Μετά τη δημοσίευση του ερευνητικού ρεπορτάζ της δημοσιογραφικής ομάδας Reporters United για τις διασυνδέσεις της οικογένειας Λάτση με τη ναυτιλιακή εταιρεία ZIM και τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ, η ομάδα δέχθηκε ευθείες απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω τηλεφωνημάτων. Το ρεπορτάζ, που δημοσιεύτηκε στις 7 Νοεμβρίου 2025, αποκάλυπτε τη συμμετοχή πλοίου συμφερόντων της οικογένειας Λάτση στη μεταφορά φορτίου πυρομαχικών 22 τόνων, το οποίο προοριζόταν για το Ισραήλ, σε περίοδο που διεθνείς οργανισμοί κατηγορούσαν το ισραηλινό κράτος για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα.

Την επομένη της δημοσίευσης, στις 8 Νοεμβρίου, ανώνυμος λογαριασμός στο Instagram έστειλε απειλητικό μήνυμα τόσο στον λογαριασμό της ομάδας όσο και σε τρεις δημοσιογράφους της, γράφοντας: «Μπλέξατε με λάθος άτομο! Δεν υπάρχει επιστροφή! Έχετε τελειώσει!». Την ίδια ημέρα, άγνωστο άτομο τηλεφώνησε στο γραφείο του Reporters United και απαίτησε να αποσυρθεί το ρεπορτάζ, προειδοποιώντας ότι «θα έχετε μπλεξίματα» σε διαφορετική περίπτωση. Όταν ένας από τους ρεπόρτερ κάλεσε πίσω τον αριθμό του απειλητικού τηλεφωνήματος, έλαβε μήνυμα στο κινητό του: «Έχεις μπλέξει πολύ άσχημα!».
Η ομάδα κατήγγειλε δημόσια τις απειλές, δηλώνοντας ότι δεν γνωρίζει ποιος βρίσκεται πίσω από αυτές τις ενέργειες, αλλά γνωρίζει «ότι ένα τεκμηριωμένο ρεπορτάζ δεν αποσύρεται και η δημοσιογραφία δεν φιμώνεται». Οι δημοσιογράφοι του Reporters United υπογραμμίζουν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται με διαφάνεια και τεκμηρίωση, παρά τον εκφοβισμό που δέχονται.

Το επίμαχο ρεπορτάζ είχε προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση, καθώς αποκάλυπτε πως το πλοίο Marla Bull, συμφερόντων της οικογένειας Λάτση και υπό διαχείριση της εταιρείας Marla Dry Bulk Shipmanagement, βρισκόταν τον Οκτώβριο του 2024 στον Πειραιά έτοιμο να φορτώσει κοντέινερ με πυρομαχικά, μισθωμένο από την ισραηλινή εταιρεία ZIM Integrated Shipping Services. Η φόρτωση του φορτίου, σύμφωνα με μαρτυρίες λιμενεργατών, αποτράπηκε ύστερα από κινητοποίηση των εργαζομένων, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ εν μέσω της συνεχιζόμενης επίθεσης στη Γάζα. Το κοντέινερ, όπως κατέγραψαν φωτογραφίες της εποχής, παρέμεινε στο λιμάνι καλυμμένο με τη σημαία της Παλαιστίνης.

Η εταιρεία της οικογένειας Λάτση επιβεβαίωσε ότι το πλοίο ανήκει στον όμιλο, αλλά απέφυγε να απαντήσει αν γνώριζε το περιεχόμενο του φορτίου, σημειώνοντας ότι «την αποκλειστική ευθύνη έχουν οι διακινήτριες εταιρείες και εν προκειμένω η εταιρεία ZIM». Παράλληλα, το ρεπορτάζ ανέδειξε τη μακροχρόνια συνεργασία της ZIM με το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας για τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού, καθώς και την απουσία διαφάνειας από τις ελληνικές αρχές σχετικά με την έκδοση αδειών διαμετακόμισης πυρομαχικών μέσω ελληνικών λιμανιών.
Η υπόθεση επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα και την ασφάλεια των ερευνητών δημοσιογράφων. Η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε χαμηλές θέσεις στους δείκτες ελευθεροτυπίας, με δημοσιογράφους να καταγγέλλουν ότι δέχονται συστηματικές πιέσεις, νομικές απειλές και εκφοβισμούς όταν ερευνούν ζητήματα που αγγίζουν ισχυρά επιχειρηματικά ή πολιτικά συμφέροντα. Οι απειλές προς την ομάδα Reporters United προστίθενται σε μια σειρά περιστατικών που επιβεβαιώνουν τη δυσχερή θέση της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας στη χώρα.
Παρά τις απειλές, η ομάδα δηλώνει ότι θα συνεχίσει απρόσκοπτα τη δημοσιογραφική της αποστολή. «Η δημοσιογραφία δεν φιμώνεται» ήταν η καταληκτική φράση της ανακοίνωσής τους — μια φράση που σήμερα αποκτά ακόμη πιο βαρύνουσα σημασία, σε μια εποχή όπου η έρευνα και η αποκάλυψη της αλήθειας συχνά συναντούν την απειλή και τον φόβο.