
Την έντονη αντίδρασή της για τα δύο πολύνεκρα ναυάγια που σημειώθηκαν στη Λέσβο και τη Σάμο, με συνολικά 12 νεκρούς, ανάμεσά τους και ένα βρέφος, εκφράζει με δήλωσή της η βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ, Μαρία Κομνηνάκα, ζητώντας από την κυβέρνηση να δώσει άμεσα απαντήσεις για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκαν οι δύο τραγωδίες.
Η βουλευτής κάνει λόγο για «ναυάγια-εγκλήματα» και συνδέει τα τραγικά περιστατικά με την πολιτική αποτροπής που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της μεταναστευτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ελληνικών κυβερνήσεων.
«Μόνο οργή προκαλεί ότι, για άλλη μια φορά, το Αιγαίο μετατρέπεται σε υγρό τάφο για ξεριζωμένους ανθρώπους, μεταξύ των οποίων ένα βρέφος και πρόσφυγες από τη μαρτυρική Παλαιστίνη», τονίζει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι τα δύο ναυάγια σημειώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες και, σύμφωνα με την ίδια, παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά.
Η Μαρία Κομνηνάκα ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική για το προσφυγικό και μεταναστευτικό, υποστηρίζοντας ότι οι τραγωδίες αποτελούν συνέπεια των επιλογών αποτροπής και καταστολής. Παράλληλα, στρέφεται κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταγγέλλοντας ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αντιμετωπίζονται ως απειλή, παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους εξαιτίας πολέμων και συγκρούσεων.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις πρόσφατες τοποθετήσεις του υπουργού Μετανάστευσης στη Βουλή, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση προβάλλει την πολιτική αποτροπής ως επιτυχία, την ώρα που ανθρώπινες ζωές εξακολουθούν να χάνονται στις θαλάσσιες διαδρομές του Αιγαίου.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής της βρίσκεται η απαίτηση για πλήρη διερεύνηση των συνθηκών των ναυαγίων, με τη βουλευτή να θέτει ζήτημα ευθυνών για τις επιχειρησιακές κατευθύνσεις που δίνονται στο Λιμενικό Σώμα.
«Η κυβέρνηση οφείλει εδώ και τώρα να απαντήσει για τις συνθήκες των ναυαγίων», υπογραμμίζει, καταγγέλλοντας την εφαρμογή πρακτικών αποτροπής και επαναπροώθησης αντί της διάσωσης ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα.
Η βουλευτής του ΚΚΕ επισημαίνει, τέλος, τη σημασία της αλληλεγγύης που εκφράζουν οι κάτοικοι των νησιών προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, χαρακτηρίζοντάς την ουσιαστική απάντηση απέναντι στις πολιτικές καταστολής και εγκλωβισμού.
Κλείνοντας τη δήλωσή της, καλεί σε ενίσχυση του αγώνα ενάντια στους πολέμους και στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς, συνδέοντας το προσφυγικό ζήτημα με τις διεθνείς συγκρούσεις, τη φτώχεια και τις συνθήκες που αναγκάζουν χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις χώρες τους.