Η Λέσβος, το ακριτικό νησί με τα μεγάλα σύνορα, φέτος τα Χριστούγεννα φιλοξενεί πάνω από 20.000 πρόσφυγες/μετανάστες.

Η κυβέρνηση θέλησε να κρατήσει "καθαρή" την υπόλοιπη Ελλάδα και αρνείται την αποσυμφόρηση του νησιού. Πρόσφατα μάλιστα αρνήθηκε την πρόταση της Κρήτης για τη φιλοξενία 3.000 προσφύγων, ενώ παράλληλα έχει εγκλωβίσει στη Μόρια πάνω από 20.000 άτομα. (Θυμίζουμε ότι ο πληθυσμός της Μυτιλήνης - πρωτεύουσας του νησιού, τρία μόλις χιλιόμετρα από τη Μόρια, είναι 30.000 κάτοικοι).

Πολλοί από τους αιτούντες άσυλο έχουν άρση γεωργραφικού περιορισμού, που σημαίνει ότι μπορούν να μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Όμως η κυβέρνηση, ούτε νέες δομές έχει φτιάξει, ούτε σχέδιο αποσυμφόρησης του νησιού έχει.

Για τη Λέσβο τα σύνορα της Ελλάδας είναι κλειστά. Αποτελεί κυβερνητική επιλογή να μετατρέψουν ένα ακριτικό νησί σε φυλακή. Δόλια και ύπουλα διαδραματίζεται από μέρα σε μέρα ένα περίεργο παιχνίδι με διαφορετικές επιλογές θέσης εγκατάστασης κλειστών κέντρων - φυλακών για τους πρόσφυγες/μετανάστες, μακριά από κατοικημένες περιοχές.

Η τοπική κοινωνία αντιδρά, όμως ο εθνικός συντονιστής στο προσφυγικό κ. Στεφανής "αποφασίζει και διατάζει". Εύχομαι να μην δούμε τα ΜΑΤ να ξυλοφορτώνουν τους κατοίκους που θα υπερασπιστούν τον τόπο τους και τα ανθρώπινα δικαιώματα των συνανθρώπων τους. Δεν είμαστε όμως αισιόδοξοι.
Οι αλληλοαναιρούμενες αποφάσεις της ΝΔ για τη Λέσβο, ακροβατούν στα όρια της τραγωδίας.

Χιλιάδες άστεγοι και πεινασμένοι στο έλεος του χειμώνα, προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε άθλιες συνθήκες που η ΝΔ χωρίς ντροπή ονομάζει "αποτρεπτικό μέτρο". Ίσως δεν τα καταφέρουν όλοι. Η δυνατότητα παροχής βοήθειας λόγω του αριθμού και των αυξημένων αναγκών είναι μιά πολύ δύσκολη υπόθεση, καθώς ποτέ η βοήθεια δεν είναι αρκετή.

Μιά νέα πόλη γεννιέται δίπλα στο ΚΥΤ της Μόριας. Μιά πόλη 16.000 κατοίκων. Οι παλαιότεροι έχουν αντικαταστήσει τις καλοκαιρινές σκηνές με μικρά σπίτια από παλέτες και μουσαμά. Μικρές αγορές κάνουν την εμφάνισή τους για την εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών και οι εθνότητες φτιάχνουν τις γειτονιές τους, τα σχολεία τους, τους χώρους προσευχής τους. Έτσι στήνονται τα γκέτο...
Θλιβεροί οι «πατριώτες» της Σκύδρας, των Βρασνών, των Γιαννιτσών, που δεν έχουν καμία διάθεση να δείξουν αλληλεγγύη σε ένα ακριτικό νησί. Θλιβεροί και οι «πατριώτες» της ΝΔ, που ύψωσαν τείχη απομόνωσης σε ένα νησί του Αιγαίου. Η ανάγκη μεταφοράς των ανθρώπων που έχουν άρση γεωργραφικού περιορισμού σε ανοιχτές δομές αξιοπρεπούς διαβίωσης στην ηπειρωτική Ελλάδα, καθίσταται επείγουσα.

Αρνούμαστε τον ρόλο του θύματος που η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει να μας επιβάλει, αρνούμαστε και τον ρολο του θύτη. Η Λέσβος θα αντισταθεί με την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη, με τη Δημοκρατική κινηματική της παράδοση, ενάντια στις απολυταρχικές πρακτικές, στους πρόχειρους σχεδιασμούς, στην κυβερνητική κοροϊδία και ανικανότητα και στα κυβερνητικά μέτρα απάνθρωπης αποτροπής.

*Το παρόν άρθρο της Τζώρτζιας Ρασβίτσου δημοσιεύτηκε στην έντυπη Αυγή