Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από το πολλαπλό βιβλίο παραπέμπει σε ντίλερ. Εκδότες, άλλοι σοβαροί κι άλλοι φοντιστηριάρχες, με αβάντα κάποιους συγγραφείς, αξιολογητές και συντονιστές, στους εκπαιδευτικούς προτείνουν τα δικά τους διδακτικά πακέτα. Και σαν μην έφτανε αυτό, πέραν της προχειρότητας του ΥΠΑΙΘΑ για την επιλογή βιβλίων, ουκ ολίγοι εκπαιδευτικοί ρωτούν ο ένας τον άλλο ποιο βιβλίο να επιλέξουν. Αδυνατούν –δεν το πιστεύω- να μπουν στη διαδικασία επιλογής ενός σχολικού εγχειριδίου τόσο για τους ίδιους όσο και για τους μαθητές τους; Σ’ αυτό το παιχνίδι της προπαγάνδας, καθημερινά οι σχολικές μονάδες δέχονται και μέιλ για να προωθήσουν στους εκπαιδευτικούς ενημερωτικά βίντεο και ημερίδες.

Προσωπική θέση εκφράζω: συγγραφείς, αξιολογητές και συντονιστές οφείλουν να μην μπαίνουν στον πειρασμό να διαφημίζουν και να «προτείνουν» τα βιβλία τους. Κι αυτό διότι τέτοιες πρακτικές παραβιάζουν την παιδαγωγική και διδακτική δεοντολογία, η οποία αποτελεί το σύνολο των ηθικών αρχών και των επαγγελματικών κανόνων που καθοδηγούν όχι μόνο το έργων των εκπαιδευτικών αλλά και των μαθητών.

Το να διαφημίζω και να «προτείνω» το δικό μου διδακτικό πακέτο δεν διασφαλίζω ούτε τον σεβασμό, ούτε την ισοτιμία, ούτε την προστασία των μαθητών, ούτε βέβαια προάγω ένα ασφαλές και αντικειμενικό μαθησιακό περιβάλλον. Αμεροληψία, ισότητα, παιδαγωγική ελευθερία, επιστημονική ευθύνη και σεβασμός της προσωπικότητας των μαθητών, είναι βασικοί πυλώνες του εκπαιδευτικού έργου. 

Κάθε, λοιπόν, μέρα που περνάει η διαδικασία επιλογής από το πολλαπλό βιβλίο γίνεται όλο και χειρότερη. Το αίτημα πολλών χρόνων το σχολείο, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές να πάψουν να εγκλωβίζονται στις σελίδες του ενός «ιερού» διδακτικού εγχειρίδιου, κινδυνεύει να ακυρώσει το κεφαλαιώδες σημαίας ζήτημα το σχολείο να αναβαθμιστεί μέσω του πολλαπλού βιβλίου.

Οι εκδότες κάνουν φανερούς τους λόγους τους: μέσω της διαφήμισης των σχολικών βιβλίων που εξέδωσαν, ενδιαφέρονται για κέρδος τους. Η διαφήμιση παίρνει διαστάσεις τύπου: «το έχω σε σομόν, σας κάνει;» Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο του Γιώργου Δαρδανού, «Όταν η γάτα γλείφει τη λίμα», θα καταλάβει τι εννοώ. «Κύριος οίδε» τι θα ζήσουμε όταν το πολλαπλό βιβλίο μπει στις σχολικές τάξεις… «Θα γελάει ο κάθε πικραμένος», όπως λέει φίλος και συνάδελφος...

Ας σταματήσει, λοιπόν, εδώ αυτή φαρσοκωμωδία. Εκτιθέμεθα αρνητικά, δεν το καταλαβαίνουμε;