Παρά το γεγονός ότι η Λέσβος ολοκλήρωσε τη φετινή σεζόν με 82.725 αφίξεις charter, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη επίδοση των τελευταίων ετών, οι προοπτικές για το 2026 μόνο αισιόδοξες δεν είναι. Η νέα χρονιά ξεκινά με τέσσερις χαμένες εβδομαδιαίες πτήσεις, εξέλιξη που δημιουργεί ισχυρό προβληματισμό στον τουριστικό κόσμο του νησιού και δείχνει ότι η ανοδική πορεία του 2025 δεν έχει τις ίδιες εγγυήσεις για το μέλλον. Ειδικότερα χάνονται μία πτήση από Αυστρία, δύο πτήσεις από Δανία και μία πτήση από την Πολωνία. 

Υπάρχουν βέβαια και θετικές εξελίξεις, όπως η έναρξη μιας νέας, πιο οικονομικής πτήσης από την Αυστρία από τις 15 Ιουνίου, καθώς και η εκτίμηση ότι η ρουμανική αγορά θα ενισχυθεί με ένα επιπλέον δρομολόγιο. Παράλληλα, πληροφορίες δείχνουν ότι και η αγγλική αγορά βρίσκεται σε φάση αναθεώρησης, με τη Jet2 να εξετάζει αύξηση των πτήσεών της πέρα από τις πέντε που ήδη εκτελεί.

Ωστόσο, όπως σημειώνει ο γνωστός τουριστικός πράκτορας Λευτέρης Καραμπλιάς, μιλώντας στο «Ν», όλη αυτή η εικόνα πρέπει να ιδωθεί με καθαρό μάτι και χωρίς ίχνος θριαμβολογίας. Το γεγονός ότι το νησί ξεπέρασε την επίδοση του 2014 δεν σημαίνει πολλά όταν συγκριθεί με τη συνολική τουριστική κίνηση της Ελλάδας. Τότε η χώρα υποδεχόταν περίπου 22 εκατομμύρια τουρίστες, ενώ το 2025 έφτασε τα 33 εκατομμύρια. Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, τα 82.725 άτομα που επισκέφθηκαν τη Λέσβο μέσω οργανωμένων πτήσεων παραμένουν χαμηλός αριθμός, ιδιαίτερα όταν προορισμοί όπως η Ρόδος φτάνουν τα τρία εκατομμύρια επισκέπτες.

Ο κ. Καραμπλιάς επισημαίνει ότι η Λέσβος δεν μπορεί ούτε και πρέπει να επιδιώκει να γίνει Ρόδος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται σταθερά στον πάτο των αφίξεων, μαζί με τη Χίο, στο σύνολο του Βόρειου Αιγαίου. Στον αντίποδα, η Σάμος έχει καταφέρει να ανακάμψει και να προσελκύει σημαντικό αριθμό επισκεπτών, ενώ η Λήμνος έχει εξελιχθεί σε ιδιαίτερα δημοφιλή επιλογή για ταξιδιώτες από τη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, δημιουργώντας ένα διαφορετικό και δυναμικό μοντέλο ανάπτυξης.

Ο κ. Καραμπλιάς υπενθυμίζει ότι η Λέσβος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές, προσβασιμότητα, ξενοδοχειακές κλίνες, μεταφορικά μέσα και προσωπικό, τη στιγμή που άλλοι προορισμοί έχουν κάνει άλματα. Τονίζει ότι απαιτείται επαγγελματικός σχεδιασμός και όχι αποσπασματικές κινήσεις. Μιλά μάλιστα και για την ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου φορέα προβολής και προώθησης του τουρισμού, στελεχωμένου με ανθρώπους που έχουν σπουδές, εξειδίκευση και πραγματική γνώση του αντικειμένου.

Το 2026 εμφανίζεται ήδη με προκλήσεις. Η μείωση των δρομολογίων, η αβεβαιότητα των αγορών και οι οικονομικές πιέσεις στις αεροπορικές εταιρείες καθιστούν την επόμενη χρονιά κρίσιμη για τη Λέσβο. Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Λ. Καραμπλιάς, χωρίς σοβαρή στρατηγική και χωρίς συντονισμένη προσπάθεια, η όποια αύξηση αφίξεων μένει μετέωρη και δεν μετατρέπεται σε πραγματικό αναπτυξιακό αποτύπωμα για το νησί.

Πέρα από τις αριθμητικές επιδόσεις, υπάρχει όμως και μια βαθύτερη συζήτηση για το τι σημαίνει πραγματικά αυτή η πορεία του τουρισμού της Λέσβου. Η αγορά της Τουρκίας, για παράδειγμα, αποτελεί μια μεγάλη και πολλά υποσχόμενη δεξαμενή επισκεπτών, εξαιρετικά κοντινή και με δυνατότητα δωδεκάμηνης λειτουργίας. Ωστόσο παραμένει εξ ορισμού ασταθής. Επηρεάζεται από πολιτικές εντάσεις, συναλλαγματικές αναταράξεις και απότομες αλλαγές στις διμερείς σχέσεις. Δεν μπορεί λοιπόν να αποτελέσει «κορμό» του τουριστικού μας προϊόντος, αλλά μια σημαντική ενισχυτική αγορά που χρειάζεται σωστή στόχευση, πακέτα μικρής διάρκειας και σταθερή παρουσία.

Υπάρχει όμως και η γερμανική αγορά, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει πυλώνα για τη Λέσβο, αφού είναι η πιο σταθερή και μεγαλύτερη τουριστική αγορά της Ευρώπης. Κι όμως, ενώ στο παρελθόν υπήρχαν πτήσεις από Γερμανία, σήμερα έχουν εκλείψει πλήρως. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο τουριστικός πράκτορας Λευτέρης Καραμπλιάς, «τη δεκαετία του 60 όταν Γερμανούς δεν είχε σχεδόν πουθενά, είχε η Βόρεια Λέσβος». Η διαπίστωση αυτή δείχνει ότι η Λέσβος είχε κάποτε brand, ταυτότητα και απεύθυνση σε διεθνές κοινό, αλλά στην πορεία αυτό το πλεονέκτημα χάθηκε μέσα στην έλλειψη στρατηγικής, υποδομών και συστηματικής προβολής.

Ο κ. Καραμπλιάς επισημαίνει ότι δεν λείπει η πρώτη ύλη για να αναπτυχθεί ο τουρισμός του νησιού, αλλά η συνέχεια, η σοβαρή στρατηγική και η επαγγελματική οργάνωση. Η Λέσβος δεν είναι —και δεν χρειάζεται να γίνει— ένας γιγαντιαίος προορισμός. Μπορεί όμως να επιδιώξει σταθερότητα, πολυμορφία στις αγορές της και ένα τουριστικό προϊόν με καθαρή ταυτότητα. Η δημιουργία ενός μοντέλου που θα λειτουργεί σταθερά, με συνέπεια και επαναληψιμότητα. Η βάση υπάρχει, αυτό που χρειάζεται πλέον είναι επαγγελματισμός και ξεκάθαρη κατεύθυνση.