Από το Βαλιδέ τζαμί, η αναστήλωση του ήταν από το 1980 πάγιο αίτημα του Συλλόγου της Επάνω Σκάλας (πρόεδρος τότε ο Νίκος Βερβενιώτης, γραμματέας εγώ) που φωνάζαμε τότε, για να γίνει είτε βιβλιοθήκη είτε μουσείο της Μικρασίας και όταν έπεσε ο μιναρές του, κάπου το 1983 μπήκαν κάτι σκαλωσιές μέχρι που σάπισαν.

Για τους στύλους , τότε που είχαν παραχωρηθεί στον Σύλλογο της Επάνω Σκάλας από τον Δήμο και ξοδιάσαμε κάπου ένα εκατομμύριο δραχμές για την επισκευή των κτιρίων προκειμένου να γίνουν πολιτιστικό κέντρο, για να ανακληθεί μετά η απόφαση προκειμένου να παραχωρηθούν στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και να γίνουν όπως σήμερα.

Για τον λάκκο με τα φίδια που ο Δήμος δημιούργησε γκρεμίζοντας την παλιά αγορά παρά την αντίθετη γνώμη του Συλλόγου που υποστήριζε την κατασκευή Δημαρχείου στο χώρο αυτό διατηρώντας εν μέρει τα παλιά κτίσματα και όσες αρχαιότητες βρισκόταν να αναδειχθούν με κατάλληλο φωτισμό στο ισόγειο του κτιρίου που θα είχε γυάλινο πάτωμα.

Για το μικρό πάρκο που σήμερα θέλουν να μετατρέψουν σε χώρο στάθμευσης, που τότε που έγινε η πρώτη γιορτή του ούζου , το 1980 ,έτρεχε ο Δήμαρχος Στρατής Πάλλης να φτιάξει στην σημερινή του κατάσταση.

Για το χαμάμ της παραλίας που γκρεμίστηκε τότε επί Υπουργίας Νιάνια (η άδεια κατεδάφισης έγραφε επικίνδυνη ετοιμόρροπη αποθήκη ) παρά τις διαμαρτυρίες του Συλλόγου.

Για τις αρχαιότητες (γέφυρες του ευρίπου) στο κτίριο απέναντι από το Γενί τζαμί που τώρα ευρίσκονται στο υπόγειο του.

Για το Γενί τζαμί την ανάδειξη του οποίου ξεκινήσαμε καθαρίζοντας το χώρο του (πετάξαμε τότε πέντε φορτηγά σκουπίδια) για να στήσουμε στο χώρο αυτό έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Πέρρου.

Αυτά και πολλά άλλα συνέβησαν και συμβαίνουν στον μαχαλά μας.
Ιστορίες γνωστές και άγνωστες.

Το βέβαιο είναι ότι πολλοί δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως η ιστορία της Επάνω Σκάλας είναι η ιστορία του τόπου μας και γκρεμίζοντας όσα έχουν απομείνει ακόμα από το παρελθόν, είναι σαν να γκρεμίζουν την ιστορία της πόλης μας.
Εμπρός λοιπόν νέοι άρχοντες, ισοπεδώστε τα πάντα…

Όσο για το βήμα της Μικρασιάτισσας Μάνας το λέω και στο υπογράφω , εγώ ένας από τους συντελεστές της δημιουργίας του, πως το βήμα της είναι σταθερό και σίγουρο σε τούτη εδώ τη χώρα .

Έφερε στην νέα πατρίδα της τα ορφανά της για να μείνουν, να ριζώσουν και να μεγαλουργήσουν σε αυτά εδώ τα χώματα ,
Ένα από τα παιδιά της είμαι και εγώ.