- Σύμμαχοι έναντι του "κοινού" εχθρού! (αλήθεια, ποιος είναι ο κοινός εχθρός;).
- Εγγυητές της ειρήνης!
- Προστάτες των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας!
Όλα αυτά οι, πέραν και δώθε του Ατλαντικού ωκεανού, εταίροι μας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους
Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία και λοιποί εταίροι μας στα λόγια, στα ευχολόγια, μας στηρίζουν. Εν τοις πράγμασι όμως, αυτά που καθορίζουν τη στάση τους είναι τα κοινά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα που έχουν με την Τουρκία.

Η κυβέρνηση ζητά εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία από τις χώρες της Ε.Ε, την ίδια στιγμή που το μεγάλο αφεντικό, το ΝΑΤΟ, επιβάλλει την ίδια εξοπλιστική νόρμα ύψους πολλών δις, 2% επί του ΑΕΠ, και από την Ελλάδα και από την Τουρκία.
Την ίδια, επίσης, στιγμή ελληνικές και τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συμμετέχουν μαζί σε κοινά ΝΑΤΟϊκά γυμνάσια για να αναβαθμίσουν μαζί τις ικανότητές τους.
Έλληνες και Τούρκοι αξιωματικοί εκπαιδεύονται μαζί, συνεργάζονται μαζί στα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία κι επιτελεία, κι επιχειρούν μαζί στον "ενιαίο επιχειρησιακό χώρο" του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Είναι λοιπόν, τουλάχιστον κοροϊδία να πιστεύουμε ότι το όποιο εμπάργκο όπλων από μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα' χει κάποιο αποτέλεσμα, όταν στην παγκόσμια αγορά όπλων υπάρχουν ανεξάντλητες εναλλακτικές λύσεις, αλλά και μέσα στην ίδια την Ε.Ε. η πολεμική βιομηχανία είναι άλλο ένα πεδίο έντονων αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η Τουρκία είναι από τους καλύτερους πελάτες όπλων της Γερμανίας και η Ελλάδα της Γαλλίας.

Για να καταλάβουμε δε τι σημαίνει και πόσο αποτελεσματικό είναι το εμπάργκο όπλων, να πούμε ότι τον Οκτώβρη του 2019 η Ε.Ε. αποφάσισε να επιβάλλει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ως "τιμωρία" για την εισβολή της στην Συρία.
Παρόλα αυτά, η εισβολή συνεχίστηκε και η Τουρκία διατηρεί, σήμερα, στρατό στην Βόρεια Συρία, η προκλητική πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή συνεχίζεται, και βέβαια συνεχίζει να έχει άριστες σχέσει με τα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά μονοπώλια.

Και κάτι άλλο ακόμα. Τον Ιούνιο που μας πέρασε, πολεμικά σκάφη της Τουρκίας που συνόδευαν παράνομο φορτίο όπλων προς την Λιβύη ήρθαν σε αντιπαράθεση με Γαλλικά της ΝΑΤΟϊκής δύναμης της Μεσογείου. Τότε, το ΝΑΤΟ με τη συναίνεση της πλειοψηφίας των Ευρωπαϊκών κρατών- μελών, και παρά την αντίθετη επιθυμία της Γαλλίας, έβαλε την υπόθεση στο αρχείο, δίνοντας κάλυψη στη συστηματική παραβίαση του εμπάργκο όπλων από την Τουρκία προς την Λιβύη.

Ύστερα, λοιπόν, από τέτοιου είδους συμπεριφορές και διαγωγές των "συμμάχων μας", "εγγυητών" της ειρήνης της περιοχής και "προστατών" των συνόρων μας, πιστεύει η κυβέρνηση, και οι λοιποί, ότι δεμένοι χειροπόδαρα στο άρμα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. μπορούμε να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα;
Attachments area