Στη Μυτιλήνη φαίνεται πως για ορισμένους ιδιοκτήτες σκύλων η καθημερινή βόλτα έχει βρει μια ιδιαίτερα «βολική» λύση. Ανοίγουν την αυλόπορτα, αφήνουν τον σκύλο να βγει μόνος του στον δρόμο και θεωρούν πως έχουν εκπληρώσει την υποχρέωσή τους απέναντί του. Το ζώο περιπλανιέται στη γειτονιά, διασχίζει δρόμους, πλησιάζει άλλα ζώα και επιστρέφει στο σπίτι όποτε θελήσει. Χωρίς λουρί, χωρίς συνοδό, χωρίς κανέναν έλεγχο.
Και όλα αυτά συχνά παρουσιάζονται ως πράξη αγάπης και ελευθερίας. «Δεν τον έχω μαντρωμένο», «τον αφήνω να κάνει τη βόλτα του», «ξέρει τη γειτονιά και γυρίζει μόνος του». Μόνο που αυτό δεν λέγεται ελευθερία. Λέγεται μετακύλιση της ευθύνης από τον ιδιοκτήτη στο ίδιο το ζώο. Ένας σκύλος που τρέχει ανεξέλεγκτος ανάμεσα σε αυτοκίνητα δεν είναι ένας ευτυχισμένος σκύλος που απολαμβάνει την ανεξαρτησία του. Είναι ένα ζώο εκτεθειμένο σε κινδύνους, για τους οποίους δεν έχει καμία ευθύνη.
Ακόμη πιο προκλητική είναι η αντίληψη ότι η ύπαρξη μιας αυλής αρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες ενός σκύλου ή ότι η καθημερινή του άσκηση μπορεί να εξασφαλιστεί απλώς ανοίγοντας μια πόρτα. Η βόλτα δεν είναι προαιρετική εξυπηρέτηση προς το ζώο ούτε μια αγγαρεία που μπορεί κανείς να παρακάμψει επειδή δεν έχει όρεξη. Είναι βασικό κομμάτι της φροντίδας του και ευθύνη που αναλαμβάνει συνειδητά όποιος αποφασίζει να αποκτήσει σκύλο.
Και κάπου εδώ τα πράγματα πρέπει να ειπωθούν χωρίς περιστροφές. Αν βαριέσαι να βγάλεις βόλτα τον σκύλο σου, μην πάρεις σκύλο. Αν δεν έχεις τον χρόνο, τη διάθεση ή την υπευθυνότητα να τον συνοδεύεις και να τον προστατεύεις, η λύση δεν είναι να του ανοίγεις την αυλόπορτα και να τον αφήνεις στην τύχη του. Το ζώο δεν επέλεξε τον ιδιοκτήτη του, ούτε μπορεί να πληρώσει το τίμημα της δικής του αδιαφορίας.
Γιατί η αδιαφορία αυτή έχει συνέπειες. Και δεν πρόκειται για υποθετικούς κινδύνους. Σε γειτονιά της Χρυσομαλλούσας, σκύλος που βγήκε από ανοιχτή αυλόπορτα όρμησε στον δρόμο και παρασύρθηκε από αυτοκίνητο, σε περιστατικό που διαπίστωσε αυτόπτης μάρτυρας του «Ν».
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι τέτοιες πρακτικές δεν αποτελούν απλώς μια κακή συνήθεια. Συνιστούν, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, παραβάσεις της νομοθεσίας για τα ζώα συντροφιάς. Μάλιστα, η μη λήψη μέτρων για την αποτροπή της ανεξέλεγκτης εξόδου των ζώων από τις ιδιοκτησίες συγκαταλέγεται στις συχνότερες παραβάσεις που διαπιστώνει η Αστυνομία στη Λέσβο.
Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ότι κάποιοι σκύλοι δεν γνωρίζουν πως πρέπει να μένουν μέσα στην αυλή. Είναι ότι ορισμένοι ιδιοκτήτες εξακολουθούν να μη συνειδητοποιούν πως η ευθύνη για την ασφάλεια και την ευζωία τους ανήκει αποκλειστικά στους ίδιους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα των κινδύνων που δημιουργεί αυτή η πρακτική αποτελεί περιστατικό που σημειώθηκε σε γειτονιά της Χρυσομαλλούσας και το οποίο διαπίστωσε αυτόπτης μάρτυρας του «Ν».
Σε δρόμο με πυκνή κυκλοφορία οχημάτων, ηλικιωμένη γυναίκα είχε αφήσει ανοιχτή την αυλόπορτα της κατοικίας της. Ο σκύλος της, που βρισκόταν μέσα στην αυλή, αντιλήφθηκε έναν άλλο σκύλο στο απέναντι πεζοδρόμιο και όρμησε ξαφνικά προς το μέρος του.
Την ίδια στιγμή, από τον δρόμο διερχόταν αυτοκίνητο. Η οδηγός δεν πρόλαβε να αποφύγει το ζώο, με αποτέλεσμα να το χτυπήσει με τον τροχό του οχήματος.
Ο σκύλος επέστρεψε τρέχοντας στην αυλή, εμφανώς τραυματισμένος, καθώς κούτσαινε μετά το χτύπημα.
Η οδηγός σταμάτησε, ενώ η ιδιοκτήτρια βγήκε από το σπίτι. Στη συζήτηση που ακολούθησε τέθηκε το ζήτημα της μεταφοράς του ζώου σε κτηνίατρο, προκειμένου να εξεταστεί μετά το ατύχημα.
Ωστόσο, η απάντηση της ιδιοκτήτριας ήταν χαρακτηριστική: «Όχι, μια χαρά είναι».
Το περιστατικό αναδεικνύει όχι μόνο την επικινδυνότητα της ανεξέλεγκτης εξόδου των ζώων στον δρόμο, αλλά και μια ακόμη προβληματική αντίληψη. Ότι εφόσον ο σκύλος σηκώθηκε και περπάτησε, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Μόνο που ένα ζώο το οποίο έχει χτυπηθεί από αυτοκίνητο μπορεί να φέρει τραυματισμούς που δεν είναι άμεσα ορατοί. Η κτηνιατρική εξέταση δεν αποτελεί υπερβολή, αλλά αναγκαία ενέργεια για την προστασία της υγείας του.
Και βέβαια, το ερώτημα παραμένει. Αν η πόρτα της αυλής ήταν κλειστή ή αν ο σκύλος βρισκόταν σε περίπατο με τον ιδιοκτήτη του, θα είχε συμβεί το συγκεκριμένο ατύχημα;
Την εικόνα που επικρατεί στη Λέσβο σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία των ζώων αποτυπώνουν τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας που έχει στη διάθεσή του το «Ν». Τα στοιχεία αφορούν συνολικά περιστατικά κακοποίησης ζώων, αστυνομικούς ελέγχους, καταγγελίες και παραβάσεις της νομοθεσίας περί ευζωίας στη Λέσβο κατά την περίοδο 2024-2026 και δεν περιορίζονται αποκλειστικά στις περιπτώσεις ανεξέλεγκτης κυκλοφορίας σκύλων.
Συγκεκριμένα, το 2024 πραγματοποιήθηκαν 192 έλεγχοι, καταγράφηκαν 169 καταγγελίες, σχηματίστηκαν 23 δικογραφίες, έγιναν 9 συλλήψεις και διαπιστώθηκαν 28 παραβάσεις.
Το 2025 οι έλεγχοι μειώθηκαν σε 180 και οι καταγγελίες σε 139. Ωστόσο, οι διαπιστωμένες παραβάσεις αυξήθηκαν σημαντικά, φτάνοντας τις 51, ενώ πραγματοποιήθηκαν 16 συλλήψεις και σχηματίστηκαν 18 δικογραφίες.
Για το 2026, με βάση τα στοιχεία που έχουν χορηγηθεί μέχρι σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί 161 έλεγχοι, έχουν καταγραφεί 124 καταγγελίες, έχουν σχηματιστεί 11 δικογραφίες, έχουν γίνει 6 συλλήψεις και έχουν βεβαιωθεί 32 παραβάσεις.
Η σύγκριση των δύο ολοκληρωμένων ετών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Παρότι το 2025 οι έλεγχοι μειώθηκαν κατά περίπου 6,3% σε σχέση με το 2024, οι παραβάσεις αυξήθηκαν κατά 82,1%. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι συλλήψεις αυξήθηκαν από 9 σε 16.
Ακόμη και το 2026, πριν από την ολοκλήρωση του έτους, οι 32 παραβάσεις που έχουν καταγραφεί ξεπερνούν ήδη τις 28 ολόκληρου του 2024.
Ωστόσο, στην ερώτηση του «Ν» σχετικά με τη φύση των συχνότερων παραβάσεων, η απάντηση της Αστυνομίας παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς συνδέεται άμεσα με το φαινόμενο που παρατηρείται στις γειτονιές της Μυτιλήνης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι συχνότερες παραβάσεις αφορούν τη μη ηλεκτρονική σήμανση των ζώων συντροφιάς και τη μη λήψη μέτρων για την πρόληψη της εξόδου τους από την ιδιοκτησία.
Με άλλα λόγια, μία από τις παραβάσεις που εντοπίζουν συχνότερα οι αστυνομικές αρχές συνδέεται άμεσα με το φαινόμενο της «ανοιχτής αυλόπορτας» που παρατηρείται στις γειτονιές της Μυτιλήνης. Σκύλοι που βγαίνουν ανεξέλεγκτοι από αυλές και κατοικίες, χωρίς συνοδό και χωρίς την απαραίτητη επιτήρηση, με ό,τι κινδύνους μπορεί να συνεπάγεται αυτή η πρακτική για τα ίδια τα ζώα, τους πεζούς και τους οδηγούς.
Πρέπει, πάντως, να επισημανθεί ότι οι συνολικοί αριθμοί των παραβάσεων δεν αφορούν αποκλειστικά τις δύο αυτές κατηγορίες, ούτε ταυτίζονται στο σύνολό τους με περιστατικά σωματικής κακοποίησης. Περιλαμβάνουν διαφορετικές υποθέσεις και παραβάσεις της νομοθεσίας περί προστασίας και ευζωίας των ζώων, όπως αυτές καταγράφηκαν από τις αστυνομικές υπηρεσίες στη Λέσβο.
Και επειδή η άποψη ότι «ο σκύλος ξέρει να επιστρέφει μόνος του» εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία, αξίζει να υπενθυμιστεί τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος.
Σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου 4830/2021, ο ιδιοκτήτης σκύλου υποχρεούται να μεριμνά ώστε ο περίπατος του ζώου να πραγματοποιείται πάντοτε με συνοδό.
Παράλληλα, οφείλει να κρατά τον σκύλο δεμένο με λουρί και σε μικρή απόσταση από τον ίδιο κατά τη διάρκεια του περιπάτου, με εξαίρεση την κίνησή του μέσα σε ειδικά πάρκα ζώων.
Επιπλέον, έχει την υποχρέωση να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε ο σκύλος να μην μπορεί να εξέρχεται ελεύθερα από τον χώρο της ιδιοκτησίας του και να εισέρχεται σε κοινόχρηστους χώρους ή σε άλλες ιδιοκτησίες.
Για τη μη τήρηση των κανόνων ασφαλούς περιπάτου, καθώς και για τη μη λήψη μέτρων πρόληψης της ανεξέλεγκτης εξόδου του σκύλου από την ιδιοκτησία, προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 300 ευρώ.
Επομένως, ούτε η καλή συμπεριφορά ενός σκύλου ούτε το γεγονός ότι γνωρίζει τη γειτονιά του απαλλάσσουν τον ιδιοκτήτη από τις υποχρεώσεις του.
Η βόλτα δεν σημαίνει απλώς να βρίσκεται ο σκύλος έξω από το σπίτι. Σημαίνει να κινείται με ασφάλεια, να ασκείται και να βρίσκεται υπό την επίβλεψη ενός ανθρώπου που έχει αναλάβει την ευθύνη του.
Η ανεπαρκής διαχείριση των ζώων δεν περιορίζεται μόνο στις ανοιχτές αυλόπορτες και στις βόλτες χωρίς λουρί.
Ένα ακόμη περιστατικό, που διαπιστώθηκε από αυτόπτη μάρτυρα του «Ν» στη Μυτιλήνη, αναδεικνύει μια διαφορετική πλευρά της σχέσης ορισμένων ιδιοκτητών με τα ζώα τους.
Κατά τη διάρκεια περιπάτου, ιδιοκτήτης μεγαλόσωμου σκύλου, τύπου λυκόσκυλου, βρισκόταν στον δρόμο με το ζώο του, όταν εκείνο αντιλήφθηκε άλλον σκύλο στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Ο σκύλος έκανε μια απότομη κίνηση προς την κατεύθυνση του άλλου ζώου, αιφνιδιάζοντας τον ιδιοκτήτη του, ο οποίος κινδύνευσε να χάσει την ισορροπία του εξαιτίας της δύναμης του σκύλου.
Η αντίδρασή του ήταν να κλωτσήσει τον σκύλο στο πρόσωπο.
Το περιστατικό προκαλεί προβληματισμό, καθώς αναδεικνύει τόσο την ανάγκη σωστής εκπαίδευσης και διαχείρισης των μεγαλόσωμων σκύλων όσο και την απαράδεκτη χρήση σωματικής βίας ως μέσου επιβολής πειθαρχίας.
Ένας σκύλος που αντιδρά απότομα στη θέα ενός άλλου ζώου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με κλωτσιές. Η ευθύνη για την εκπαίδευση, την κοινωνικοποίηση και τον ασφαλή χειρισμό του ανήκει στον ιδιοκτήτη του.
Η νομοθεσία απαγορεύει την κακοποίηση και τη βάναυση μεταχείριση των ζώων, καθώς και τις μη επιτρεπτές μεθόδους εκπαίδευσης. Για πράξεις που εμπίπτουν στις σχετικές διατάξεις προβλέπονται σοβαρές ποινικές και διοικητικές κυρώσεις. Ειδικότερα, για μορφές κακοποίησης προβλέπονται διοικητικά πρόστιμα από 5.000 έως 15.000 ευρώ ανά ζώο, ανάλογα με τη σοβαρότητα της πράξης.
Η δεύτερη κατηγορία παραβάσεων που καταγράφεται συχνότερα από την Αστυνομία στη Λέσβο αφορά την απουσία ηλεκτρονικής σήμανσης των ζώων συντροφιάς.
Παρότι η υποχρέωση είναι γνωστή εδώ και χρόνια, εξακολουθούν να εντοπίζονται σκύλοι και γάτες που δεν διαθέτουν το προβλεπόμενο microchip ή δεν έχουν καταχωριστεί κανονικά στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς.
Ο Νόμος προβλέπει την υποχρεωτική ηλεκτρονική σήμανση και καταχώριση των σκύλων και των γατών, καθώς και την ενημέρωση των στοιχείων τους όταν αυτά μεταβάλλονται.
Η σημασία του microchip δεν περιορίζεται σε μια τυπική υποχρέωση. Πρόκειται για το βασικό μέσο ταυτοποίησης ενός ζώου και σύνδεσής του με τον ιδιοκτήτη του.
Σε περίπτωση απώλειας, εγκατάλειψης ή εντοπισμού ενός ζώου που κυκλοφορεί ανεξέλεγκτο, η ηλεκτρονική σήμανση διευκολύνει τον εντοπισμό του υπευθύνου.
Για τη μη εμπρόθεσμη σήμανση και καταχώριση σκύλου ή γάτας προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 300 ευρώ.
Επομένως, το microchip δεν είναι ζήτημα επιλογής ή προσωπικής εκτίμησης του ιδιοκτήτη. Είναι νομική υποχρέωση και ένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας του ζώου.
Τι σημαίνει, τελικά, ευζωία ενός ζώου;
Aς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, γιατί απ' ό,τι φαίνεται χρειάζεται υπενθύμιση. Είναι αρκετό να έχει ένας σκύλος ένα μπολ με τροφή, λίγο νερό και μια αυλή; Αρκεί να του ανοίγουμε την πόρτα και να τον αφήνουμε να περιπλανιέται μόνος του, θεωρώντας ότι έτσι του προσφέρουμε ελευθερία;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Όχι.
Σύμφωνα με τον νόμο, η ευζωία αφορά την καλή σωματική και ψυχική κατάσταση του ζώου και στηρίζεται σε πέντε βασικές ελευθερίες. Την ελευθερία από την πείνα και τη δίψα, από την ταλαιπωρία και την καταπόνηση, από τον πόνο, τους τραυματισμούς και τις ασθένειες, από τον φόβο και την αγωνία, καθώς και τη δυνατότητα εκδήλωσης φυσιολογικής συμπεριφοράς μέσα σε κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και κοινωνικοποίησης.
Με απλά λόγια, ένας σκύλος χρειάζεται σωστή διατροφή, καθαρό και ασφαλή χώρο, κτηνιατρική φροντίδα, καθημερινή άσκηση, κοινωνική επαφή και προστασία από κάθε μορφή βίας ή παραμέλησης.
Η αυλή δεν αντικαθιστά τη βόλτα. Η ανοιχτή πόρτα δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη παρουσία. Και η σωματική τιμωρία δεν αντικαθιστά την εκπαίδευση.
Η απόκτηση ενός σκύλου δεν είναι μια απόφαση που τελειώνει τη στιγμή που το ζώο περνά το κατώφλι του σπιτιού. Είναι μια καθημερινή δέσμευση, που απαιτεί χρόνο, υπομονή, φροντίδα και υπευθυνότητα.
Τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας δείχνουν ότι οι παραβάσεις εξακολουθούν να υπάρχουν. Τα περιστατικά που καταγράφονται στην καθημερινότητα της Μυτιλήνης δείχνουν, από την άλλη, πόσο εύκολα η αμέλεια ή η βίαιη συμπεριφορά μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ένα ζώο.
Και το ερώτημα παραμένει. Πόσα ακόμη αντίστοιχα περιστατικά συμβαίνουν καθημερινά χωρίς να υπάρχουν μάρτυρες και χωρίς να καταγγέλλονται;
Γιατί ο σκύλος δεν είναι υπεύθυνος για την ανοιχτή αυλόπορτα, για τη βόλτα χωρίς λουρί ή για την έλλειψη εκπαίδευσης. Υπεύθυνος είναι εκείνος που αποφάσισε να τον αποκτήσει. Και αυτή η ευθύνη δεν μπορεί να μπαίνει στην άκρη κάθε φορά που ο ιδιοκτήτης δεν έχει χρόνο ή διάθεση να ασχοληθεί μαζί του.
2251028000
Επικοινωνία
Διαφήμιση
Όροι Χρήσης - Πολιτική Προσωπικών Δεδομένων
