Ο Σύλλογος Προοδευτικών Γυναικών Μυτιλήνης (μέλος της ΟΓΕ) τιμάει την 8η Μάρτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας με σύνθημα:

Δυναμώνουμε τον αγώνα για τη προστασία της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στη εκμετάλλευση και την ανισοτιμία. 

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρει: «Απευθυνόμαστε σε όλες τις γυναίκες του μόχθου, τις εργαζόμενες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις φοιτήτριες, τις νέες μητέρες, τις μετανάστριες-πρόσφυγες.

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα: 

• Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία «Βιολάντα», στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα με την «ενεργό γήρανση».
• 13ωρη δουλειά, ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού & της μητρότητας, χωρίς μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους. 

Σηκώνουμε ανάστημα και υψώνουμε τείχος αντίστασης στις πολιτικές που:

• Τσακίζουν τις αυτοαπασχολούμενες και νέες επιστήμονες. Τις σκλαβώνουν στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού ή του γραφείου, συχνά μαζί με τα παιδιά τους, αφού δεν έχουν πού να τα αφήσουν, χωρίς ωράριο, χωρίς προστασία της μητρότητας, παρά τις υπέρογκες ασφαλιστικές κρατήσεις και τη φοροληστεία.
• Ξεκληρίζουν τις αγρότισσες και τους αγρότες. Εκτοξεύουν το κόστος παραγωγής των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τις τιμές τους στα ράφια, για να θησαυρίζουν οι σύγχρονοι τσιφλικάδες, τα supermarkets, οι μεγαλέμποροι και οι βιομήχανοι.
• Στερούν το δικαίωμα των μαθητριών, των σπουδαστριών και των φοιτητριών στην ολόπλευρη μόρφωση, με αποκλειστικά δημόσια και παιδεία, για να μπορούν απρόσκοπτα να αφοσιωθούν στις σπουδές τους, να βρίσκουν εργασία στο αντικείμενο επιλογής τους.
• Θαλασσοπνίγουν χιλιάδες γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες και τα παιδιά τους, που καταλήγουν στα κυκλώματα trafficking, στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης ή μετατρέπονται σε πάμφθηνο και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό. 

Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν:

Σε κάθε γωνία του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί για τη μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Φουντώνει η αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και των συμμάχων τους. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών βάζουν «κόφτη» στις κοινωνικές δαπάνες, για να ενισχύσουν τις πολεμικές. Την ξέφρενη κούρσα της πολεμικής προετοιμασίας και των εξοπλισμών, την πληρώνουμε πολύ ακριβά εμείς οι γυναίκες και οι οικογένειές μας.

Δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους!

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Βάζοντας το λαό μας στο στόχαστρο. Στέλνουν ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές έξω από τα σύνορα που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας!

Με την «εθελοντική» στράτευση των γυναικών, που θα εξελιχθεί σε υποχρεωτική, επιδιώκουν ξεδιάντροπα, στο όνομα της «γυναικείας συμμετοχής» να νομιμοποιήσουν στη λαϊκή συνείδηση τα ματωμένα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια. Ενώ θέλουν και την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με νέο δυναμικό, και μάλιστα με «ειδικά καθήκοντα».

Δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, για «να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ».

Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.

Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Δυναμώνουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για μας και τις οικογένειές μας.»