Το πρώτο εξάμηνο του 2025, ο μέσος όρος των δηλωμένων ανέργων στα νησιά του Βορείου Αιγαίου υποχώρησε και βρέθηκε λίγο κάτω από το επίπεδο του πρώτου εξαμήνου του 2017. Η μελέτη των στατιστικών στοιχείων δείχνει πως η ανεργία – έτσι όπως καταγράφεται από τη ΔΥΠΑ και παλαιότερα από τον ΟΑΕΔ – κορυφώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2020. Το 2021 και το 2022 σταθεροποιήθηκε σε ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο, ενώ από το 2023 και μετά εμφανίζει σταθερή τάση αποκλιμάκωσης. Από μια πρώτη ματιά πρόκειται για μια θετική εξέλιξη. Ωστόσο, παρατηρώντας το διάγραμμα που συνοδεύει το ρεπορτάζ, διαπιστώνουμε πως η επιστροφή της δηλωμένης ανεργίας στα επίπεδα του 2010 θα απαιτήσει να περάσουν πολλά ακόμη χρόνια.

Φυσικά, μέχρι τώρα οι άνεργοι – κυρίως οι νέοι – δεν κάθονται άπραγοι περιμένοντας να βρουν μια θέση εργασίας. Οι περισσότεροι από αυτούς επιλέγουν να μεταναστεύσουν στην ηπειρωτική Ελλάδα ή στο εξωτερικό για να φτιάξουν τη ζωή τους. Κι αυτή είναι μια επιλογή χωρίς επιστροφή.

Ας δούμε τους αριθμούς. Το πρώτο εξάμηνο του 2025, δεκαπέντε χρόνια μετά την είσοδο της χώρας στην περιπέτεια των μνημονίων, ο μέσος όρος των ανέργων ανήλθε σε 13.657 άτομα. Το πρώτο εξάμηνο του 2017 οι δηλωμένοι άνεργοι στο Βόρειο Αιγαίο ήταν 13.958 άτομα. Το 2010, τη χρονιά που η χώρα μπήκε στα μνημόνια, ο μέσος όρος των δηλωμένων ανέργων στα νησιά της Περιφέρειας ήταν 7.450 άτομα, ενώ το 2015 – τη χρονιά που μπήκε λουκέτο στις τράπεζες – οι δηλωμένοι άνεργοι του πρώτου εξαμήνου ήταν 13.007.

Είναι εντυπωσιακό ότι, παρά τη διάλυση κάθε πλαισίου προστασίας της εργασίας και την ουσιαστική κατάργηση του 8ώρου, η ανεργία στα νησιά του Βορείου Αιγαίου (σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΥΠΑ) παραμένει σε υψηλότερο επίπεδο από ό,τι το 2015. Μια χρονιά μεγάλης πολιτικής αστάθειας, με εφαρμογή των capital controls και την ελληνική οικονομία στο χείλος της χρεοκοπίας.

Πέρα από το γενικότερο πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο, που ενισχύει τους δείκτες ανεργίας στη χώρα, τα νησιά του Βορείου Αιγαίου αντιμετωπίζουν πρόσθετες προκλήσεις. Οι οικονομικοί δείκτες στα νησιά της Περιφέρειας δεν παρουσιάζουν βελτίωση. Οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν τα προηγούμενα 15 χρόνια δεν έχουν αναπληρωθεί με νέες. Όλα δείχνουν πως έχουμε μπροστά μας μια νέα περίοδο οικονομικής και πολιτικής αβεβαιότητας, αν όχι κρίσης. Κι νησιωτικές οικονομίας μπαίνουν σε αυτή την νέα εποχή με εξαιρετικά δυμενείς προοπτικές, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε την μεγάλη εξάρτηση τους από τον τουρισμό και την πρωτογενή παραγωγή.