αυτό  που είπε ο εκπρόσωπος των τουριστικών πρακτόρων κ. Χατζηκυριάκου, πως αν η γραμμή Θεσσαλονίκης-Μυτιλήνης, δεν λειτουργεί και το καλοκαίρι, είναι σα να μην έγινε. Πως δεν υποβλήθηκε μια δημοσιογραφική ερώτηση στην ακιζόμενη  κυρία  Καλογήρου, που την βλέπει την οικονομική ανάπτυξη κι από πού θα έλθει αυτή. Πως δεν αξιώθηκε ένας σύλλογος, απ’ αυτούς που υποτίθεται πως εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μελών τους, να τη ρωτήσει, πώς δηλαδή θα συνδεόμαστε εμείς με το νησί της καταγωγής μας, όταν τον χρόνο που μπορούμε μας κόβετε τα φτερά. Και ποιο νόημα θα έχει η επαναδρομολόγηση της γραμμής Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης,  όταν στην σημαντικότερη περίοδο του χρόνου θα μπαίνει λουκέτο.

Είναι σπουδαίο να  μπορείς να καθορίζεις, ως ένα βαθμό, τις ζωές των άλλων, αλλά απαιτείται να μπορείς και να τις καταλάβεις.