«Υπ΄ ατμόν» ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών τα κομματικά επιτελεία, οι ομάδες «ανταρτών» με πρόσκαιρη «υποστολή» της κομματικής τους ταυτότητας, ομάδες και άτομα με φιλοδοξίες, σε όλη την κλίμακα των τοπικών κοινωνιών (περιφερειακό-δημοτικό-κοινοτικό). Οι τοπικές κοινωνίες όπως πάντα… ή σχεδόν όπως πάντα, σε αναζήτηση «στρατηγού» για στοίχιση.

Οι ελάχιστες κινήσεις πόλης σε αδράνεια ή ίσως και στην καλοκαιρινή ραστώνη, καθώς παραμένουν στα στενά γεωγραφικά και θεματικά τους όρια και με το βλέμμα στραμμένο στη μη διατάραξη των ευαίσθητων ισορροπιών. Δυστυχώς και στη Λέσβο συνολικά δεν έχει καταφέρει να επιβιώσει κίνημα πολιτών με ισχυρή παρουσία και παρέμβαση επι μακρόν.

Οπότε τι;  Απλά ψηφοφόροι;  Θα περιμένουμε τις εκλογές;
Αναγκαστικά τώρα, θα περιμένουμε τις εκλογές…
Τουλάχιστον ας θέσουμε τους όρους μας είτε ταχθούμε πίσω από ένα «στρατηγό» είτε όχι, είτε στηρίξουμε-ψηφίσουμε ένα «στρατηγό»…είτε όχι.

Σε επίπεδο Περιφέρειας Β.Α. το Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2021-2025 είναι σε εξέλιξη, το ίδιο και ο «Στρατηγικός Επιχειρησιακός Σχεδιασμός 2021-2027» που αποτελούν το βασικότερο χρηματοδοτικό πλαίσιο ανάπτυξης για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Αντίστοιχα εργαλεία «Στρατηγικού Σχεδιασμού» έχουμε (ή θα έπρεπε να έχουμε) και στον πρώτο βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης και βέβαια αρκετά επιπλέον χρηματοδοτικά εργαλεία είτε από εθνικούς είτε ευρωπαϊκούς πόρους -που εντάσσονται βέβαια, σε συγκεκριμένες στρατηγικές ανάπτυξης.

Συνεπώς αυτοί που θα είναι υποψήφιοι θα πρέπει να γνωρίζουν τα όρια που θα μπορούν να κινηθούν ώστε να έχουν χρηματοδοτικά εργαλεία-τα οποία και εντάσσονται σε συγκεκριμένα πλαίσια. Προφανώς και εκτός του υποψήφιου «Διαχειριστή» υπάρχει και ο υποψήφιος «Αγωνιστής». Ωστόσο είτε ο «Διαχειριστής» είτε ο «Αγωνιστής» θα πρέπει να απαντούν στα κυρίαρχα ερωτήματα:
-πού βρισκόμαστε σήμερα;
-πού θέλουμε να πάμε;
-πώς θα πάμε εκεί;

Δεν μπορεί-δεν μας αξίζει, μια περιφέρεια, ένας δήμος, μια πόλη, ένα χωριό να προχωρούν σήμερα είτε στον «αυτόματο πιλότο» της διαχείρισης, είτε στο «πάμε κι όπου βγει…».

Οι έννοιες της κοινωνικής αλληλεγγύης – του οράματος – της επιστημονικής γνώσης – της εξωστρέφειας – της μαχητικότητας - της συλλογικότητας, ίσως διαμέσου της επανανοηματοδότησης να αποκτήσουν εκ νέου υλική υπόσταση. Έτσι εν κατακλείδι, οι υποψήφιοι να εξαναγκάζονται ώστε να προσδιορίζουν με σαφήνεια το όραμα και τους μελλοντικούς σκοπούς και στόχους για την πενταετή διοίκησή τους ή την πενταετή τους αντιπολίτευση.

Οι παρατάξεις στον τόπο μας, σχεδόν ποτέ δεν λειτούργησαν (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) μετά την επομένη μέρα των εκλογών, συνειδητά ή ίσως και εξ ανάγκης.
Έτσι επαφιόμαστε στον «πατριωτισμό» των υποψηφίων και είμαστε ή γινόμαστε συνυπεύθυνοι για την ερήμωση των χωριών και των πόλεων μας, είμαστε ή γινόμαστε συνυπεύθυνοι για αυτά που όλοι μας αγανακτισμένοι συζητούμε και βιώνουμε απελπιστικά στην καθημερινότητά μας.

Προφανώς τα κινήματα πόλης ή τα θεματικά κινήματα (βλέπε κίνημα για τα Κέντρα Υγείας – Κίνημα για την Παραλία της Ερεσού κοκ) είχαν-έχουν και θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις τοπικές πολιτικές, αλλά ίσως θα πρέπει να αρχίσουν να αποκτούν και κεντρικότερο-παραγωγικότερο ρόλο στα τεκταινόμενα του χώρου και του τόπου.

*Ο Νίκος Χρυσάφης είναι Πρώην δημοτικός σύμβουλος του τέως Δήμου Λέσβου