Στις 16 Απριλίου του 2016, τη μέρα που η Λέσβος ήταν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου. Μόλις είχαν φύγει από το νησί ο οικουμενικός πατριάρχης, ο Πάπας της Ρώμης, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και οι συνοδείες τους. Τελειώσαμε και τα ρεπορτάζ και μια ομάδα ντόπιοι και ξένοι δημοσιογράφοι ανηφορίσαμε ανηφορίσαμε για φαγητό στο καφενείο «του Παπέλ(ι)» στην ορεινή Αγιάσο της Λέσβου με την εκπληκτική κουζίνα που περιλάμβανε μεταξύ των άλλων άγρια μανιτάρια μορχέλα, σβιρνιές με αυγά, λαδοτύρι λαδιού κι άλλα απίθανα! Κι όλα αυτά κάτω από μια φωτογραφία «Τι Πάπας - Τι Παπέλ(ι)».

Τι ‘ναι τούτο ρώτησαν οι συνάδελφοι που δεν γνώριζαν… Τους εξηγήσαμε πως ήταν η αγιασώτικη απάντηση στην επίσκεψη του Ποντίφικα στο νησί με μια προ ετών σατυρική φωτογραφία....

Αργότερα έμαθα κι εγώ πως ήταν ο τίτλος μιας μικρής σάτιράς του Παναγιώτη Κουτσκουδή, 40 μόλις στίχων που παρουσιάστηκε την Κυριακή της Αποκριάς του 2002 στην Πλατεία Αγοράς. Πάπας. Παππέλ(ι) δηλαδή, ο Μιχάλης Βίγλατζης και Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (δεξιά στη φωτογραφία) ο Θρασύβουλος Γλεζέλης.

Σήμερα, κοντά 3,5 χρόνια μετά, ο Αγιασώτης «Ποντίφηκας» ο Μιχάλης Βίγλατζης αναχώρησε από το Σταυρί της Αγιάσου. Προφανώς στον Άγιο Πέτρο που τον υποδέχτηκε του συστήθηκε: «Του Παπέλ(ι) είμαι. Ε μη γνώρσις;».