"Εμένα δεν μου αρέσει να βαθμολογώ τους μαθητές μου, προτιμώ να γράφω μια αξιολόγηση των επιδόσεων και της προσπάθειας τους. Δεν θέλω ούτε να τιμωρώ, ούτε να επιβραβευω, μόνο να ενθαρρύνω και να δείχνω τα σημεία που θέλουν δουλειά...".

Η δασκάλα της κόρης μου συνεχίζει να μιλά και να χτίζει αυτοσεβασμό και την προσπάθεια της αυτοβελτιωσης καταργώντας τον στείρο ανταγωνισμό. Φυσικά οι βαθμοί θα μπουν μα αυτό που ακούω τώρα να συμβαίνει είναι ανώτερο από οποιαδήποτε πρόθεση του Υπουργείου.

Αν υπάρχει κάτι θετικό μέσα στην δυστοκία του εγκλεισμού είναι ότι μας δόθηκε η ευκαιρία μέσο των διαδικτυακών μαθημάτων, που σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνονται με τα δια ζώσης, να γνωρίσουμε τους δασκάλους των παιδιών μας.
Τους υποδεχόμαστε καθημερινά μέσα στο σπίτι μας, βλέπουμε τον αγώνα τους να μεταφέρουν γνώση, πολλές φορές με κλειστές οθόνες για να έχει καλύτερο σήμα το wifi προσπαθώντας να μεταφέρουν γνώση, ενέργεια και αισιοδοξία σε παιδιά που ζουν αφύσικες καταστάσεις για την ηλικία τους.

Ομολογουμένως κάποιοι είναι ιδιαίτερα χαρισματικοί σε σχέση με άλλους και τότε ακούς τα παιδιά σου να συμμετέχουν με ιδιαίτερο ζήλο και προσήλωση παρά τις αντιξοότητες.Οι Εκπαιδευτικοί είναι πρωτίστως παιδαγωγοί και το παιδί για να μάθει πρέπει να εμπιστευτεί τον δάσκαλο, να νιώσει αποδοχή, να ξεκλειδωθεί. 

Μικρά θαύματα συμβαίνουν καθημερινά σε εποχές ανάγκης. Ενα απαρχαιωμένο σύστημα βαθμολόγησης, ενα σύστημα τηλέεκπαίδευσης με τα μύρια προβλήματα και όμως μεσα στον ζόφο της απομόνωσης και της ψυχρής οθόνης έρχεται ο Δάσκαλος να υπερβεί εαυτόν και να άγει την ψυχή και το μυαλό των παιδιών, πάνω ψηλά.

"Ξέρεις δεν ανταγωνίζεσαι κανέναν συμμαθητή, μόνο τον εαυτό σου. Εσύ πώς βαθμολογείς την προσπάθεια σου; Ο βαθμός είναι μόνο για σένα για κανέναν άλλο, μή σταματάς να βελτιώνεσαι, είσαι σημαντικός". Λόγια μιας δασκάλας που μου θύμισε πώς η μάθηση είναι έρωτας διακαής και προσωπικός.

Οι βαθμοί θα μπουν αφού έτσι αποφασίσθηκε όμως τα παιδιά, αυτά τα παιδιά σήμερα έμαθαν να σκέφτονται πέρα από τους αριθμούς, ενιωσαν αξιοπρέπεια.
Αξιοπρέπεια από δασκάλους και καθηγητές που δοκιμάζονται, απαξιώνονται, πιέζονται από το σύστημα που τους τρέχει με έναν τεράστιο όγκο ύλης και το τέρας της βαθμολογίας να σκοτώνει κάθε ενθουσιασμό.

Την επόμενη φορά που θα επισκεφτώ το σχολείο ελπίζω να μπορέσω να σφίξω το χερι αυτής της δασκάλας, να πώ ενα ευχαριστώ στον Καθηγητή των Καλλιτεχνικών, της Φυσικής, την κυρία των Γερμανικών. Ανθρώπους που σε άλλες συνθήκες ή προσπερνούν ή μιλάγαμε για πέντε λεπτά πάντα βάση των βαθμών.

Όλοι προσπαθούν, κάποιοι ξεχωρίζουν. Σε αυτό το τεράστιο κεφάλαιο που ονομάζεται Παιδεία και οι επενδύσεις δίδονται με το σταγονόμετρο χτίζεται το αύριο.

Ας πούμε ενα ευχαριστώ από καρδιάς σε αυτούς τους ανθρώπους που αθόρυβα μεταφέρουν το φως στο σκοτάδι. Ένας φωτισμένος δασκαλός σε όλα τα χρόνια της Εκπαίδευσης αρκεί να αλλάξει η ζωή ενός ανθρώπου.