Ακόμη και το όνομα του Μανταμάδου που προέρχεται από την τουρκική λέξη «μαντάς» (βόδι) μαρτυρά τις διαδρομές ανθρώπων και γλωσσών που πέρασαν από τον τόπο. Οι κάτοικοι των παραθαλάσσιων οικισμών εγκατέλειψαν τις ακτές εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών και αναζήτησαν ασφάλεια γύρω από το προσκύνημα του Ταξιάρχη. Σήμερα τα σοκάκια, η παράδοση της κεραμικής, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και η σκιά του μοναστηριού συνθέτουν έναν τόπο με ξεχωριστή ψυχή.

Λίγο πιο πέρα, η Πέτρα μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα σε γη και ουρανό. Στο κέντρο της, πάνω στον βράχο, η Παναγία Γλυκοφιλούσα ανεβαίνει 114 σκαλοπάτια ψηλά, αγναντεύοντας το Αιγαίο. Δίπλα στις παραλίες και τα γραφικά χωριά της περιοχής, το αρχοντικό της Βαρελτζήδαινας θυμίζει εποχές όπου διαφορετικές αρχιτεκτονικές επιρροές συναντιούνταν και άφηναν το αποτύπωμά τους στον τόπο.

Και ύστερα ο Μόλυβος. Η αρχαία Μήθυμνα ξεδιπλώνεται αμφιθεατρικά κάτω από το επιβλητικό κάστρο της, με πέτρινα σπίτια, στενά σοκάκια και παράθυρα που ανοίγουν στο απέραντο γαλάζιο. Αν περπατήσετε στα καλντερίμια του, θα συναντήσετε ακόμη δημόσιες βρύσες της περιόδου της Οθωμανοκρατίας, με ανάγλυφες επιγραφές και διακοσμήσεις.