Μια ωραία ατμόσφαιρα… Γέλια και χαρές, χαμόγελα, συγκρατημένα ή μη, βλέμματα του στυλ '' αχ εσύ πονηρούλη πόσα ξέρεις '' (και πόσα κάνεις...), επιδοκιμασίες , ίσως και χειροκροτήματα και άλλα τέτοια.
Κι όμως το χαρούμενο '' παρεάκι '' της φωτογραφίας συζητά για πολέμους. Συζητά για βομβαρδισμούς, για θανάτους, για πολλούς θανάτους, για δεκάδες χιλιάδες θανάτους γέρων, νέων, παιδιών, γυναικών, ότι, τέλος πάντων, βρεθεί μπροστά τους. Συζητούν, ακόμα, και ξεριζωμούς ολόκληρων λαών και πως για να πετύχουν τα σχέδιά τους μπορεί να χρησιμοποιήσουν και πυρηνικά όπλα. Λένε πως είναι κρίμα, είναι ευκαιρία εδώ που φτάσανε να μην τελειώσουν τη δουλειά.

Αυτός μάλιστα, ο πρώτος από τα αριστερά, που χαϊδευτικά τον φωνάζουν και Dady, όλος χαρά και περηφάνια καμαρώνει για τις βόμβες που έριξε στο Ιράν. Ήτανε, λέει, σαν να έριξε μια ατομική βόμβα, σαν αυτή που έριξαν οι δικοί του παλιότερα στη Χιροσίμα. Και όπως αυτή, η ατομική βόμβα, λέει, έφερε την ειρήνη τότε, έτσι κι αυτός θα τη φέρει σήμερα. Και όλο το γυροφέρνει...
Αλλά και ο άλλος, απέναντί του είναι ικανοποιημένος με τον εαυτό του και με τα έργα του. Αυτόν χαϊδευτικά τον φωνάζουνε Μπίμπι. Είναι, μάλιστα, έτοιμος να παραβγεί με τον Dady ποιος από τους δυο τους έκανε τα πιο πολλά εγκλήματα, ποιος έσφαξε τα πιο πολλά γυναικόπαιδα, ποιος εκτέλεσε πιο πολλούς πεινασμένους.
Προτείνει, μάλιστα, να φτιάξει στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο, όπως είχαν φτιάξει παλιότερα οι Ναζί και είχαν κλείσει μέσα τους πατεράδες και τους παππούδες των σημερινών Εβραίων. Έτσι κι αυτός θα κλείσει, λέει, μέσα τους Παλαιστίνιους, θα τους '' αποριζοστικοποιήσει '' και μετά θα τους '' μετεγκαταστήσει '' σε άλλες χώρες.
Και το πόσο πολύ συμφωνούν μεταξύ τους, δεν λέγεται! Τόσο πολύ επαινεί ο ένας τον άλλον που ο Μπίμπι πρότεινε τον Dady για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης ! ( Και μεταξύ μας, δεν αποκλείεται να του το δώσουν. Όλα είναι πιθανά. Έχουν δει τα μάτια μας... ).

Κι όμως, αυτός στα δεξιά, ο Μπίμπι, στις μισές χώρες του κόσμου είναι καταζητούμενος ως εγκληματίας πολέμου, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Είναι αυτά ακριβώς, που γι' αυτά περηφανεύεται. Αλλά και στη χώρα του τον παραφυλάνε να τον περάσουνε από δίκη για απάτες και απιστία κατά του Δημοσίου...
Ό άλλος, πάλι, ο Dady, ήδη έχει περάσει από δίκη και τη γλύτωσε στο τσακ να τον μπουζουριάσουνε. Στη δίκη οι πιο πολλοί ψήφισαν ένοχος - 57 ένοχος και 43 αθώος - .όμως για να τον χώσουνε μέσα χρειαζότανε άλλοι 10 ψήφοι. Κι έτσι τη γλύτωσε...
Βέβαια, με τη δικαιοσύνη είχε και άλλου είδους μπλεξίματα, αλλά αυτά τώρα, λίγο μας νοιάζουν.

Αυτά, λοιπόν, τα δύο '' καλόπαιδα '' με τις κουστωδίες τους, τους παρατρεχάμενους τους και τους σφουγγοκωλάριούς τους μαζεύτηκαν για να αποφασίσουν για τις τύχες λαών. Για ζωές και θανάτους - ναι, κι άλλους θανάτους - ανθρώπων. Αλλά και για κέρδη, για πολλά κέρδη. Για '' δρόμους '' αγορών, για πετρέλαια, για φυσικό αέριο και τα συναφή, για αγωγούς και λιμάνια. Όμως προς τα έξω λένε ότι νοιάζονται για την ειρήνη, ( που αυτοί την υπονομεύουν ) για την σταθερότητα στην περιοχή ( που αυτοί την αποσταθεροποιούν ) για την ασφάλεια των λαών ( που αυτοί γεμίζουν τους λαούς με ανασφάλεια και φόβο για το τι θα τους ξημερώσει) και για την προκοπή των ( Αυτοί που για τη μόνη προκοπή που τους νοιάζει είναι τα κέρδη των ομοίων των )

Και θυμήθηκα τα λόγια ενός '' συμπατριώτη '' του Μπίμπι, που απευθυνόμενος σε κάτι τύπους σαν κι αυτόν, τους έλεγε :
'' Ω, Γραμματείς και Φαρισαίοι, είστε γεννήματα φιδιών και μοιάζετε με τάφους γεμάτους σήψη ''.