
Την Τρίτη 21 Ιουλίου, το ρεπορτάζ του «Ν» με τίτλο «Το μεγάλο «κόλπο» με τις αποζημιώσεις για τον αφθώδη πυρετό» διαβάστηκε σε όλη την Ελλάδα, τόσο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα του «Ν» όσο και από μέσα ενημέρωσης πανελλαδικής και περιφερειακής εμβέλειας που το αναπαρήγαγαν.
Το κεντρικό στοιχείο που θέσαμε στο ρεπορτάζ είναι πως πρόκειται για πολιτική απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και, κατ’ επέκταση, της κυβέρνησης να μην καταβάλει τις αποζημιώσεις στο σύνολο των περίπου 100 κτηνοτρόφων που περιλήφθηκαν στη δεύτερη παρτίδα. Κι αυτό μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν ενδείξεις, ίσως και αποδείξεις, πως περίπου 20 δικαιούχοι ζητούν να λάβουν πολύ μεγαλύτερες αποζημιώσεις από εκείνες που πραγματικά δικαιούνται. Ορισμένοι, μάλιστα, ίσως να μη δικαιούνται καθόλου αποζημίωση. Το κονδύλι που δεν έχει πληρωθεί ανέρχεται στα 8.000.000 ευρώ.
Επαναλαμβάνουμε αυτό που γράφαμε χθες: δεν μπορεί «μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά». Δεν μπορεί οι κτηνοτρόφοι του νησιού να μη λαμβάνουν επί τέσσερις μήνες τις αποζημιώσεις που δικαιούνται, παρότι έχασαν τα κοπάδια τους. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οφείλει να πραγματοποιήσει γρήγορα και αποτελεσματικά τους ελέγχους που επιθυμεί. Όπως προβλέπει η σχετική εθνική και κοινοτική νομοθεσία, οι αποζημιώσεις πρέπει να καταβάλλονται εντός τριμήνου. Η συγκεκριμένη προθεσμία, όμως, στην περίπτωση της Λέσβου έχει παραβιαστεί.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και η κυβέρνηση, με τον τρόπο που διαχειρίζονται το θέμα, δείχνουν ότι στόχος τους είναι να καθυστερήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την πληρωμή των αποζημιώσεων. Οι ατασθαλίες στους ελέγχους και στις θανατώσεις των ζώων, πραγματικές ή μη, κάτι που μένει να αποδειχθεί, δεν μπορεί να μετατρέπονται σε άλλοθι για τις απίστευτα μεγάλες καθυστερήσεις στην καταβολή των οφειλομένων προς τους κτηνοτρόφους.
Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης των ζωονόσων στη χώρα, είναι δική της ευθύνη και όχι των κτηνοτρόφων. Δεν μπορεί εκείνοι που έχασαν τα ζώα τους, το εισόδημά τους και τους κόπους μιας ζωής να πληρώνουν την αδυναμία αποτελεσματικής άσκησης διοίκησης, τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Όσοι εκμεταλλεύτηκαν τα «παράθυρα» και τις «μπαλκονόπορτες» του κανονιστικού πλαισίου για την καταβολή των αποζημιώσεων πρέπει να τιμωρηθούν. Πρέπει, όμως, να αποδοθούν ευθύνες και σε εκείνους που διαμόρφωσαν ένα κανονιστικό πλαίσιο γεμάτο «παράθυρα» και «μπαλκονόπορτες».
Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη μη καταβολή των πενιχρών αποζημιώσεων στους κτηνοτρόφους που δεν εμπλέκονται σε ατασθαλίες.