Η έλλειψη ηλιελαίου οδήγησε την Ευρωπαϊκή βιομηχανία τροφίμων να αλλάξει εμπορικές πρακτικές τους προηγούμενες μήνες ωστόσο έμεινε πιστή στην βασική αρχή της χρήσης φθηνών λιπαρών ουσιών.

 

Τον περασμένο Μάρτιο, οι υπεύθυνοι προμηθειών της βιομηχανίας τροφίμων διαπίστωσαν πως δεν μπορούσαν να προμηθευτούν τις ποσότητες ηλιελαίου που χρειάζονταν για την παραγωγική τους διαδικασία. Προσωρινά στράφηκαν στην αγορά του πυρηνελαίου και του ραφιναρισμένου ελαιολάδου. Κι έτσι οδηγηθήκαμε σε μια προσωρινή αύξηση των τιμών σε όλες τις ποιοτικές κατηγορίες ελαιολάδου.

 

Ένα μήνα αργότερα η αγορά είχε βρει μια κάποια ισορροπία, οι πωλήσεις πυρηνελαίου και ραφιναρισμένου ελαιολάδου περιορίστηκαν και η βιομηχανία τροφίμων αντικατέστησε το ηλιέλαιο με το λάδι σόγιας και το λάδι ελαιοκράμβης. Να σημειωθεί πως στην Ελλάδα το λάδι ελαιοκράμβης παράγεται για να χρησιμοποιηθεί  ως βιοκαύσιμο.

 

Στην Ελλάδα για τα παρασκευάσματα της βιομηχανίας τροφίμων συνήθως χρησιμοποιείται φοινικέλαιο και πιο σπάνια ηλιέλαιο. Το φοινικέλαιο είναι φθηνότερο όμως ορισμένες χώρες που παράγουν μεγάλες ποσότητες απαγόρευσαν τις εξαγωγές του προσωρινά προκειμένου να μην υπάρξουν ελλείψεις στην εσωτερική αγορά.

 

Τέσσερις μήνες μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται πως η κατάσταση στην αγορά ομαλοποιείται. Το ελαιόλαδο συνεχίζει να είναι μια ακριβή λιπαρή ουσία που απευθύνεται σε καταναλωτές υψηλού εισοδήματος. Το πυρηνέλαιο και το ραφιναρισμένο ελαιόλαδο συνεχίζουν να αξιοποιούνται από ένα τμήμα της βιομηχανίας τροφίμων και γι’ αυτό επιτυγχάνονται καλύτερες τιμές πώλησης σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει πως μια νέα μεγάλη κρίση το επόμενο διάστημα δεν θα δημιουργήσει νέα μεγάλη αναστάτωση στην αγορά των λιπαρών ουσιών.