Δυο περιστατικά μέσα στο ίδιο 24ωρο με θύματα πρόσφυγες ή μετανάστες, είναι πολλά για να τα σηκώσει η συνείδηση ενός ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Όχι κανονικού, όπως τον θέλει η νέα διακυβέρνηση, απλώς ενός ανθρώπου.

Στα παράλια της Κω, σκάφος του Λιμενικού, από λάθος χειρισμό, ή λόγω του γεγονότος ότι ένα φουσκωτό γεμάτο ανθρώπους δεν είχε φωτεινές ενδείξεις, έπεσε πάνω του, κατ’ άλλους το διεμβόλισε, με αποτέλεσμα έναν νεκρό παιδί, έναν αγνοούμενο, σημειώστε πνιγμένο και έξι τραυματίες.

Αυτή είναι η επίσημη εκδοχή. Τυχαίνει όμως να ξέρουμε όλοι, πως τα σκάφη του λιμενικού, προορισμένα μάλιστα να περιπολούν με αντίξοες καιρικές συνθήκες μάλιστα και για την επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων μας, αλλά και για την έρευνα και διάσωση ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο, διαθέτουν πλήρη εξοπλισμό. Δηλαδή σύγχρονα ραντάρ, αισθητήρες σήμανσης πλεόντων αντικειμένων, ισχυρότατους προβολείς και εν πάση περιπτώσει κάθε τι που τα βοηθά να επιτελούν με αρτιότητα το έργο τους.

Φαντασθείτε δηλαδή, να μην μπορεί να επισημάνει ένα τουρκικό, ή όποιο άλλο εχθρικό πλεούμενο, που θα έχει επί τούτου σβηστά τα φώτα προτιθέμενο να επιτεθεί ή να προκαλέσει επικίνδυνες καταστάσεις και ω ς εκ τούτου να αδυνατεί να το αντιμετωπίσει. Πάντως, πέραν της επίσημης εκδοχής που δεν ξέρω ποια χείλη το ψέλισαν, άλλη εξήγηση δεν δόθηκε ούτε ΕΔΕ διατάχθηκε.

Στο ίδιο εικοσιτετράωρο, αν θυμάμαι καλά, μια άλλη αποτρόπαιη ενέργεια σημειώθηκε στα Βρασνά Θεσσαλονίκης. Όταν κάτοικοί τους, οι μετριοπαθείς θέλουν να μιλούν για μερίδα, κι εγώ λέω η μεγαλύτερη μερίδα, ίσως και ολόκληρη πλην εξαιρέσεων, απαγόρευσε με την βίαιη και βάρβαρη κινητοποίησή της, την πρόσβαση στους χώρους φιλοξενίας που είχαν προετοιμασθεί, των επιβατών εννέα λεωφορείων, δηλαδή 450 ταλαιπωρημένων ανθρώπων, (ανάμεσά τους και παιδιά σαν τα εγγόνια τους) να καταλύσουν σε ξενοδοχεία της περιοχής, να ξαπλώσουν σ’ ένα μαλακό στρώμα, ν’ ακουμπήσουν το κεφάλι τους σ’ ένα καθαρό μαξιλάρι.

Γιατί ήταν πρόσφυγες και μετανάστες. Στέλνοντάς τους 500 χιλιόμετρα μακριά, κάπου στην Εύβοια, να ξαποστάσουν. Και οι συνεχώς ψευδόμενοι εκπρόσωποι όλων των παρατάξεων, απέδωσαν την ενέργεια σε ακροδεξιά στοιχεία.

Έ, λοιπόν, εγώ θα φωνάξω όχι. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν θέλω να το πιστέψω, δεν μπορώ να το αποδεχθώ, αλλά και δεν μπορώ να καταπιώ αμάσητη ούτε την εκδοχή του ατυχήματος στο Αιγαίο, ούτε την μεγάλη επιρροή που ασκούν στους κατοίκους των Βρασνών οι ακροδεξιοί. Γιατί αν είναι ευεπίφοροι τέτοιων επιρροών, αν είναι καλοί αγωγοί της άποψης, που όλο και περισσότερο παγιώνεται στις συνειδήσεις των πολιτών ότι είναι καταστροφική η επίδραση των προσφύγων και των μεταναστών στις ζωές μας, τότε να με συγχωρείτε, αλλά οι ίδιοι οι αντιδρώντες, είναι ακροδεξιοί, έτοιμοι να προσχωρήσουν σ’ όλες τις φασιστικές απόψεις και ισχυρισμούς, που τους σερβίρονται.

Αν ο κυβερνήτης του σκάφους του λιμενικού, της Κω δεν μπόρεσε να αντιληφθεί το φουσκωτό πλεούμενο με τις 34 ανθρώπινες ψυχές, είναι γιατί έχει αποδεχθεί των καταιγισμό της προπαγάνδας, κυβερνητικής και μη, πως οι κατατρεγμένοι των πετρελαϊκών πολέμων, καταστρέφουν τον τουρισμό, που μας προσπορίζει οικονομικά κέρδη και καλή ζωή. Αφού και στην Κω και στην περιοχή των Βρασνών, ο τουρισμός είναι αυτός που φέρνει το χρήμα. Και εκεί επικρατεί το μένος και ο αποτροπιασμός, για τους «απρόσκλητους» ξένους μας.

Κοντά σ’ αυτό κι ο συνεχής «εθνικοθρησκευτικός λόγος», που χωρίς σταματημό εκπέμπεται τόσο από μεγάλη, πολύ μεγάλη μερίδα οπαδών και στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, όσο και από την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, που λέει ότι όλοι αυτοί οι ανέστιοι, οι κυνηγημένοι, οι πεινασμένοι και διψασμένοι έρχονται εδώ σε μας έχοντας σκοπό να μας αλλοιώσουν, να μας εξισλαμίσουν, να μας παραδώσουν στο πυρ το εξώτερο.

Δεν χρειάζονται και περισσότερα σ’ έναν κόσμο που δεν ενημερώνεται , δεν διαβάζει, δεν εμβαθύνει, δεν πιστεύει καν σ’ αυτά που διακήρυξε ο αρχηγός της πίστης του ο Χριστός, αλλά υπακούει σ’ όσα οι ρασοφόροι ανάξιοι επίγονοί του κελεύουν, άνευ αγάπης προς τον πλησίον, να αποδέχεται και να επικροτεί, όλα όσα όλως τυχαίως και ως απλές συμπτώσεις συμβαίνουν εις βάρος όσων ζητούν μια στέρεη γωνιά γης να πατήσουν και να στεριώσουν.