
Ήταν 25 Αυγούστου 2003. Το δάσος της Αχλαδερής καιγόταν και οι φλόγες απειλούσαν έναν από τους μεγαλύτερους και ομορφότερους πνεύμονες πρασίνου της Λέσβου. Μέσα σε εκείνη τη δύσκολη μάχη, ένα πυροσβεστικό αεροσκάφος PZL M-18B «Dromader» σηκώθηκε στον αέρα για να αναμετρηθεί με τη φωτιά.
Στο πιλοτήριό του βρισκόταν ο αντισμήναρχος Στέφανος Κουρελιάς. Ένας έμπειρος πιλότος, ένας άνθρωπος του καθήκοντος, ένας πατέρας δύο παιδιών που εκείνη την ημέρα πέταξε για να προστατεύσει ένα νησί που είχε ανάγκη τη βοήθειά του.Δεν επέστρεψε ποτέ.
Η τελευταία πτήση πάνω από την Αχλαδερή
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης αεροπυρόσβεσης, το αεροσκάφος του κατέπεσε στο δάσος της Αχλαδερής. Ο Στέφανος Κουρελιάς έχασε τη ζωή του την ώρα που προσπαθούσε να ανακόψει την πορεία της φωτιάς και να σώσει το πολύτιμο φυσικό περιβάλλον της Λέσβου.
Η τελευταία του πτήση έμελλε να γίνει σύμβολο αυταπάρνησης και προσφοράς. Μία πτήση χωρίς επιστροφή, που έγραψε με τον πιο οδυνηρό τρόπο το όνομά του στην ιστορία του νησιού και της ελληνικής αεροπυρόσβεσης.
Είχε επιστρέψει για να υπηρετήσει ξανά
Ο Στέφανος Κουρελιάς καταγόταν από τον Δομοκό Φθιώτιδας. Το 1998 είχε αποστρατευθεί, έπειτα από αίτησή του, με τον βαθμό του επισμηναγού. Η αγάπη του, όμως, για την πτήση και η βαθιά αίσθηση του καθήκοντος τον οδήγησαν ξανά στους αιθέρες.
Τον Ιανουάριο του 2003 επανήλθε στις τάξεις της Πολεμικής Αεροπορίας ως μόνιμος εξ εφεδρείας αξιωματικός. Τοποθετήθηκε στην 359 Μοίρα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών ως χειριστής των πυροσβεστικών αεροσκαφών PZL M-18.
Το καλοκαίρι του ίδιου έτους βρέθηκε στο Κλιμάκιο Μυτιλήνης, συμμετέχοντας καθημερινά στις δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές προστασίας των δασών του νησιού.
Η προαγωγή που δεν πρόλαβε να μάθει
Η μοίρα είχε φυλάξει μία ακόμη σκληρή λεπτομέρεια. Στις 24 Αυγούστου 2003, μόλις μία ημέρα πριν από την πτώση του αεροσκάφους, ο Στέφανος Κουρελιάς είχε προαχθεί στον βαθμό του αντισμήναρχου.Δεν πρόλαβε να ενημερωθεί.
Το επόμενο πρωί μπήκε ξανά στο πιλοτήριο και απογειώθηκε για την τελευταία του αποστολή. Έφυγε από τη ζωή όπως είχε επιλέξει να υπηρετεί: στην πρώτη γραμμή, με γενναιότητα και αυταπάρνηση.
Έμεινε για πάντα στον ουρανό της Λέσβου
Πίσω του άφησε τη σύζυγό του, τα δύο παιδιά του, τους συναδέλφους του και ένα νησί που δεν ξέχασε ποτέ τη θυσία του.
Είκοσι τρία χρόνια αργότερα, κάθε αναφορά στο όνομά του ξυπνά τη μνήμη εκείνης της δύσκολης ημέρας. Ο Στέφανος Κουρελιάς παραμένει ένας από τους ανθρώπους που πέταξαν απέναντι στις φλόγες γνωρίζοντας τον κίνδυνο, αλλά χωρίς να κάνουν πίσω.
Στις 25 Αυγούστου 2003 πέταξε για τελευταία φορά πάνω από την Αχλαδερή. Και έμεινε για πάντα στον ουρανό της Λέσβου.