Στις 4 Αυγούστου το «Ν» δημοσίευσε εκτενές και εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ για τη λιμνοδεξαμενή του Βαφείου. Την ίδια ημέρα το «Ν» παρουσίασε και την απάντηση του Δήμου Δυτικής Λέσβου, η οποία, επί της ουσίας, επιβεβαίωνε το ρεπορτάζ. Παρότι η απάντηση του Δήμου επιχειρεί να αποφύγει την πραγματικότητα, είναι ξεκάθαρο από τα όσα αναφέρει ότι η αποκατάσταση της ζημιάς στη μεμβράνη της λιμνοδεξαμενής δεν έχει ενταχθεί σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, ούτε έχει εξευρεθεί αυτοτελής χρηματοδότηση. Το ίδιο ισχύει και για τα προβλήματα που εμφανίζει το δίκτυο μεταφοράς νερού προς την Πέτρα.

Από την πρώτη στιγμή που ασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο ζήτημα (14 Οκτωβρίου 2021), θεωρούσαμε και εξακολουθούμε να θεωρούμε πως μικρή σημασία έχει ποιος φορέας θα υλοποιήσει το έργο ή θα εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση. Το κρίσιμο είναι να λειτουργήσει η λιμνοδεξαμενή, να παρέχει νερό για άρδευση σε Πέτρα και Μόλυβο και να καλύπτει ένα μέρος των αναγκών ύδρευσης των οικισμών, όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί. Αυτό το πνεύμα διαπερνά όλες τις προσεγγίσεις του υπογράφοντος στο ζήτημα μέχρι σήμερα. Κι οι διαφορετικές προσεγγίσεις είναι καλοδεχούμενες ακόμη κι αν διαφωνούμε με αυτές.

Στην απάντηση του Δήμου δεν υπάρχει καμία αναφορά σε προτάσεις που τυχόν κατέθεσε σε άλλους φορείς (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Υπουργείο Μετανάστευσης, Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου) για τη χρηματοδότηση του έργου. Συνεπώς, προκύπτει το ερώτημα: ζήτησε ή όχι ο Δήμος Δυτικής Λέσβου χρηματοδότηση από τους προαναφερόμενους φορείς; Αν ναι, ποιοι την αρνήθηκαν;

Έξι χρόνια εγκατάλειψης

Το ρεπορτάζ μας είχε τίτλο «Πέντε χρόνια εγκατάλειψης», διότι σύμφωνα με τα στοιχεία μας η πρώτη ζημιά στη δεξαμενή εμφανίστηκε τον Νοέμβριο του 2020. Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου, ωστόσο, αναφέρει ότι το σκίσιμο της μεμβράνης είχε ξεκινήσει ήδη από το 2019 και μάλιστα ήταν εκτεταμένο. Συνεπώς, το πρόβλημα διαπιστώθηκε έναν χρόνο νωρίτερα από όσο γνωρίζαμε, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν περάσει έξι και όχι πέντε χρόνια χωρίς καμία παρέμβαση αποκατάστασης.

Εντελώς άστοχο ήταν το επικριτικό σχόλιο του Δήμου ότι η μεμβράνη είχε ξανασχιστεί το 2004 και αποκαταστάθηκε το 2008, αλλά δεν το αναφέραμε στο ρεπορτάζ. Τι ακριβώς θα πρόσθετε αυτή η αναφορά; Επιπλέον, τίθεται το ερώτημα: εκείνη την περίοδο (2004–2008) είχε αποκτηθεί εξοπλισμός για την άμεση επισκευή της μεμβράνης; Τι απέγινε αυτός ο εξοπλισμός; Γιατί δεν αξιοποιήθηκε το 2019 ή το 2020;

Σε άλλο σημείο της απάντησης τονίζεται: «Πρέπει όμως εδώ να σημειωθεί και να καταγραφεί πως ο Δήμος Δυτικής Λέσβου παρέλαβε ένα έργο χωρίς άδεια χρήσης νερού, του οποίου μάλιστα η Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων έχει λήξει από το 2008! Άραγε, είναι εις γνώση της εφημερίδας σας ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση των παραπάνω; Είναι εις γνώση της εφημερίδας ότι δεν υπάρχουν σχέδια με τις απαιτούμενες σύγχρονες τεχνικές προδιαγραφές; Όλα τα παραπάνω είναι προαπαιτούμενα προκειμένου να ενταχθεί ένα έργο σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα!». Η Δημοτική Αρχή της Δυτικής Λέσβου βρίσκεται σε αυτή τη θέση τα τελευταία έξι χρόνια. Δεν είναι αρκετός χρόνος για να συνταχθούν τα σχέδια στα οποία αναφέρεται; Ή μήπως η λιμνοδεξαμενή δεν ήταν έργο άμεσης προτεραιότητας για τη Δημοτική Αρχή;

Θετική είναι η αναφορά ότι ο Δήμος προχώρησε στην ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων της λιμνοδεξαμενής, καθώς και στη συλλογή όλων των στοιχείων για τη σύνταξη νέων σχεδίων με σύγχρονες τεχνικές προδιαγραφές. Ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν: πότε ο Δήμος θεωρεί ότι θα έχει ολοκληρώσει τις αναγκαίες μελέτες για να εντάξει το έργο σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα; Και από τη στιγμή που το έργο θα ενταχθεί, πόσα χρόνια θα απαιτηθούν για την υλοποίησή του;

Στο παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε τόσο το ρεπορτάζ του «Ν» με τίτλο «Πέντε χρόνια εγκατάλειψης», όσο και την απάντηση του Δήμου Δυτικής Λέσβου.