Δεν άκουσα τίποτα για άλωση της χώρας όταν στη Μυτιλήνη πουλούσαν την Μαρίνα στους Τούρκους. Όταν πουλούσαν το λιμάνι του Πειραιά σε Κινέζους. Όταν πούλησαν τόσα περιφερειακά αεροδρόμια σε Γερμανούς και αυτοί πήραν δάνεια από Ελληνικές τράπεζες και καλά για να τα σουλουπώσουν. Δεν άκουσα τίποτα όταν ο τάδε εμίρης από τη Εμιράτα αγοράζει νησιά ολόκληρα ή όταν η τάδε πολυεθνική έχει αγοράσει από τώρα οικόπεδα να ρουφήξει το πετρέλαιο της χώρας δίνοντας πίσω ψίχουλα στο δημόσιο.

Δεν άκουσα τίποτα όταν πουλούσαν τις βουνοκορφές σε ξένους να βάλουν τις ΑΕΠ που κάθε άλλο παρά "οικολογικές" είναι. Δεν άκουσα τίποτα, δεν άνοιξε ρουθούνι, όλα πέρασαν στα ψιλά. Και άλλα τόσα περνούν και θα περνούν κάθε μέρα με την ησυχία τους. Κάθε μέρα Αμερικανοποιείται η κοινωνία μας, ξένοι μας λένε τι να φάμε, πως να ντυθούμε, τι να ακούμε, πως να αγαπάμε, πως να γαμάμε, πότε να ξυπνήσουμε και πότε να κοιμηθούμε, πότε να γιορτάσουμε και με τι να λυπηθούμε...

Αλλά μέρα νύχτα ρε κακομοίρηδες τα βάζετε με τον άφραγκο φουκαρά που έφυγε από τη φτώχεια, με τον άμοιρο άνθρωπο που έφυγε από τον πόλεμο για να μην σκοτωθεί ότι θα σας αλλοιώσει τον πολιτισμό και τα έθιμα και θα σας πάρει τη χώρα. Γιατί έτσι σας έχουν μάθει : να τα βάζετε με κάποιον, να ξεσπάτε κάπου για να συνεχίζουν ανενόχλητοι να σας πουλούν και να σας αγοράζουν.

Και που θα ξεσπάσετε βρε κακομοίρηδες; Στα αφεντικά; Όχι βέβαια, στον πιο αδύναμο. Έτσι τιμάτε όσους πέθαναν για την πατρίδα ή βρίζοντας σαν οχετός δεκαεξάχρονα που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν γιατί είναι ζωντανά και γιατί δεν έχουν μάθει το βουλώνουν σαν εσάς; Ξυπνάτε, σας έχουν πάρει τη ζωή, σας τα έχουν πάρει όλα και για αντίτιμο σας έχουν δώσει αέρα κοπανιστό, μίσος και τύφλωση.

Και μου λέτε ότι αγαπάτε την πατρίδα. Μπορεί να την αγαπάτε, την έχετε όμως χάσει προ πολλού και δεν έχετε ιδέα πως να την ανακτήσετε...