Η πεποίθηση κάποιων ότι μια κοινωνία καπιταλιστική σαν τη δική μας θα ήταν ικανή να πλάσει και να προσποιηθεί την ύπαρξη μιας πανδημίας η οποία θα είχε ως επακόλουθο την παγκόσμια οικονομική ύφεση, παίρνει βραβείο βλακείας. Αφορμή μου είναι ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ για τους νέους σχετικά με την υγειονομική συμπεριφορά τους, στο οποίο προέκυψε το συμπέρασμα ότι όλο και περισσότεροι είναι εκείνοι που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του κορωνοϊού.

Να το πιάσουμε σιγά σιγά να καταλάβουμε όλοι γιατί μια τέτοια άποψη είναι εξωφρενική και αψηφά την κοινή λογική. Καπιταλισμός είναι το οικονομικό σύστημα το οποίο στηρίζεται στο ιδιωτικό κεφάλαιο με κυρίαρχο στόχο το κέρδος. Πολύ απλό. Τι φέρνει κέρδος; H κατανάλωση αγαθών. Πού γίνεται αυτό; Στην αγορά, σε καφετέριες, σούπερ μάρκετ, επιχειρήσεις ένδυσης κ.α., σε όλα αυτά δηλαδή που οι κυβερνήσεις έκλεισαν.

Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, ένα σύστημα σαν κι αυτό που, ο κύριος παράγοντας ευημερίας του είναι η κίνηση στην αγορά, να αυτοακρωτηριάζεται με τέτοιον τρόπο; Τι έγινε, ο Σόρος, οι Ρότσιλντ, ο Μπιλ Γκέιτς και όλο το παρεάκι -τo οποιο είμαι σίγουρος πως οι συνωμοσιολόγοι θεωρούν πως μας κυβέρνα κρυφά σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο στη βάση 51- αποφάσισαν να το γυρίσουν στον κομμουνισμό; Αμφιβάλω.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι αν ρωτήσουμε αυτούς τους αμφισβητίες για ποιο λόγο μια συνετή κυβέρνηση να κάνει κάτι τέτοιο, για ποιο λόγο δηλαδή να θέλουν τις αγορές κλειστές και εμάς σε καραντίνα, το μυαλό τους θα παγώσει, δεν θα γνωρίζουν τι να απαντήσουν. Μου θυμίζουν τους σκύλους που κυνηγάνε τα διερχόμενα αυτοκίνητα και που αν τύχει και τα φτάσουν δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Αλλά ακόμα και οι ίδιοι οι συνωμοσιολόγοι είναι μπερδεμένοι μεταξύ τους. Βγαίνει στα τηλεοπτικά παράθυρα ο ένας και υποστηρίζει ότι μας αποκρύπτουν τον αριθμό των κρουσμάτων, βγαίνει ο άλλος και λέει δεν υπάρχουν κρούσματα. Φτιάξτε τουλάχιστον μια συνεπή συνωμοσία να ξέρουμε ρε παιδί μου να τρομοκρατηθούμε από τα ΜΜΕ ή όχι

Ο καλύτεροι όμως είναι αυτοί που απαιτούν να δοθούν τα ονόματα των κρουσμάτων στη δημοσιότητα. Εγώ υπερθεματίζω και προτείνω να τους τοιχοκολλούμε στους στύλους σαν κηδειόχαρτα να μαζεύονται εκεί οι ηλικιωμένοι να τα διαβάζουν να περνάν την ώρα τους. Λες και δε γνωρίζουμε ποσό έτοιμος είναι ο Έλληνας να στιγματίσει κάποιον.

Διάβαζα για τους κατοίκους ενός χωριού, εδώ στο νησί μας, ότι έκαναν παράπονα πως οι συγχωριανοί τους τους συμπεριφέρονται λες και έχουν λέπρα από τότε που αναγνωρίστηκαν με τον ιό. Και συνεχίζω να αναρωτιέμαι εγώ, γιατί δε δίνουν ονόματα...

Θα μπορούσα να σατιρίζω αυτό το ζήτημα για πάντα, άλλα έχει πάψει να είναι αστείο εδώ και πολύ καιρό και έχει ξεκινήσει να είναι εγκληματικό ακόμα περισσότερο. Αυτό που προσπαθώ να πω τελοσπάντων σε αυτούς, είναι... συμμαζευτείτε!