Γράφαμε λοιπόν πολύ πρόσφατα για αυτόν τον περίφημο δρόμο στο Ακρωτήρι που φέρει το όνομα του μεγάλου Λέσβιου Αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή, ο οποίος στην είσοδό του ή στην έξοδό του, όπως το θέλει καθένας, συνδέεται με έναν άλλο μεγάλο προσφάτως ονοματοδοτηθέντα και τούτον. Τον Δημόσιο δρόμο με το όνομα άλλου μεγάλου γιατρού και Δημάρχου. Του Θεόδωρου Χοχλάκα.

Λέγαμε λοιπόν ότι κάθε τόσο γίνονται ατυχήματα σ αυτόν τον παράδρομο πότε με μηχανάκι και πότε με αυτοκίνητα. Με τις αιτίες να είναι πολλές. Δεν είναι μόνο η κακή κατάσταση του οδοστρώματος και οι επικίνδυνες ανηφοροκατηφορικές κλίσεις. Είναι και η μαγκιά ορισμένων οδηγών, που τρέχουν εκεί όπως θα το έκαναν και στην Αττική Οδό. Είναι και ο ωχαδερφισμός άλλων που αφήνουν το όχημά τους όπου τους βολεύει. Είναι και οι σωλήνες της ΔΕΥΑΛ που κάθε τόσο σπάνε. Είναι και η κακιά η στιγμή ενίοτε…

Αυτό που δεν είναι πάντως, είναι το νοιάξιμο και η ευθύνη  που πρέπει να διακρίνει κάθε έναν που διεκδικεί και λαμβάνει την ψήφο των πολιτών για μια καλύτερη πόλη. Για μια ασφαλέστερη πόλη. Γιατί, τί να το κάνω αν έχεις από τη μια, μια πόλη καθαρή, πολιτισμένη, φωταγωγημένη και απ’ την άλλη νάχεις νεκρά παιδιά σε τροχαία, νάχεις, όπως διαπίστωσα τελευταία, τα συνεργεία των αυτοκινήτων  γεμάτα τρακαρισμένα αυτοκίνητα. 

Και διαπίστωσα πόσο εύκολα αυτή η κακοτεχνία, η μαγκιά και ο ωχαδερφισμός γίνονται οι παράγοντες για να οδηγήσουν στην κακιά την ώρα.

Όπως προχθές, που μια λακκούβα, ένα παράνομα παρκαρισμένο όχημα που έκοβε την ορατότητα, ένας μάγκας οδηγός που έμπαινε «πατημένος» από την Οδό Θ. Χοχλάκα στον δρομίσκο  Αδαλή, έγιναν η αιτία ώστε η οδηγός του αυτοκινήτου που κατέβαινε να πέσει πάνω σε ένα σταθμευμένο και να παρασύρει άλλο ένα. Σύνολο τρία αυτοκίνητα στο συνεργείο.

Ευτυχώς δεν υπήρξαν, παρά μονάχα υλικές ζημιές. Ρωτάω λοιπόν ευγενικά και φυσικά δεν περιμένω να μου απαντήσει κάποιος, αλλά θα περιμένω μετρώντας τις μέρες μέχρι να επανέλθω, πού είναι η επέμβαση στις κακοτεχνίες του οδοστρώματος; Πού είναι η σήμανση ορίου ταχύτητας; Πού είναι η σήμανση στάσης και στάθμευσης; Ποια μέτρα ληφθήκανε όταν ασφαλτοστρώνοντας το δρόμο Καγιάνι – Λουτρά, αυξήθηκε σημαντικά η κίνηση σ αυτόν τον δρομίσκο, που αποτελεί και τη μοναδική έξοδο από το Καγιάνι; Και ειδικά τώρα που αρχίζει και  η παραθεριστική περίοδος.

 Και αλήθεια θα πρέπει να κλάψουμε κι εκεί; Αλήθεια θα πρέπει να πιαστούμε στα χέρια με τρίαινες να μας δείξουν τα κανάλια, μήπως και φιλοτιμηθεί κανένας; Ή θα πρέπει να μοιράζουμε μηνύσεις και αγωγές; 
Αυτά προς το παρόν. 

Μετά της δεούσης τιμής
και της απαραίτητης προσοχής,

Μιχάλης Καπιωτάς
Πρώην Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου και Σάμου
Κάτοικος της περιοχής